Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

«Άνεργος, ψυχολογικά ασταθής, βωμολόχος, προσβλητικός». Αυτή ήταν η κρίση του δικαστηρίου. Ο Ηλίας Πανταζής όμως είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Είναι βαθιά ανθρώπινος. Στις ώρες της αϋπνίας του καβαλάει τις αλήθειες του. Σε ένα αφηγηματικό παραλήρημα- ωστόσο απόλυτα δομημένο- εξομολογείται, φιλοσοφεί, αφορίζει αλλά και παραδέχεται καθολικές αλήθειες καταφέρνοντας να εξισορροπήσει την τρέλα του. Απόλυτα υπερεγωτικός και εμμονικός εραστής των αξιών του αγανακτεί. Στην άυπνη υπαρξιακή του απόγνωση βωμολοχεί και βλασφημεί, αλλά εχει όλα τα δίκια με το μέρος του. Δημιουργεί έναν ύμνο της φιλίας και του έρωτα από την ανάποδη. Αποδεχόμενος πλήρως τον εαυτό του κλείνει το μάτι ακόμα και σε ανομολόγητες παραδοχές.

Το Άδειο άλογο είναι μια μυθιστορηματική αφήγηση που καλπάζει χωρίς εμπόδια και μας ταξιδεύει σε καταχωνιασμένες σκέψεις. Με έκανε  να γελάσω, να συναισθανθώ, να σκεφτώ «Πες τα ρε π@@@@η μου». Ο συγγραφέας Παύλος Μεθενίτης μας πηγαίνει ως την άκρη της ευθραυστότητας  προσφέροντάς μας μια εκδοχή της δικής μας ευαλωτότητας.

 

Περίληψη

“Καμιά φορά νιώθω φυλακισμένος μέσα μου. Το σώμα μου ένα κελί. Κοιτάω έξω από τα ανοίγματα των ματιών μου, όπως κοιτούν οι έγκλειστοι από τα καγκελόφραχτα παράθυρα για να δουν τον ουρανό. Κι από ‘κει μέσα βλέπω τα πόδια μου, τα χέρια μου, το σώμα μου. Όπως οι άλλοι βλέπουν τις άλλες πτέρυγες της φυλακής, το προαύλιο, το χώρο του επισκεπτηρίου, το νοσοκομείο, το κτήριο των διοικητικών υπηρεσιών, τον φράχτη…

Ανοίξτε μου να φύγω, ρε! Να σπάσω το τσόφλι, το περίβλημα, να βγω από μέσα, σαν τη χρυσαλλίδα που σκίζει το ξεραμένο σώμα της κάμπιας και ξαναγεννιέται, διαφορετική μεν, το ίδιο έντομο δε. Είμαι μέσα μου – εγώ ο έγκλειστος, εγώ κι η φυλακή μου”.

Ένας αϋπνιακός λούζερ, βωμολόχος, μισογύνης και μισάνθρωπος, αφηγείται παραληρηματικές ιστορίες στον εαυτό του για να βγάλει τη νύχτα. Είναι ένα προϊόν της Κρίσης, είναι ακόμα μία απασφαλισμένη χειροβομβίδα, που περιμένει ένα ελάχιστο κάτι για να εκραγεί. Όμως, σαν γνήσιο τέκνο της βλάσφημης Γενιάς της Μεταπολίτευσης, ο Ηλίας Πανταζής ξέρει και να σαρκάζει: τους άλλους, αλλά κυρίως τον εαυτό του. Κι αυτή η χλεύη, αυτή η βγαλμένη γλώσσα προς τα όσια και τα ιερά, προς τα σοβαρά και τα θέσφατα, είναι η μόνη σανίδα σωτηρίας, που πάνω της γαντζώνεται η ανθρωπιά του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

 

συγγραφέας - author

 

Παρόλο που έχουν εκδοθεί μέχρι στιγμής με την υπογραφή μου τέσσερα μυθιστορήματα, μερικά διηγήματα κι ένα γκράφικ νόβελ, πιστεύω πως ακόμα δεν την έχω ψωνίσει τόσο πολύ, ώστε να μιλώ για τον εαυτό μου στο τρίτο πρόσωπο. Λοιπόν, γεννήθηκα στην Αθήνα το 1962, είμαι παντρεμένος, έχω ένα γιο και βιοπορίζομαι ως δημοσιογράφος εδώ και πολλά χρόνια, αν εξαιρέσεις κάποιες περιστασιακές δουλειές του ποδαριού, του χεριού και του μυαλού – το μεροκάματο να βγαίνει. Εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση, ραδιόφωνο, ιστοσελίδες: έχω συνεργαστεί με κάθε είδους Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης. Αλλά επειδή η υπερβολική πραγματικότητα βλάπτει, γράφω και σενάρια: ένα από αυτά βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας». Αυτά, σε γενικές γραμμές. Φυσικά, κάνω κι άλλα πράγματα, είμαι κι άλλα πράγματα, αλλά δεν θα τα απαριθμήσω, γιατί, όπως είπαμε, δεν την έχω ψωνίσει. Ακόμα.

 

Στοιχεία βιβλίου

Τίτλος : Άδειο άλογο

Συγγραφέας : Παύλος Μεθενίτης

Έτος έκδοσης : 2020

Σελίδες : 192

Εκδόσεις : Εύμαρος

 

Για την ομάδα του Authoring Melodies

Βίκη Κοσμοπούλου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά