Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Κορυφή Ρουπέσκο (1.951 μ. υψόμετρο) στο Μπέλες.

Γραφει ο  Ηλίας Λ. Κοτρίδης

Δεσπόζουν στην περιοχή τα πολυβολεία Π2 και Π2α(οι ονομασίες αυτές είναι πρόσφατες και δεν έχουν σχέση με τα εννέα πολυβολεία ανασχέσεως).

Περίπου 1 χλμ πριν από την κορυφή, σε δυσπρόσιτο βραχώδες σημείο, δεσπόζουν τα πολυβολεία Π1 & Π2, μέρος της γραμμής των 9 πολυβολείων που εκτείνονταν έως το Τριεθνές (Πλατανάκια).

Τα σημάδια από τις βολές των Γερμανών εισβολέων είναι εμφανή στα εξωτερικά τοιχώματα των Π2 και Π2α.

Τα 9 αυτόνομα Πολυβολεία του δυτικού Μπέλες δεν ανατινάχτηκαν την περίοδο της βουλγαρικής κατοχής (1941-1944) και έτσι είναι από τα λίγα εξωτερικά έργα της οχυρωματικής «Γραμμής Μεταξά» που έχουν διασωθεί.

Η κορυφή αυτή πέραν των πολυβολείων επανδρώθηκε και με μία διμοιρία τυφεκιοφόρων του ΙΙΙ/70 ΣΠ. Τα δύο πολυβολεία αποτελούσαν διμοιρία πολυβόλων και διοικούνταν από έναν εκ των: Εφ. Ανθλγών Παπαχαριζάνη Θωμά – Βαφειάδη Βασιλείου ή εκ του εφ. Ανθστού Ζιάκα Ιωάννη, όλοι του λόχου πολυβόλων υπό τον λοχαγό Παύλου Κων/νο.

Δύο από τους στρατιώτες που επάνδρωναν τα πολυβολεία αυτά ήταν ο λοχίας Τσιρωνάς Γεώργιος από τον Λαγκαδά και ο στρατιώτης Τερζής Ιωάννης από Νέο Σκοπό Σερρών.

Η επίθεση των Γερμανών την πρώτη μέρα εναντίον της Ποποτλίβιτσας είχε οικτρά αποτελέσματα, γι΄ αυτούς, καθώς μέχρι την 16.00′ άφησαν στο πεδίο της μάχης 31 νεκρούς και 91 τραυματίες, χωρίς να υπολογίζονται οι νεκροί του 1ου λόχου που καθηλώθηκε στις πλαγιές του Ρουπέσκο και έπαθε μεγάλες φθορές τόσο από την Ποποτλίβιτσα όσο και από τα τρία πολυβολεία.

Για το λόχο αυτό αναφέρει ο διοικητής της μεραρχίας JuIius RingeI: «Ούτε εδώ είχαν καταφέρει τα στούκας και το πυροβολικό να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές, παρά μόνο επιφανειακές, ιδιαίτερα στο Ρουπέσκο, που με 1951 μέτρα ύψος φάνταζε σαν ανυπέρβλητο εμπόδιο που ορθώνεται μέχρι τον ουρανό.

Εδώ περιμένουν χωμένοι μέσα σε τρύπες στο χιόνι περίπου 50 άνδρες από τον 1ο λόχο του 85ου συντάγματος, ακριβώς κάτω από τα πολυβολεία του εχθρού έχοντας τεταμένη την προσοχή τους για κάθε ήχο ή κάθε σκιά στο σκοτάδι που οι νιφάδες τυλίγουν σε πυκνό πέπλο.

Ολόκληρη τη μέρα προσπαθούσαν να κάνουν ένα τουλάχιστον από τα καταραμένα πολυβολεία να σωπάσει.

 

Μάταια. Κάθε γέμιση εκρηκτικών που εκρήγνυτο μέσα στις θυρίδες των πολυβολείων, κάθε εύστοχη βολή των αντιαρματικών και του ορεινού πυροβολικού από το απέναντι ύψωμα, φαίνεται πως προκαλούσαν μόνο γέλια στους Έλληνες.

Αισθάνονταν απολύτως ασφαλείς και μας περίμεναν σαν τα κυνηγόσκυλα στο καρτέρι. Μόλις αντιλαμβάνονταν την παραμικρή κίνηση στο χώρο μπροστά από τα πολυβολεία εξαπέλυαν κύμα πυρός.

Καθώς πέφτει η νύχτα σταματά κάθε δραστηριότητα.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε.

Οι άντρες κάθονται τυλιγμένοι με τις παγωμένες χλαίνες και τα αδιάβροχα να κρέμονται σαν μικρές στέγες από τους ώμους τους.

Οι σκοποί επαγρυπνούν για κάποια κίνηση, ενώ κάποιοι άλλοι κάθονται τριγύρω προσπαθώντας να ξεγελάσουν την πείνα τους με ένα τσιγάρο.. ».

Τα πολυβολεία δεν κατελήφθησαν ποτέ και το προσωπικό τους διέρρευσε μετά την συνθηκολόγηση.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά