Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Συνέντευξη : ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΑΚΟΥ                                                                     Καλεσμένος : ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΕΡΤΟΠΟΥΛΟΣ

 Χ.Ν Καλημέρα αγαπημένοι μου φίλοι. Σήμερα έχουμε την χαρά να φιλοξενήσουμε στην παρέα μας τον Βαγγέλη Βερτόπουλο του οποίου το δεύτερο μυθιστόρημα με τίτλο Κρεμμυδάνθρωπος κυκλοφόρησε πρόσφατα.

Χ.Ν. Μίλησε μας λίγο για σένα.
Β.Β. Το βρίσκω πάντα δύσκολο να μιλάω για εμένα χωρίς κάποια ‘καθοδήγηση’. Μάλλον με πιάνουν οι ντροπές μου! Είμαι Ψυχολόγος και Αθλητικός Ψυχολόγος μετά από την προσωπική μου επαγγελματική Οδύσσεια, ως marketeer και δάσκαλος ξιφασκίας. Η συγγραφή είναι το προσωπικό μου καταφύγιο.

Χ.Ν. Πες μας λίγα λόγια για τα βιβλία σου και σε τι πραγματεύονται;
Β.Β. Γράφω μυθιστορήματα ενηλίκων, τα οποία όμως έχουν πολύ διαφορετικό χαρακτήρα και θέμα μεταξύ τους. Το πρώτο – το Όχι Αρκετά Νεκρός – έχει χαρακτηριστεί ως ψυχολογικό με τον πρωταγωνιστή να βρίσκεται εγκλωβισμένος μεταξύ ζωής και θανάτου.

Tο δεύτερο που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διάνοια, ο Κρεμμυδάνθρωπος, είναι ένα κλιμακούμενα σκοτεινό βιβλίο με πρωταγωνιστή έναν αντισυμβατικό υπερήρωα, τον Κρεμμυδάνθρωπο ο οποίος πλαισιώνεται από μία σειρά επίσης αντισυμβατικών υπερηρώων.

Ο κατά κόσμον Έκτορας, αποκτά υπερδυνάμεις που αρχικά τον περιθωριοποιούν κοινωνικά. Εκρίνει τοξίνες και οσμές – η προσωπική του διαφορετικότητα – που τον απομονώνουν. Σταδιακά μαθαίνει να ελέγχει τις δυνάμεις του και αποφασίζει να ζήσει μια διπλή ζωή, την ημέρα μεταπτυχιακός φοιτητής και τα βράδια να πολεμά το έγκλημα.

Όμως όσο εξοικειώνεται με την κρυφή του ζωή τόσο βυθίζεται στον πειρασμό που σου δίνει η ξεχωριστή δύναμη. Παράλληλα, νέοι υπερήρωες μπαίνουν στη ζωή του, άλλοι για να τον εξοντώσουν και άλλοι για να τον βοηθήσουν καθώς σταδιακά συνειδητοποιεί πως κάτι πολύ σκοτεινό και μεγάλο πλησιάζει και η δύναμή του φέρνει μαζί και την ευθύνη να τη χρησιμοποιήσει.

Χ.Ν. Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διάβασες και θυμάσαι ως παιδί;
Β.Β. Αν γυρίσω σε χρονολογίες πρό Χριστού θυμάμαι πως διάβαζα με όρεξη ελληνική μυθολογία. Με μάγευε. Το πρώτο βιβλίο λογοτεχνίας που διάβασα δυσκολεύομαι να το θυμηθώ, όμως σίγουρα ένα από τα πρώτα που με είχε συνεπάρει ήταν η Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά.

Χ.Ν. Ποια είναι η πιο παλιά ιστορία που έχεις γράψει και την θυμάσαι ακόμα;
Β.Β. Ήμουν εικοσιέξι όταν ήδη είχα συνειδητοποιήσει πως απεχθανόμουν το πρώτο αντικείμενο που σπούδασα – το Marketing – και αναζητούσα το πώς θα άλλαζα την πορεία της ζωής μου.

Ένα βράδυ, όταν περίπου στις εννιάμιση έστελνα επαγγελματικά emails και άκουγα από τα ακουστικά
το Lux Aeterna, απλώς άνοιξα το word και έγραψα την ιστορία ενός εργαζόμενου πολυεθνικής που τα βράδια είναι serial killer.

Την έχω ακόμα αυτή την ιστορία, ίσως κάποια στιγμή της δώσω την έκταση που αξίζει και ταλαιπωρήσω την παγκόσμια λογοτεχνία με αυτήν!

Χ.Ν. Είχες από μικρός-ή ονειρευτεί να γίνεις συγγραφέας; Και αν ναι τι σε εμπόδισε από το να ξεκινήσεις αμέσως μετά το σχολείο για παράδειγμα τη συγγραφή βιβλίου;
Β.Β. Δεν είχα ονειρευτεί ποτέ να γίνω συγγραφέας. Το ονειρεύομαι τώρα! ��. Στο σχολείο δυσκολευόμουν να γράψω εκθέσεις και ιστορίες. Μάλλον κάτι ωρίμασε ή χάλασε στον εγκέφαλό μου στα εικοσιέξι μου και άρχισα
να γράφω.

Χ.Ν. Πως ένιωσες όταν εκδόθηκε το πρώτο σου βιβλίο βλέποντας ουσιαστικά τις σκέψεις σου να αποκτούν υπόσταση και μάλιστα κρατώντας τες στα χέρια σου; Και πες μας δυο λόγια για αυτό.
Β.Β. Ένιωσα τη χαρά ενός ανθρώπου που παίρνει το παιδί του αγκαλιά για
πρώτη φορά στο μαιευτήριο και το άγχος, ίσως και την ενοχή του ανθρώπου
που σκέφτεται πως ίσως εκτέθηκε ανεπανόρθωτα!

Χ.Ν. Ποιο ήταν το αγαπημένο σου βιβλίο ως έφηβος-.
Β.Β. Για να είμαι ειλικρινής δε θυμάμαι!

Χ.Ν. Είσαι αισιόδοξος-η ως άνθρωπος; Πιστεύεις στα happy ends;
Β.Β. Πολύ πιστεύω στα happy ends! Αν και στις ιστορίες και τα βιβλία απολαμβάνω και τα στενάχωρα, μακάβρια τέλη. Ως άνθρωπος νομίζω πως είμαι περισσότερο αισιόδοξα ρεαλιστής παρά φύσει θετικός και αισιόδοξος.

Χ.Ν. Έχεις κάποια απάντηση σε όσους κατατάσσουν τα βιβλία σε κατηγορίες με επίθετα όπως ΄΄ελαφριά΄΄ ή ΄΄γυναικεία΄΄ λογοτεχνία;
Β.Β. Φαντάζομαι πως οι κατηγοριοποιήσεις έχουν κάποια χρησιμότητα καθώς μας δείχνουν το κοινό στο οποίο έχει απήχηση κάποιο είδος ή βοηθά τον αναγνώστη να επιλέξει ανάμεσα σε αμέτρητους τίτλους το
βιβλίο που τους ταιριάζει.

Αν όμως οι χαρακτηρισμοί γίνονται μ απαξιωτική διάθεση, με βρίσκουν αντίθετο. Έχουμε περισσότερους
κριτές από όσους σηκώνει η ζωή μας.

Χ.Ν. Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σου άλλαξε τη ζωή;
Β.Β. Κάποιο που να μου άλλαξε τη ζωή όχι, ίσως επειδή τα γεγονότα και οι επιλογές μου την άλλαξαν περισσότερο! Αλλά υπήρξαν βιβλία που με επηρέασαν με ποικίλους τρόπους, με πρώτο που έρχεται στο μυαλό μου την Αθωότητα του Dean Koontz.

Χ.Ν. Ποια είναι η πιο περίεργη δουλειά που έχεις κάνει, αν φυσικά υπάρχει, πέρα από το συγγραφικό κομμάτι;
Β.Β. Περίεργη δε θα μπορούσα να πω. Δεν είχα την τύχη να κάνω κάτι πραγματικά περίεργο ή δύσκολο όπως το να εργαστώ σε ανθρακωρυχείο ή ως φύλακας σε κάποιον φάρο στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Έχω κάνει δουλειές που από όλες φόρτωσα εμπειρία και έμαθα πράγματα, όπως δάσκαλος ξιφασκίας, σερβιτόρος, αναλυτής πωλήσεων σε πολυεθνικές, βοηθός τοπογράφου – ήταν φίλος και αυτό μάλλον θα λογίζεται ως
εθελοντικά μαύρη εργασία! -, πωλητής γυναικείων καλλυντικών, εργαζόμενος σε κέντρο κτηματογράφησης και μερικές άλλες που καλύτερα να μην τις αναφέρω!

Χ.Ν. Θεωρείς πως θα μπορούσε να συνδυαστεί μια ΄΄κλασσική΄΄ δουλειά με τη συγγραφή βιβλίων;
Β.Β. Με θυσίες σε ύπνο και προσωπικές σχέσεις νομίζω. Αν συνδυάζεται με ποιο εύκολο τρόπο δε θέλω να το ξέρω!

Χ.Ν. Ποιο είναι το μότο της ζωής σου;
Β.Β. 1. Αγάπα τους όλους, μην περιμένεις κανέναν. 2. Κάθε φορά που ακούς πρόταση να ξεκινά με «Εγώ πιστεύω…» κατά 99% θα ακούσεις βλακεία.

Χ.Ν. Θα ήθελες να πεις κάτι στους αναγνώστες που σνομπάρουν και δεν διαβάζουν ελληνική λογοτεχνία;
Β.Β. Όχι! Όσο και αν δε με συμφέρει λόγω καταγωγής και χώρας που εδρεύει το λάπτοπ μου, ο καθένας μας έχει τις προτιμήσεις του και αυτό είναι υπέροχο και απολύτως σεβαστό.

Προτιμώ να το βλέπω ως ένα κίνητρο για να γράφω σαν ξένος κι εγώ, εφόσον θέλω να προσεγγίσω ένα
μεγαλύτερο κοινό!

Χ.Ν. Χάρτινο βιβλίο, ψηφιακό βιβλίο ή ένας συνδυασμός τους;
Β.Β. Προτιμώ να γυρνάω τις σελίδες, να το κρατάω και να πέφτει στο πρόσωπό μου όταν με παίρνει ο ύπνος στην παραλία.

Ειδικά όμως για τη δουλειά μου ως ψυχολόγος, διαβάζω πολλά βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή.
Η τεχνολογία είναι φίλη μας!

Χ.Ν. Ηλεκτρονικές, online πωλήσεις και ψηφιακά βιβλιοπωλεία: πόσο μπορούν να σταθούν όλα αυτά στην Ελλάδα, με δεδομένη την κρίση και τη δυσπραγία του αναγνωστικού κοινού;
Β.Β. Δεν έχω ιδέα χαχα! Αφήνω την ερμηνεία της αγοράς σε αυτούς που είναι ειδικοί σε αυτό. Όσες φορές έχω προσπαθήσει να καταλάβω την αγορά καταλήγω να χαίρομαι που έγινα ψυχολόγος!

Χ.Ν. Ποια ήταν η πιο χρήσιμη συμβουλή που σου έχουν δώσει επάνω στη συγγραφή;
Β.Β. Να δείχνω και να μη λέω! Το είχα διαβάσει στο Περί Συγγραφής του Stephen King και το εμπέδωσα στο μεταπτυχιακό δημιουργικής γραφής που είχα την τύχη να παρακολουθήσω πριν από λίγα χρόνια. Α!

Και να γράφω για την πάρτη μου και για κανέναν άλλον!

Χ.Ν. Πες μας ένα βιβλίο που έχεις διαβάσει πολλές φορές (και γιατί;)
Β.Β. Πολλές φορές δεν έχω διαβάσει κάποιο, όμως πάνω από μία φορά έχω διαβάσει την Αθωότητα που προανέφερα, τη Λολίτα του Ναμπόκωφ και τη Μεταμόρφωση του Κάφκα.

Το πρώτο ένιωθα να με κάνει να θέλω
να είμαι καλύτερος άνθρωπος, το δεύτερο με εξέπλησσε με το πως με έκανε να βλέπω με συμπάθεια έναν άνθρωπο που απεχθανόμουν και το τρίτο επειδή με έκανε να νιώθω λιγότερο μόνος.

Χ.Ν. Υπάρχει κάτι που να θαυμάζεις σε άλλους συγγραφείς και που θα ήθελες να το είχες;
Β.Β. Ναι, το πώς γράφουν! Είναι φορές που πέφτω σε μια παράγραφο του Μπρυκνέρ, του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν, του Κάφκα, του Κουντζ, ή μία φράση του Μπουκόφσκι και θέλω να τους πάρω μια αγκαλιά και μετά να
σταματήσω να γράφω για να μην τους προσβάλλω.

Χ.Ν. Ποιο είναι το βιβλίο για το οποίο αισθάνεσαι ένοχος-η που για οποιοδήποτε λόγο ως τώρα δεν έχεις καταφέρει ακόμα να διαβάσεις;
Β.Β. Μικρός δε διάβαζα όσο θα ήθελα, έτσι έχω αρκετά κενά. Όχι όμως στο σημείο του να νιώσω ενοχές. Έχω κάνει χειρότερα εγκλήματα στη ζωή μου!

Χ.Ν. Εάν δεν ήσουν συγγραφέας θα ήσουν…
Β.Β. Ψυχολόγος, Αθλητικός Ψυχολόγος και πρώην δάσκαλος ξιφασκίας. Και καλύτερος κιθαρίστας!

Χ.Ν. Θεωρείς πως ένας νόμος που έχει ξεπεραστεί για τα πλαίσια μιας σύγχρονης κοινωνίας πρέπει να αλλάζει;

Β.Β. Έτσι όπως το καταλαβαίνω μου ακούγεται αυτονόητο. Αρκεί να ορίσουμε τι ακριβώς εννοούμε με το ‘έχει ξεπεραστεί για τα πλαίσια μιας κοινωνίας’. Λάθος ερμηνείες ενέχουν κινδύνους.

Χ.Ν. Αυτό που χρειάζεται ο κόσμος είναι περισσότερους σταθερούς ή ιδεαλιστές πολίτες;
Β.Β. Και τους δύο σε ισορροπία φαντάζομαι. Όπως χρειάζεται και καλλιτέχνες όσο και τεχνίτες, αριστερόχειρες όσο και δεξιόχειρες, εσωστρεφείς και εξωστρεφείς, straight και ανθρώπους με άλλες προτιμήσεις.

Χ.Ν. Υπάρχει κάποιο ασυνήθιστο πάθος ή χόμπι που έχεις και θα ήθελες να το μοιραστείς μαζί μας;
Β.Β. Ασυνήθιστα δε μου φαίνονται πλέον και πολλά πράγματα στη ζωή και ιδίως τα πάθη και τα χόμπι μου! Είμαι λίγο πρεζάκι με τις εμπειρίες, σα να θέλω να σφηνώσω όσες περισσότερες ζωές σε αυτή τη μία που
έχουμε να ζήσουμε. Μου αρέσει να ταξιδεύω όσο μπορώ, να πηγαίνω σε μέρη που μπορώ να κολλήσω στον αμφιβληστροειδή μου εικόνες που βλέπω μόνο σε φωτογραφίες.

Και μαθαίνω ηλεκτρική κιθάρα. Πιστεύω πως αν ζήσω περίπου 345 χρόνια μπορεί και να έχω μάθει να παίζω σαν
τον Slash ή τον Buckethead.

Χ.Ν. Υπάρχει ιδανική στιγμή για να γράψει κάποιος;
Β.Β. Οι καταξιωμένοι συγγραφείς λένε πως σηκώνονται ξημερώματα και
γράφουν από τις έξι μέχρι το βράδυ. Κάτι θα ξέρουν!

Χ.Ν. Όταν σε κρίνουν άδικα για κάτι που δεν έχεις κάνει αισθάνεσαι κάποιας μορφής ενοχή;
Β.Β. Παλαιότερα ναι. Αλλά ένα από τα καλά της επιστήμης που υπηρετώ είναι πως όσο εκπαιδεύεσαι κάνεις πολλή προσωπική θεραπεία.

Και νομίζω πως τους περισσότερους δαίμονές μου τους αντιμετώπισα τότε. Έτσι, όταν δέχομαι άδικη κριτική δε με εκπλήσσει, ούτε πληγώνομαι.

Είναι κάτι αναμενόμενο, όπως το ότι βλέπω κάποιον να περνάει με κόκκινο. Το αποδέχομαι και κοιτάζω αν μπορώ να μάθω κάτι από αυτό.

Χ.Ν. Ποια ήταν η πιο παράξενη ή πιο αμήχανη με συγγραφέα που είχες;
Β.Β. Ο μόνος συγγραφέας με τον οποίο έχω αμήχανες στιγμές είναι ο εαυτός μου! Μερικές φορές τσακωνόμαστε και είναι αμήχανα επειδή μετά αναγκαστικά κοιμόμαστε στο ίδιο κρεβάτι.

Χ.Ν. Το ΄΄φτυάρι΄΄ είναι για το ΄΄σκάβω΄΄ότι το ΄΄μαχαίρι΄΄ για το…;
Β.Β. Μπήγω.

Χ.Ν. Εάν μπορούσες να καλέσεις σε δείπνο οποιονδήποτε συγγραφέα, νεκρό ή ζωντανό, ποιος θα ήταν και τι θα του σέρβιρες;
Β.Β. Τι ωραία ερώτηση! Μπορώ να το κάνω πολλές φορές; Τον Κάφκα και θα του σέρβιρα αισιοδοξία και μερικά χρόνια ζωής ακόμα.

Τον Καζαντζάκη και θα μιλούσαμε για ‘το φυσικό κλίμα του ανθρώπου, τη μοναξιά’.
Τον Μπουκόφσκι και θα έψηνα μπριζόλες και θα ανοίγαμε μπύρες και κρασιά! Συνειδητοποιώ πως πέρα από τον Μπουκόφσκι, σε όσους άλλους μπορούσα να έχω χρόνο μαζί τους δεν έχω ιδέα τι θα του σέρβιρα.
Μάλλον θα παραγγέλναμε για να μην τους κάνω κακό με κάτι που θα έχω μαγειρέψει εγώ και θα τους άκουγα να μιλούν.

Χ.Ν. Εάν μπορούσες να έχεις κάποια υπερδύναμη, ποια θα ήταν;
Β.Β. Χμ, έχω επηρεαστεί από τους χαρακτήρες του Κρεμμυδάνθρωπου που όλοι έχουν κάποια υπερδύναμη αλλά είναι κάπως ‘πειραγμένη’, έχει αδυναμίες και είναι εμποτισμένη με σκοτεινές νότες. Νομίζω θα είχα την
υπερδύναμη ενός αγαπημένου χαρακτήρα από τον Κρεμμυδάνθρωπο: Η Μικρή Δαιμονιστής (εκείνη επιμένει να λέγεται έτσι, το ξέρει πως είναι λάθος!), ένα μυστήριο κοριτσάκι επτά οκτώ ετών που μπορεί και εισβάλλει στο σώμα των ‘κακών’, με τον ίδιο τρόπο που ένας δαίμονας μπαίνει στο σώμα ενός ανθρώπου. Ένα αγγελικό πλάσμα που κάνει τους κακούς να κάνουν κακό στον εαυτό τους.

Τώρα που το λέω, σκέφτομαι πως μάλλον πρέπει να πάω να κοιταχτώ! Ίσως καλύτερα να έλεγα κάτι πιο ασφαλές, όπως να πετάω ή να εκτοξεύω ριπές καυστικού κρεμμυδιού!

Χ.Ν. Αν τύχει και γραφτεί ένα άδικο άρθρο για εσένα και τα έργα σου, έχεις περισσότερο την τάση να το ξεχάσεις; Να σε πληγώσει; Ή να αισθανθείς πως θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι;
Β.Β. Δεν έχω την τύχη να ασχολούνται με τα έργα μου τόσο ώστε να αρθρογραφούν για αυτά, αν και έχει τύχει να διαβάσω κάποια σχόλια τα οποία δε με επηρέασαν. Ξέρω τι κάνω και γιατί και δε θεωρώ πως μου χρωστάει κανείς.

Χ.Ν. Πολλοί τραγουδάνε στο μπάνιο! Εσύ διαβάζεις… ή τραγουδάς;
Β.Β. Καλύτερα να ακούω μουσική. Το τραγούδι μου δεν το αντέχουν ούτε τα πλακάκια!

Χ.Ν. Θεωρείς πως η χρήση βίας είναι ορισμένες φορές απαραίτητη επειδή είναι πάντοτε εφικτό να πετύχει κανείς αυτό που θέλει σταδιακά, με λογικές μεθόδους;
Β.Β. Η βία είναι αποδεκτή μόνο ως άμυνα σε βίαιη επίθεση. Χωρίς προϋποθέσεις και αλλά.

Χ.Ν. Αν έβλεπες ένα πεφταστέρι τι ευχή θα έδινες;
Β.Β. Να μην πέσει στο κεφάλι μου!

Χ.Ν. Φαντάσου πως βρίσκεσαι πάνω σε ένα σύννεφο. Που θα ήθελες να σε ταξιδέψει και γιατί;
Β.Β. Στεριά να είναι και ας με αφήσει όπου θέλει. Θα τον βρω το δρόμο μου όπου και να βρεθώ.

Χ.Ν. Αυτη τη περίοδο συγγραφικά που σε συναντώ;
Β.Β. Αυτή την περίοδο περιμένω όσους με τιμήσουν και διαβάσουν τον Κρεμμυδάνθρωπο, να μου στείλουν φωτογραφίες από παραλίες, κουζίνες και σαλόνια, με τον Κρεμμυδάνθρωπο στα χέρια τους. Και παράλληλα
γράφω το τρίτο μου μυθιστόρημα που λογικά θα το έχω τελειώσει ως το τέλος Αυγούστου.

Χ.Ν. Ποια συμβουλή θα έδινες στους νέους συγγραφείς;
Β.Β. Να πάρουν συμβουλή από κάποιον πιο έμπειρο και καταξιωμένο συγγραφέα!

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΑΚΟΥ : Σε ευχαριστούμε από καρδιάς που ήσουν απόψε μαζί μας. Ήταν μεγάλη τιμή για εμάς. 

Το salaminionvima, το authoring melodies και εγώ σου ευχόμαστε καλοτάξιδα όλα σου τα βιβλία.

Σχόλια στό : “Συνέντευξη : Ο Βαγγέλης Βερτόπουλος καλεσμενος της Χριστινας Νακου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά