Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΠΑΠΑΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

Κυρίες και κύριοι γεια σας, βρισκόμαστε στο σπίτι του γνωστού ηθοποιού και τραγουδιστή, του παιδιού του λαού όπως λέγανε και λένε, όπως καταλάβατε τον μεγάλο Νίκο Ξανθόπουλο παίρνοντας αφορμή από το βιβλίο του Αυτοβιογραφία   ΄΄Νίκος Ξανθόπουλος, όσα θυμάμαι και όσα αγάπησα΄΄

ΑΠ. Θα θέλαμε να μας πείτε πως πήρατε την απόφαση να γίνετε ηθοποιός και πως μετά τραγουδιστής;

Ν.Ξ  Άρχισα να μπολιάζομαι με το μικρόβιο του θεάτρου όταν ακόμα πήγαινα στο
γυμνάσιο και έπαιζα στις παραστάσεις τις σχολικές 25 η Μαρτίου, 28 η Οκτωβρίου.
Έτσι βλέπανε ότι έχω μια έφεση για τα θεατρικά και ο γυμνασιάρχης με πήρε απ το
χέρι και με πήγε στη σχολή του εθνικού θεάτρου όπου και τελείωσα τη σχολή και
μετά μπήκα σε θιάσους, στο θίασο την Κατερίνας, στον Κατράκη στο Ελληνικό
Λαϊκό Θέατρο που είχε, έπαιξα στοΤραγούδι του Νεκρού Αδελφού, έκανα τον
Παύλο ένα έργο που ήταν πλημμυρισμένο από τη μουσική και τα τραγούδια του
Θεοδωράκη.

Στη σχολή που φοίτησα στο Εθνικό είχα συμμαθητές τον Κακαβά, την
Χριστίνα Σίλβα, τον Ιάκωβο τον Ψαρά, μια τάξη πάνω από μένα ήταν η Μαργαρίτα
Παπαγεωργίου η μούσα του Νίκου Κούνδουρου, εκείνη την εποχή δυο τάξεις πάνω
από μένα ήταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη με τον Παπαμιχαήλ και τρεις τάξεις πάνω από
μένα ήταν η Τζένη Καρέζη. Είχα δασκάλους τον Θάνο Κωτσόπουλο, τον Ροντήρη
τον μεγάλο σκηνοθέτη, είχα αργότερα τον Μινωτή, τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, τον
Χορν, τον Άγγελο Τερζάκη στα θεωρητικά, τον Ζώρρα και τον Σπύρο Μελά.

Όσο καιρό πηγαίναμε στη σχολή μας δινόταν η ευκαιρία και παίζαμε σε διάφορα έργα
στις παραστάσεις του εθνικού θεάτρου, ήμασταν κομπάρσοι ή λέγαμε δυο-τρεις
φράσεις. Είχα παίξει στον Άμλετ, στον Βασιλιά και το σκύλοκαι βέβαια σε
τραγωδίες, τα καλοκαίρια πηγαίναμε στην Επίδαυρο, έπαιζα στο χορό της τραγωδίας
με την οποία τραγωδία είχα παει και στο εξωτερικό, είχα παει στη Γερμανία, στη
Γιουγκοσλαβία.

Στη Γερμανία τότε που είχαμε παει το  η Γερμανία ήταν ακόμα γκρεμισμένη, οι τοίχοι των σπιτιών ήταν ακόμα με τα βλήματα, με τα σημάδια απτον πόλεμο, καπνισμένα και γκρεμισμένη σπίτια και κάθε τόσο που πήγαινα έβλεπα τις
πόλεις αλλαγμένες, τη χώρα αλλαγμένη και κάθε τόσο και καλύτερη μέχρι που τα τελευταία χρόνια πας και τρελαίνεσαι, τι έχουν φτιάξει.. και εμείς εδώ να φάμε ο ένας τον άλλο.

Αχ: εκείνο που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ο καθηγητής σας, σας πήρε απ' το χέρι και σας πήγε στο εθνικό και μου κάνει εντύπωση γιατί απ' ότι είχα ακούσει εκείνη την εποχή οι καθηγητές και οι γονείς αν ακούγανε τραγουδιστή, ηθοποιό ΄το βλέπανε κάπως…

Ν.Ξ Ήμουν πολύ καλός στα έργα που έπαιζα, εκτός από τα έργα που έπαιζα στο σχολείο είχα παίξει και στο έργο του Σαίξπηρ το όπως σας αρέσειείχα παίξει και στους Πέρσες του Αισχύλου, βλέπανε ότι εκεί θα μπορούσα να αποδώσω, ότι ήμουν πολύ καλός και επειδή δεν είχα τα λεφτά για πανεπιστήμια και τέτοια σκέφτηκε ο γυμνασιάρχης ότι αυτός θα είναι καλός για το θέατρο

ΑΧ; Σας βρήκε μετά όταν γίνατε μεγάλο όνομα;

Ν.Ξ Ναι, φυσικά, χαιρόταν που με έβλεπε και ερχόταν στο θιάσο της Κατερίνας με την οποία είχα παίξει 14-15 έργα και έβλεπε τις παραστάσεις και καυχιόταν ότι με είχε μαθητή.

ΑΧ; Τι νιώθετε και τότε και τώρα με τον τίτλο που σας είχαν δώσειΤο παιδί του λαού είναι ένας τιμητικός τίτλος

Ν.Ξ Χαίρομαι που το βλέπεις έτσι γιατί μερικού χαρτογιακάδες το παίρνουν κι αλλιώς.
Είναι εύσημος ο τίτλος και μπορεί να ειπωθεί και λίγο ειρωνικά.

ΑΧ; Αυτοί που το λέγανε δεν το έλεγαν ειρωνικά. Τώρα αν ήταν κάποιοι οι οποίοι το ζηλεύανε και προσπαθούσαν να το πούνε με μια ειρωνεία αυτό είναι άλλο θέμα. Αλλά όταν λέγανε αυτός είναι ο άνθρωπος ο δικός μας δεν νομίζω να ήταν ειρωνεία.

Ν.Ξ  Πολύ σωστά το σκέφτεσαι. Εγώ έχω γεννηθεί και έχω μεγαλώσει σε μια φτωχογειτονιά της Αθήνας, μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν χωματόδρομος η γειτονιά μου, φτωχοί άνθρωποι, βασανισμένοι, Μικρασιάτες Αχιλλεα σε ευχαριστω πολυ ..

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά