Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

…Μετά βαθυτάτου πόνου και συγκινήσεως.. 9 Απριλίου 1941
Απο τον Ηλία Λ. Κοτρίδη
Οι Γερμανοί μη μπορώντας να διασπάσουν την στενωπό Ρούπελ, όπου δέσποζαν τα οχυρά Ρούπελ και Παλιουριώνες, έθεσαν σε εφαρμογή σχέδιο παράκαμψης των οχυρών, από 7/4, και εισέβαλαν στην Γιουγκοσλαυΐα όπου δεν βρήκαν αντίσταση καθώς ένας υπολοχαγός επικεφαλής τριών αρμάτων «έσπασε» την άμυνά τους και πλέον η κάθοδος προς Θεσσαλονίκη αλλά και η προώθηση προς Φλώρινα για κύκλωση των εις την Αλβανία ελληνικών δυνάμεων ήταν πλέον γεγονός. Στα οχυρά αλλά κυρίως στο Ρούπελ «παίζονται» οι τελευταίες σκηνές της ελληνικής εποποιΐας.
«…Την 17ην ώραν αυτοκίνητον επιβατικόν εμφανίζεται επί της Εθνικής οδού Κούλας-Σιδηροκάστρου και εστάθη επί της καμπής ταύτης του αντερείσματος Προμαχώνος φέρον λευκήν σημαίαν. Λόγω κακής ορατότητος εβλήθη υπό του αντιαρματικού της Ουσίτας και ηχρηστεύθη άνευ ανθρωπίνων θυμάτων. Οι επιβαίνοντες τούτου εξέρχονται και εκαλύφθησαν, μεθ΄ ό αναπέτασσον λευκήν σημαίαν εις εμφανές σημείον και ανέμενον. Συμφώνως τοις κεκανονισμένοις διέταξα τον Λοχαγόν Ουσίτας να αποστείλη τον Ανθ/γόν του μετά τριών στρατιωτών και λευκής σημαίας προς συνάντησίν των και πληροφορηθή τί εζήτουν ούτοι. Πράγματι μεταβάς…….Διέταξα τον Ανθ/γόν να επανέλθη προς συνάντησιν του αναμένοντος Γερμανού Αξ/κού και να τω ανακοινώσει τα κατωτέρω:1. Ότι τα οχυρά παραδίδονται μόνον όταν κυριευθώσι παρά του αντιπάλου. 2.ότι τοιούτων δγών περί ανακωχής κλπ στερούμεθα παρά των ιεραρχικώς προϊσταμένων μας Αρχών. 3. Ότι δ/γάς λαμβάνομεν και εκτελούμεν μόνον τας προερχομένας εκ των προϊσταμένων μας αρχών. 4. Ότι ο αγών θα συνεχισθή, πάσα δε απόπειρα προσεγγίσεως του Οχυρού θα συντριβή…
10η Απριλίου. Την 6ην ώραν της 10ης Απριλίου μετέβην αυτοπροσώπως προς συνάντησιν του Γερμανού Αξ/κού δια τον καθορισμόν ορισμένων λεπτομερειών σχετικών με την αποχώρησιν…..»Ουδείς στρατιώτης να εισέλθη εις το οχυρόν προ της αποχωρήσεώς μας»…..Την 11ην ώραν αφού απενεμήθησαν τιμαί προς το Οχυρόν και τους ηρωικώς πεσόντας οπλίτας ετέθημεν εις κίνησιν δια Σιδηρόκαστρον όπερ είχεν καθορισθεί ως χώρος συγκεντρώσεως των τμημάτων των Οχυρών, μετά βαθυτάτου πόνου και συγκινήσεως εξικνουμένων μέχρι δακρύων και με την πεποίθησιν και ηρεμίαν της συνηδείσεως μας, ότι το εφ΄ημάς από της Διοικήσεως μέχρι του τελευταίου οπλίτου επιτελέσαμεν την αποστολήν μας και το ύψιστον προς την Πατρίδα καθήκον…».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά