Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

 

 

 

Συνεντευξη : Χριστινα  Νάκου

 

 

Καλεσμένοι :  Ελένη Καραχανίδη , ο  Αντωνης Ανδρονικος και η Αννα Μετοχη

 

1. Χ.Ν. Μίλησε μας λίγο για σένα.
Η αγαπημένη μου ερώτηση- not 🙂 Ονομάζομαι Ελένη Καραχανίδη. Ζω και εργάζομαι
στην Πάτρα. Είμαι μαμά δυο μαγικών αγοριών, παιδίατρος και συγγραφέας. Αγαπώ τα
ταξίδια, τα βιβλία και τις γρήγορες συνταγές που δίνουν εξαιρετικά γευστικά
αποτελέσματα χωρίς να έχει χρειαστεί να ζήσεις δυο μέρες στην κουζίνα μέχρι να γίνουν.
Ηρεμώ φτιάχνοντας παζλ, επινοώντας συνταγές και διαβάζοντας. Αλλά αυτό που
πραγματικά λατρεύω είναι να είμαι με την οικογένειά μου , να παίζουμε επιτραπέζια, να
τους μαγειρεύω και το βράδυ, όταν όλοι κοιμούνται να γράφω μια, ακόμα, από τις
ιστορίες που γεμίζουν το μυαλό, τη ζωή και τα βιβλία μου!
Εγώ είμαι ο Αντώνης Ανδρόνικος. Είμαι φοιτητής στην Πάτρα και έχω καταγωγή από
Λέσβο. Ένα πράγμα που μου αρέσει πάρα πολύ είναι να μαγειρεύω για αγαπημένα
άτομα. Κάτι που βαριέμαι απίστευτα είναι να διαβάζω για τη σχολή μου…
Είμαι η Κύπρια της παρέας εγώ. Γέννημα θρέμμα Κύπρο, με σπουδές στα
χρηματοοικονομικά και δουλειά σε σχετικό αντικείμενο με αναλύσεις, αριθμούς και
προϋπολογισμούς. Αυτή είναι η μία όψη του δικού μου νομίσματος. Η άλλη με θέλει ένα
δημιουργικό άτομο, με πνευματικές και καλλιτεχνικές ανησυχίες, κι ένα μυαλό που παράγει
διαρκώς! Μου αρέσει να δοκιμάζω καινούργια πράγματα, να εμπλουτίζω τις γνώσεις μου, να
γνωρίζω ανθρώπους-πολιτισμούς-κουλτούρες, να παρατηρώ, να νιώθω και να βιώνω έντονα.
Όλα αυτά αποτελούν ερεθίσματα που δίνουν το έναυσμα για να γεννηθεί κάποιο
δημιούργημά μου. Από DIY κατασκευές, διακοσμητικά, φωτογραφία, γράψιμο. Αγαπώ τα
βιβλία, πεθαίνω για ταξίδια και λιώνω για γατίσια πατουσάκια.

2. Χ.Ν. Πες μας λίγα λόγια για τα βιβλία σου και σε τι πραγματεύονται;
Α.Α. Ε.Κ. Α.Μ. Το βιβλίο μας είναι μια συλλογή από αυτοτελή διηγήματα. Ιστορίες γεμάτες
χρώματα και εικόνες, με βασικό άξονά τους το καθένα ένα κυρίαρχο συναίσθημα. Ιστορίες
που γεννιούνται μέσα από την καθημερινότητά μας, και που σκοπό έχουν να αγγίξουν τον
αναγνώστη και να τον κάνουν να βιώσει αυτά ακριβώς τα συναισθήματα που αναδύονται
μέσα από τις αφηγήσεις. Έντονα, βασανιστικά, λυτρωτικά, ξεχασμένα ή απαγορευμένα,
απόλυτα ή τρυφερά. Συναισθήματα καθημερινά και δυνατά από εκείνα που όλοι βιώνουμε.
Στο "Χρωμάτων και Αισθήσεων Γωνία" αυτά τα συναισθήματα έχουν τον κυρίαρχο ρόλο,
όπως άλλωστε θα έπρεπε να έχουν και στη ζωή μας. Καθένας μας έχει γράψει από τρεις
ιστορίες και υπάρχει και η τελευταια η οποία είναι γραμμένη από όλους μαζί, με μια μικρή
έκπληξη που την αφήνουμε στο αναγνωστικό κοινό να την ανακαλύψει!

3. Χ.Ν. Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διάβασες και θυμάσαι ως παιδί;
Ε.Κ. Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου είμαι με ένα βιβλίο. Θέση στην καρδιά μου έχουν
κερδίσει πολλά και για διαφορετικούς λόγους το καθένα. Ωστόσο αυτό που θυμάμαι
έντονα από την παιδική μου ηλικία είναι το “ένα παιδί μετράει τ΄ άστρα” του Μ.
Λουντέμη

4. Χ.Ν. Ποια είναι η πιο παλιά ιστορία που έχεις γράψει και την θυμάσαι ακόμα;
Α.Μ Τετάρτη τάξη του δημοτικού με ελεύθερο θέμα, για δημιουργία χιουμοριστικής
ιστορίας. Έγραψα για τις κούκλες Barbie που είχα και πώς αυτές είχαν ζωντανέψει και
προσπαθούσαν να φύγουν από το σπίτι, αλλά όλα τους φαίνονταν τόσο τεράστια και
μπερδεμένα, που στην προσπάθειά τους αυτή δημιουργούνταν διάφορες τραγελαφικές
καταστάσεις. Τώρα πόσο αστείες ήταν όντως οι σκηνές δεν το θυμάμαι! Αλλά αυτό που είναι
έντονα χαραγμένο στο μυαλό μου, είναι η στιγμή που τη διάβαζα στην μαμά μου και πως δεν
είχα σταματήσει να γελάω καθ’ όλη τη διάρκεια, και μιλάμε για υστερικό γέλιο. Πραγματικά
τώρα που μου το θύμησες, έχω μεγάλη περιέργεια να ψάξω να τη βρω, και να δω τι
συναισθήματα θα βιώσω με μια δεύτερη αλλιώτικη ανάγνωση.

5. Χ.Ν. Είχες από μικρός-ή ονειρευτεί να γίνεις συγγραφέας; Και αν ναι τι σε εμπόδισε
από το να ξεκινήσεις αμέσως μετά το σχολείο για παράδειγμα τη συγγραφή βιβλίου;
Ε.Κ. ‘Οπως έχω ξανααναφέρει το πρώτο μου συγγραφικό εγχείρημα έγινε ενόσω ήμουν
στο σχολείο και “κυκλοφόρησε” εντός της τάξης συλλέγοντας σχόλια και κριτικές. Ήταν
η πρώτη επαφή με τη συγγραφή και η αρχή ενός ταξιδιού που δε σταμάτησε ποτέ. Η
επαγγελματική μου ιδιότητα και η εκεί αρθρογραφία και επιστημονική συγγραφή
κατάφερε για πολύ καιρό να καλύψει την ανάγκη. Στην πραγματικότητα όμως πάντα
ήμουν συγγραφέας υπ ατμόν και περίμενα τη στιγμή για τη δική μου έκρηξη. Στιγμή που
ήρθε- και έδεσε- συναντώντας την Άννα και τον Αντώνη. Και φυσικά οδήγησε στο
Χρωμάτων και Αισθήσεων Γωνία!

6. Χ.Ν. Πως ένιωσες όταν εκδόθηκε το πρώτο σου βιβλίο βλέποντας ουσιαστικά τις
σκέψεις σου να αποκτούν υπόσταση και μάλιστα κρατώντας τες στα χέρια σου; Και πες
μας δυο λόγια για αυτό.
Α.Μ. Λες κι άφησα ένα κομμάτι του εαυτού μου κάπου εκεί έξω να ταξιδεύει αέναα.
Ελεύθερο προς κάθε κατεύθυνση, ανοιχτό για κάθε είδους σχόλιο και κριτική. Είναι τα δικά
μου ερεθίσματα και σκέψεις. Είναι αυτά που εγώ βλέπω και νιώθω παρατηρώντας τον
κόσμο. Κι αυτό προσδίδει και μια χαρά και ανυπομονησία για το πώς ίσως αυτό που έγραψα
να αγγίξει κάποιον άλλον. Πώς μπορεί να τον επηρεάσει και τι δικά του κομμάτια ίσως να

καταφέρει να ξεκλειδώσει. Κάτι που μου προσδίδει κι ένα περίεργο αίσθημα «ευθύνης» και
δέους μαζί.

7. Χ.Ν. Ποιο ήταν το αγαπημένο σου βιβλίο ως έφηβος-η.
Α.Α Το αγαπημένο μου βιβλίο ήταν το “Μπρισινγκ” από την τετραλογία “Η κληρονομιά”.
Από νωρίς είχα μια αγάπη προς το υπερφυσικό και τους φανταστικούς κόσμους.

8. Χ.Ν. Είσαι αισιόδοξος-η ως άνθρωπος; Πιστεύεις στα happy ends;
Α.Μ Πιστεύω πως είμαι ναι. Αυτή είναι και η γενικότερη στάση μου σε ό,τι συμβαίνει στη
ζωή μου. Επιλέγω πάντα να βλέπω το καλό στους ανθρώπους, να βρίσκω το θετικό σε
μια κατάσταση και να βλέπω το χρώμα. Όχι σε σημείο ουτοπίας, ούτε αυτό που
ακούγεται τελευταία για “toxic positivity”. Αν είναι να θυμώσω, να κλάψω, να
απογοητευτώ θα γίνει. Και θα γίνει έντονα, όπως έντονα βιώνω αρκετά συναισθήματά
μου. Στα happy ends πιστεύω, διότι τα θεωρώ ως την κινητήριο δύναμη που μου δίνει
ώθηση να επιμείνω, ό,τι κι αν είναι αυτό που προσπαθώ να επιτύχω. It’s the oasis that
keeps me going!

9. Χ.Ν. Έχεις κάποια απάντηση σε όσους κατατάσσουν τα βιβλία σε κατηγορίες με
επίθετα όπως ΄΄ελαφριά΄΄ ή ΄΄γυναικεία΄΄ λογοτεχνία;
Ε.Κ Έχω πολλές απαντήσεις για κάθε είδους κατάταξη η αλήθεια είναι αλλά θα
προσπαθήσω να είμαι συνοπτική και to the point. Ο χαρακτηρισμός ενός βιβλίου ως
“ελαφρύ” ή “γυναικείο” μου φαίνεται από επιπόλαιος ως ανεδαφικός. Γενικά είμαι
τελείως αντίθετη με τις ταμπέλες είτε αυτές αφορούν ανθρώπους, επιλογές ή
χαρακτηριστικά είτε βιβλία, τέχνη, μουσική. Θεωρώ ότι όλ@ μπορούν να απευθύνονται
σε όλ@. Και ξεκάθαρα ολ@ έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν ένα βιβλίο χωρίς να
χρειάζεται να εξηγησουν και πολύ περισσότερο να απολογηθούν.

10. Χ.Ν. Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σου άλλαξε τη ζωή;
Α.Μ Δεν θα έλεγα τόσο άλλαξε, με την έννοια ότι αποτέλεσε την αιτία να αλλάξω σαν
άνθρωπος, γιατί αλήθεια θεωρώ πως κάθε βιβλίο που διαβάζουμε αλλάζει έστω και στον
ελάχιστο βαθμό κάτι μέσα μας. Μια άποψή, μια ιδέα, ένας τρόπος σκέψης, ένα συναίσθημα.
Αυτό όμως που με προβλημάτισε θετικά, είναι το βιβλίο του Rutger Bregman “Humankind:
A hopeful history”. Είναι μια αρκετά αισιόδοξη προσέγγιση για το καλό μέσα στους
ανθρώπους, τα κίνητρα, τον τρόπο που λειτουργούμε, την αλληλεγγύη. Και είναι μια οπτική
αρκετά ψαγμένη και τεκμηριωμένη από εκτεταμένη έρευνα που σίγουρα αξίζει να διαβαστεί.

11. Χ.Ν. Ποια είναι η πιο περίεργη δουλειά που έχεις κάνει, αν φυσικά υπάρχει, πέρα από
το συγγραφικό κομμάτι;


Α.Α Η αλήθεια είναι πως ακόμα δεν έχω κάνει κάποια περίεργη δουλειά. Αν πιάνεται σε
μία δουλειά είχα σερβίρει παγωτά. Αυτό μπορώ να θεωρήσω ως περίεργο σε σχέση
πάντα με όσα έχω κάνει.

12. Χ.Ν. Θεωρείς πως θα μπορούσε να συνδυαστεί μια ΄΄κλασσική΄΄ δουλειά με τη
συγγραφή βιβλίων;
Α.Μ. Φυσικά! Αν πάρουμε εμάς σαν παράδειγμα, εγώ ασχολούμαι με τα χρηματοοικονομικά
και η Ελένη είναι παιδίατρος. Δύο επαγγέλματα που ανήκουν στην κατηγορία της
“κλασσικής” δουλειάς. Αντίστοιχα υπάρχουν κι άλλα άτομα με ανάλογες “κλασσικές”
δουλειές που εξερευνούν τον κόσμο της συγγραφής. Είναι ένας τρόπος να αποσυμφορίζεται
το μυαλό από την έντονη καθημερινότητα, να μπορεί να ξεφεύγει από τα “κουτάκια” της
δουλειάς και να αφήνεται ελεύθερο να εκφραστεί με τρόπους που δεν βρίσκουν συνήθως
εφαρμογή μέσα στο εργασιακό περιβάλλον.

13. Χ.Ν. Ποιο είναι το μότο της ζωής σου;
Α.Μ. «Να συμπεριφέρεσαι στους άλλους όπως θα ήθελες να σου συμπεριφέρονται και να
μην κάνεις ποτέ σε κάποιον αυτό που δεν θα ήθελες να σου κάνουν». Έχοντας αυτό κατά
νου, ενισχύεται η ενσυναίσθησή μου, κι αυτό με βοηθά να γίνομαι καλύτερος
άνθρωπος, να φιλτράρω πριν μιλήσω ή κάνω κάτι, να σκεφτώ τον άλλον, να είμαι
ανθρώπινη στις όποιες σχέσεις μου. Γιατί σε κάθε μία από αυτές είμαστε πρωτίστως
άνθρωποι και μετά οτιδήποτε άλλο. Δεν πιστεύω ότι λειτουργούμε ποτέ μόνοι, όσο
κι αν το νομίζουμε πολλές φορές∙ πάντα είναι συναρτήσει και των γύρω μας. Το πώς
επιλέγουμε να συμπεριφερόμαστε σ’ αυτούς, καθορίζει εν δυνάμει και το ποιοι
είμαστε. Κι αυτό θα θυμούνται από εμάς.

14. Χ.Ν. Θα ήθελες να πεις κάτι στους αναγνώστες που σνομπάρουν και δεν διαβάζουν
ελληνική λογοτεχνία;
Ε.Κ. Να δοκιμάσουν πριν απορρίψουν. Ας ξεκινήσουν με το “Χρωμάτων και Αισθήσεων
Γωνία” και δε θα απογοητευτούν. Γελώ. Σοβαρά τώρα πραγματικά πιστεύω ότι υπάρχουν
αξιολογότατοι έλληνες συγγραφείς και σίγουρα αξίζουν μια ευκαιρία. Και δυο και χίλιες
αν με ρωτάς τη γνώμη μου!

15. Χ.Ν. Χάρτινο βιβλίο, ψηφιακό βιβλίο ή ένας συνδυασμός τους;
Α.Α. Είμαστε στην εποχή του ψηφιακού κόσμου. Αυτό και μόνο λέει πολλά. Από κει και
πέρα, θεωρώ ότι όποιο και αν είναι το “είδος” του βιβλίου (χάρτινο ή ψηφιακό) τη
δουλειά του την κάνει.

16. Χ.Ν. Ηλεκτρονικές, online πωλήσεις και ψηφιακά βιβλιοπωλεία: πόσο μπορούν να
σταθούν όλα αυτά στην Ελλάδα, με δεδομένη την κρίση και τη δυσπραγία του
αναγνωστικού κοινού;
Α.Μ. Θα έλεγα πως γενικά οι πωλήσεις βιβλίων επηρεάζονται αρνητικά κάτω από τέτοιες
συνθήκες, ηλεκτρονικές ή όχι. Θεωρώ όμως πως οι online πωλήσεις και τα ψηφιακά
βιβλιοπωλεία, μπορούν να σταθούν στην αγορά. Γιατί αν πχ τα περισσότερα από τα βιβλία
αρχίσουν να διατίθενται ψηφιακά, αυτό μειώνει πρώτα το κόστος παραγωγής τους και άρα το
κάνει και πιο προσιτό στον αγοραστή. Δυστυχώς βέβαια, θυσιάζεται έτσι η αίγλη του
έντυπου, που προσωπικά αντιμετωπίζω ως αναπόσπαστο κομμάτι του αναγνωστικού
ταξιδιού. Από την πλευρά των πωλητών, η δυνατότητα πώλησης βιβλίων διαδικτυακά δεν
κάνει τόσο επιτακτική την ανάγκη ύπαρξης φυσικού χώρου πώλησης και άρα ανακουφίζει
από ένα πάγιο μηνιαίο κόστος ενοικίασης.

17. Χ.Ν. Ποια ήταν η πιο χρήσιμη συμβουλή που σου έχουν δώσει επάνω στη συγγραφή;
Α.Α. Πιστεύω το άλφα και το ωμέγα στη συγγραφή είναι το κομμάτι του editing. Η
διόρθωση παίζει καθοριστικό ρόλο για το όποιο κείμενο. Μέχρι να το εμπεδώσω αυτό
μου πήρε λίγο καιρό. Ευτυχώς κάποια στιγμή έγινα αρκετά δεκτικός στο κομμάτι των
διορθώσεων και από τότε νομίζω ανέβηκαν και τα κείμενα μου.

18. Χ.Ν. Πες μας ένα βιβλίο που έχεις διαβάσει πολλές φορές (και γιατί;)
Ε.Κ. Δεν έχω διαβάσει κανένα βιβλίο δεύτερη φορά. Αποσπάσματα ίσως ναι. Αλλά
ολόκληρο βιβλίο όχι. Θεωρώ ότι η επαφή με ένα βιβλίο έχει ένα χαρακτήρα
μυσταγωγικό. Εξ ου και πολύ πολύ συχνά ολοκληρώνω την ανάγνωση ενός βιβλίου μέσα
σε λίγες μέρες. Είναι σα να βουτώ στον κόσμο του συγγραφέα και να γίνομαι ένα με
αυτόν. Μέρος του. Φίλος ή παρατηρητής. Ακόμα και αντίπαλος ή κριτής. Αλλά μέρος
του. Και αυτό είναι συναίσθημα μοναδικό που κατά τη γνωμη μου δεν επαναλαμβάνεται.
Γι αυτό διαβάζω τα βιβλία μία μόνο φορά το καθένα.

19. Χ.Ν. Υπάρχει κάτι που να θαυμάζεις σε άλλους συγγραφείς και που θα ήθελες να το
είχες;
Α.Α. Μ’ αρέσει πάρα πολύ να διαβάζω και να παίρνω ιδέες. Το θεωρώ απίστευτα
σημαντικό να βρίσκουμε πράγματα στους άλλους που να μας ιντριγκάρουν και να
προσπαθούμε να γίνουμε λίγο καλύτεροι κι εμείς. Έτσι έρχεται και η εξέλιξη. Φυσικά
αυτό δεν αγγίζει μόνο το κομμάτι της συγγραφής αλλά όλους τους τομείς της ζωής.

20. Χ.Ν. Ποιο είναι το βιβλίο για το οποίο αισθάνεσαι ένοχος-η που για οποιοδήποτε
λόγο ως τώρα δεν έχεις καταφέρει ακόμα να διαβάσεις;
Ε.Κ. Το Δον Κιχώτη. Έχω διαβάσει άπειρα αποσπάσματα. Τόσα που μπορεί να φτάνουν
και όλο το βιβλίο. Αλλά ολόκληρο το έργο δεν έχω διαβάσει ποτέ.

21. Χ.Ν. Εάν δεν ήσουν συγγραφέας θα ήσουν…
Ε.Κ. Επαγγελματίας ταξιδιώτης. Ή επαγγελματίας αναγνώστης. Έτσι κι αλλιώς δεν έχουν
μεγάλη διαφορά τα δυο τους!

22. Χ.Ν. Θεωρείς πως ένας νόμος που έχει ξεπεραστεί για τα πλαίσια μιας σύγχρονης
κοινωνίας πρέπει να αλλάζει;
Α.Α. Οι κοινωνίες εξελίσσονται όπως και τα πάντα γύρω μας. Οι νόμοι πρέπει να
ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εκάστοτε κοινωνίας κάθε φορά. Οι ξεπερασμένοι
νόμοι δε νομίζω ότι εξυπηρετούν κάτι στο να συνεχίσουν να υπάρχουν.

23. Χ.Ν. Αυτό που χρειάζεται ο κόσμος είναι περισσότερους σταθερούς ή ιδεαλιστές
πολίτες;
Α.Μ. Επιλέγω τους δεύτερους, γιατί για να πάει ένας πολιτισμός μπροστά, για να
λειτουργήσει μια ιδέα, χρειάζονται άτομα που μπορούν να δουν πέραν της σταθεράς. Να
πιστέψουν πως υπάρχει και κάτι πέραν αυτής, που είναι πρόθυμοι να πάρουν ρίσκα και να το
δημιουργήσουν, όσο απίθανο κι ανέφικτο κι αν φαίνεται ή ακούγεται. Γιατί ακόμη και η
αρχική ιδέα να αποδειχθεί όντως ανέφικτη, σίγουρα ο δρόμος προς την επίτευξη αυτής θα
μας φανερώσει εναλλακτικές που πιθανότατα να μην ανακαλύπταμε ποτέ αν απλά μέναμε
στην ασφάλεια της σταθεράς μας.

24. Χ.Ν. Υπάρχει κάποιο ασυνήθιστο πάθος ή χόμπι που έχεις και θα ήθελες να το
μοιραστείς μαζί μας;
Α.Α. Ένα πράγμα που ερωτεύτηκα πάρα πολύ είναι το ράδιο. Είναι ένα απίστευτο μέσο
επικοινωνίας. Μπορείς να εκφραστείς τόσο μοναδικά μέσα από αυτό. Θα μπορούσα να
πω πως αυτό είναι ένα μεγάλο πάθος μου αυτή τη περίοδο.

25. Χ.Ν. Υπάρχει ιδανική στιγμή για να γράψει κάποιος;
Α.Α. Θα σου κάνω εγώ μία άλλη ερώτηση: Υπάρχει ιδανική στιγμή να ερωτευτεί κανείς;
Είναι το ίδιο πράγμα. Ανεξάρτητα από αυτό που λέμε timing, και η συγγραφή όπως και ο
έρωτας για να εκφραστούν χρειάζονται εκείνη την κατάλληλη στιγμή. Ελπίζω να μην
έγινα πολύ κλισέ.

26. Χ.Ν. Όταν σε κρίνουν άδικα για κάτι που δεν έχεις κάνει αισθάνεσαι κάποιας μορφής
ενοχή;
Ε.Κ. Δε θα το έλεγα. Γενικά δεν το χω πολύ με τα κρίνομαι και κρίνω. Είμαι της άποψης
ότι ο καθένας μας πρέπει να προσπαθεί να είναι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του και
να δουλεύει για αυτό. Νομίζω έτσι θα ήταν και ο κόσμος μας ένα(?) κλικ καλύτερος.

27. Χ.Ν. Ποια ήταν η πιο παράξενη ή πιο αμήχανη στιγμή με συγγραφέα που είχες;
Α.Α. Θα σου πω την πιο ωραία στιγμή με άλλους συγγραφείς. Ήταν στην πρώτη μας
παρουσίαση του βιβλίου μας “Χρωμάτων και αισθήσεων Γωνία” στην Πάτρα. Ήταν η
πρώτη φορά που κάναμε κάτι τέτοιο και οι τρεις. Νέοι σε αυτον τον κόσμο του
βιβλίου/παρουσιάσεων, ζήσαμε μια τόσο μοναδική εμπειρία, και πραγματικά ευχαριστώ
τόσο πολύ όλους τους συμμετέχοντες όπως και τον κόσμο για τα τόσο όμορφα
συναισθήματα που μου χάρισαν.

28. Χ.Ν. Το ΄΄φτυάρι΄΄ είναι για το ΄΄σκάβω΄΄ότι το ΄΄μαχαίρι΄΄ για το…;
Ε.Κ. Καρπούζι. Εργαλείο για την επίτευξη του στόχου 🙂

29. Χ.Ν. Εάν μπορούσες να καλέσεις σε δείπνο οποιονδήποτε συγγραφέα, νεκρό ή
ζωντανό, ποιος θα ήταν και τι θα του σέρβιρες;
Α.Α. Καταρχάς σε αυτό το τραπέζι θα ήταν στην κορυφή η Άγκαθα Κρίστι με το τσαγάκι
της. Θα κρατήσω τις κλισεδίες ,δεν πιστεύω να έχετε πρόβλημα;! Επίσης θα σε αυτό το
τραπέζι θα είχαμε και τον Τζο Νέσμπο. Σε αυτόν τον άνθρωπο πραγματικά δεν ξέρω τι
θα σέρβιρα. Ίσως, τα ντολμαδάκια της γιαγιάς μου.

 

30. Χ.Ν. Εάν μπορούσες να έχεις κάποια υπερδύναμη, ποια θα ήταν;
Α.Α. Θα ήθελα να έχω όλες τις γνώσεις του κόσμου. Δεν ξέρω αν είναι υπερδύναμη αλλά
έτσι την έχω στο μυαλό μου. Τώρα αν δεν μπορεί να μπει στις υπερδυνάμεις θα ήθελα να
διβάζω το μυαλό των άλλων ανθρώπων.

31. Χ.Ν. Αν τύχει και γραφτεί ένα άδικο άρθρο για εσένα και τα έργα σου, έχεις
περισσότερο την τάση να το ξεχάσεις; Να σε πληγώσει; Ή να αισθανθείς πως θα φάει η
μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι;
Α.Μ. Αρχικά σίγουρα θα με στεναχωρήσει και θα με προβληματίσει το κίνητρο. Αυτό το
«γιατί» που ψάχνει κάποιος που βιώνει μια αδικία. Ίσως αισθανθώ και θυμό αν είναι και
διαστρεβλωμένη κριτική. Επειδή έχω την τάση όμως να κάνω διαρκώς αυτοκριτική, θα το
πάρω και θα το επεξεργαστώ, κάτω από το πρίσμα ότι ίσως να υπάρχει μια άλλη οπτική που
αδυνατώ να δω. Αν δεν υπάρχει, όσο κι αν με ενοχλήσει, σίγουρα αυτό δεν θα διαρκέσει για
πάντα, οπότε εν τέλει θα το ξεχάσω. Στο τέλος της ημέρας, είναι μια άποψη ενός άλλου
ανθρώπου που σίγουρα δεν με καθορίζει.

32. Χ.Ν. Πολλοί τραγουδάνε στο μπάνιο! Εσύ διαβάζεις… ή τραγουδάς;
Ε.Κ. Διαβάζω! Στο μπάνιο, στην καφετέρια, στην παραλία, στο γραφείο, στο δρόμο. Και
τραγουδώ. Πιο πολύ όταν οδηγώ. Ή όταν βγαίνω για ποτο!

33. Χ.Ν. Θεωρείς πως η χρήση βίας είναι ορισμένες φορές απαραίτητη επειδή είναι
πάντοτε εφικτό να πετύχει κανείς αυτό που θέλει σταδιακά, με λογικές μεθόδους;
Α.Μ. Δεν δικαιολογώ τη χρήση βίας σε καμία περίπτωση. Όποιας μορφής, και δη όταν
γίνεται και σκόπιμα. Το ότι έτσι ίσως θωρεί κάποιος πως είναι πιο εφικτό να πετύχει αυτό
που θέλει, δεν στέκει συμπεριφορικά κιόλας. Γιατί πολύ απλά με το που θα ασκήσει κάποιος
βία απέναντι σε κάποιον, αυτόματα τον κάνει αντίπαλό του. Αυτόματα ενεργοποιεί τους
μηχανισμούς άμυνας του άλλου και κατά πάσα πιθανότητα ό,τι κι αν πει ή κάνει, δεν θα

φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Κάποτε μου είχε πει ένας φίλος πως ο καλύτερος τρόπος για
να πείσεις ή να αλλάξεις κάποιον δεν είναι ούτε να τον έχεις από κάτω σου, ούτε απέναντί
σου. Αλλά δίπλα σου. Και το δίπλα, δεν χωράει επουδενί χρήση βίας ως μέσο πειθούς.

 

34. Χ.Ν. Αν έβλεπες ένα πεφταστέρι τι ευχή θα έδινες;
Ε.Κ. Να ξεκινήσω λέγοντας ότι λατρεύω τα αστέρια, τα πεφταστέρια και τις ευχές. Όταν
ήμουν μικρή είχα μια συμφωνία με τον εαυτό μου ότι πάντα θα έχω έτοιμη μια ευχή για
να προλάβω να την πω πριν η λάμψη εξαφανιστεί. Για να είμαι σίγουρη ότι θα πιάσει. Η
ευχή, όπως φαντάζεστε, άλλαζε και τροποποιούνταν ανάλογα με τις συνθήκες και τις
επιθυμίες. Ώσπου σε μια δράση και ενώ ήμουν στο Γυμνάσιο συναντήθηκα με παιδιά
πρόσφυγες και η ευχή σταθεροποιήθηκε στο “ειρήνη” και έμεινε εκεί για πολλά χρόνια.
Και είναι ακόμα η ίδια μόνο που πλέον, από όταν ήμουν φοιτητρια, έχει προστεθεί το
“υγεία” . Και είναι τα δυο τους εκεί αμετακίνητα και σταθερά αυτά που ζητώ από τα
πεφταστέρια. Για ολο τον κόσμο.

35. Χ.Ν. Φαντάσου πως βρίσκεσαι πάνω σε ένα σύννεφο. Που θα ήθελες να σε ταξιδέψει
και γιατί;
Α.Μ. Επειδή στη φαντασία μας όλα επιτρέπονται, θα πω στον Παράδεισο. Εκεί όπου είμαι
πεπεισμένη πως βρίσκεται ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο.

36. Χ.Ν. Αυτη τη περίοδο συγγραφικά που σε συναντώ;
Ε.Κ. Ερώτηση που ζητά σπόιλερ και μάλιστα με φοβερό timing!!!Συναντάς και τους
τρεις μας πάνω από τους υπολογιστές και σε πολύωρα, πολύ απολαυστικά και πολύ πολύ
δημιουργικά calls. Είμαστε στην ολοκλήρωση του δεύτερου βιβλίου μας και δουλεύουμε
πυρετωδώς για κάτι που έχουμε αγαπήσει πάρα πάρα πολύ και ανυπομονούμε να φτάσει
στα χέρια σας!

37. Χ.Ν. Ποια συμβουλή θα έδινες στους νέους συγγραφείς;
Α.Μ. Να μην φοβούνται να γράψουν αυτά που σκέφτονται και αισθάνονται. Όσο χαοτικά κι
αν μοιάζουν αρχικά, όσο κι αν φαινομενικά δεν βγάζουν νόημα ή μοιάζουν να μην έχουν
συνοχή, όσες φορές κι αν χρειαστεί να γράψουν και να σβήσουν κάτι πριν το
τελειοποιήσουν. Trust the process. Trust what comes from within. Και να μην προσπαθούν
να μιμηθούν κάποιον ή να βάλουν τον τρόπο γραφής και έκφρασής τους σε οποιαδήποτε
καλούπια για να είναι αυτά που γράφουν ταιριαστά και εμπορικά. Όχι από υπεροψία, αλλά

γιατί θεωρώ το σημαντικό είναι να είναι κάποιος αυθεντικός, και να μπορεί ο αναγνώστης να
διακρίνει τον άνθρωπο πίσω από τα γραφόμενά του.

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΑΚΟΥ 

ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά