Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

…ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ.
…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς
…Σήμερα αποχαιρετήσαμε τον αδελφικό μου φίλο, τον άνθρωπο που μου στάθηκε όσο κανείς. Τον λατρεμένο μου, Γιώργο Καραγιάννη. Η Εξόδιος. Ακολουθία ξεκίνησε στις 11.00, στον Ναό της Αγίας Μαρίνας στην Εκάλη. Πλήθος κόσμου βρέθηκε εκεί για τον τελευταίο χαιρετισμό.
Πάνω από 1500 -1700 άνθρωποι ήρθαν για να αφήσουν ένα λουλούδι στον αξέχαστο Γιώργο. Ενώ και τα στεφάνια που ήταν εκεί ξεπερνούσαν τα 400. Όλοι οι ηθοποιοί και οι παράγοντες, που συνεργάζονται με την εταιρεία του Γιάννη Καραγιάννη, ήταν εκεί. Από τον Λάλο και τον Μπισμπίκη, μέχρι τον Σεφερλή και τον Δαδακαρίδη. Σκηνοθέτες, δημοσιογράφοι, αρκετοί υπουργοί, βουλευτές, οι πάντες έφθασαν στην Εκάλη για το τελευταίο τους αντίο, στον άνθρωπο που τόσο μεγάλη κληρονομιά, αφήνει στον πολιτισμό μας.. Εκεί και η φίλη της οικογένειας και δική μου, η Νάντια η Καραγιάννη.
Όλα τα τηλεοπτικά. μέσα παρόντα κι αυτά, είχανε πιάσει τις γωνίες τους για τις λήψεις. Με απόλυτη ησυχία και σεβασμό στην βαθιά κατάνυξη. Από νωρίς ήταν εκεί η χήρα, η Ναυσικά, συντετριμμένη. Σχεδόν υποβασταζόμενη Ήταν τα παιδιά τους, ο Γιάννης κι η Μαριαλένα με τα δίκα τους κι αυτοί παιδιά, τα εγγόνια του Γιώργου, ήταν ο αδελφός της Ναυσικάς ο κ. και η κ. Τσούτσια, που ήρθαν από τις ΗΠΑ για το σκοπό αυτό. Και τόσοι ακόμα που δεν μπόρεσα καν να συγκρατήσω. Άλλωστε δεν ήμουν εκεί για το σκοπό αυτο. Φεύγοντας προς το κοιμητήριο της Κηφισιάς, για την τελευταία πια κατοικία του Γιώργου, είχα και μια περιπέτεια.
Ένιωσα ζαλάδα μεγάλη. Και μια έντονη δυσφορία. Δεν μπορούσα να οδηγήσω. Πήρε το τιμόνι, η Αναστασία που ήταν μαζί μου Ο ιδρώτας συνέχιζε. Και η δυσφορία. Έτσι, για λόγους ασφαλείας, βρεθήκαμε στο Ιατρικό Κέντρο. Ήταν 21,5 η μεγάλη μου πίεση και 5 κάτι την μικρή. Στο παρά μισό δηλαδή τη γλίτωσα. Γίνανε τα απαραίτητα και τώρα είμαι καλύτερα, για αυτό μπορώ και γράφω. Ίσως να ήταν έτσι το γραμμένο. Για να μην δω το φίλο μου τον Γιώργο, να μπαίνει στο χώμα.. Εύχομαι η Ναυσικά να είναι καλά. Ο Γιάννης, η Μαριαλένα, όλοι μας και να τον θυμόμαστε τον Γιώργο, έτσι άρχοντα όπως ήταν. Τρυφερό, ζεστό, χαμογελαστό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά