Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Γράφει ο Μάνος Κιλημάντζος

 

Μάχη των Πλαταιών [479 π.χ.]

Ενα χρόνο μετά την ναυμαχία στην Σαλαμίνα, έρχεται πάλι η  ώρα να  αντιμετωπιστούν οι Πέρσες.

Ο Μαρδόνιος με τις τριακόσιες χιλιάδες  άνδρες του έχει περάσει τον Χειμώνα στην σύμμαχό του Θήβα , προετοιμαζόμενος για την τελική μάχη.

Προσπαθεί να πάρει με το μέρος του τους Αθηναίους τάζοντάς τους πλήρη αναστύλωση της κατεστραμμένης πόλεώς τους, τεράστια ποσά χρυσού και επί πλέον την κυριαρχία επί όλης της Ελλάδος μόλις αυτή κατακτηθεί από τους Πέρσες.

Η απάντηση των Αθηναίων [αυτών που δεν έχουν πλέον πατρίδα κατά τους πολέμιους του Θεμιστοκλέους] ήταν ότι

‘ Όσο ο ήλιος  ανατέλλει από την Ανατολή, οι Αθηναίοι δεν θα προδώσουν την ελευθερία των Ελλήνων και οτι δεν υπάρχει στον κόσμο χρυσάφι αρκετό για να προδώσουν την Ελλάδα‘.

Έτσι οι Έλληνες με επί κεφαλής τον διάδοχο του Λεωνίδα , τον Παυσανία δίνουν την  μάχη στις Πλαταιές.

Αξίζει να αναφερθεί ο όρκος των Ελλήνων πριν την μάχη , όπου φαίνεται καθαρά η συνειδητοποιημένα Πανελλήνια αντίληψη από τους αμυνόμενους:

‘’Ου ποιήσομαι περι πλείονος το ζην της ελευθερίας, ουδέ καταλείψω τους ηγεμόνας , ουτε αποθανόντας, αλλά τουε εν τη μάχη τελευτήσαντας των συμμάχων άπαντας θάψω. Και κρατήσας τω πολέμω  τους βαρβάρους των μεν μαχεσαμένων υπέρ της Ελλάδος πόλεων ουδεμίαν ανάστατον ποιήσω, τας δε τα του βαρβάρου προελομένας άπασας δεκατεύσω. Και των ιερών εμπρησθέντων και καταβληθέντων υπο των βαρβάρων ουδεν ανοικοδομήσω παντάπασιν, αλλ’ υπόμνημαι τοίς επιγιγνομένοις  εάσω καταλείπεσθαι της των βαρβάρων ασεβείας’’ .

Σε μετάφραση :

Δε θα προτιμήσω τη ζωή από την ελευθέρια, ούτε τους αρχηγούς μου θα παρατήσω, είτε ζωντανούς είτε νεκρούς, αλλά όσους συμπολεμιστές μου σκοτωθούν στη μάχη θα τους θάψω. Και, νικητής στον πόλεμο κατά των βαρβάρων, δεν θα βλάψω καμία από τις πόλεις που πολέμησαν για την Ελλάδα, εκείνες όμως που πήραν το μέρος του βαρβάρου θα τις κάνω φόρου υποτελείς. Και κανένα απ’ τα ιερά, που οι βάρβαροι πυρπόλησαν ή γκρέμισαν, δεν θ’ ανοικοδομήσω αλλά θα τ’ αφήσω να μένουν στους μεταγενέστερους μνημεία της βαρβαρικής ασέβειας

Και πάλι ο Αλέξανδρος ο βασιλεύς της υπόδουλης στους Πέρσες Μακεδονίας , επικοινωνεί με τους άλλους Έλληνες και τους γνωστοποιεί την τακτική που προτίθεται να ακολουθήσει ο Μαρδόνιος.

Στην καθοριστική μάχη , οι Έλληνες νικούν και ο Μαρδόνιος σκοτώνεται.

Σε αντίθεση με το τι συνέβη στο σώμα του Λεωνίδα μετά τις Θερμοπύλες ,οι Έλληνες κηδεύουν τον Μαρδόνιο με βασιλικές τιμές.

Μάλιστα οι νικητές όταν μπαίνουν στην σκηνή του Μρδόνιου και βλέπουν την απίστευτη γι αυτούς χλιδή, αναρωτιούνται τι μπορεί να ζήλεψαν οι πάμπλουτοι Πέρσες απο την φτωχή Ελλάδα.

…Πάντα η Ελλάδα αποτελούσε έπαθλο για τους πλούσιους και δυνατούς…

Με την μάχη των Πλαταιών τελειώνει η αμυντική φάση των Μηδικών πολέμων, καθώς οι Πέρσες αποχωρούν και δεν επιτίθενται ξανά στην Ελλάδα.

 

Ναυμαχία της Μυκάλης

Ταυτόχρονα αρχίζει και η πρώτη [συνεχίζεται αργότερα με τον Αλέξανδρο τον Γ’ τον Μέγα και τους Μακεδόνες του] επιθετική φάση με την ναυμαχία της Μυκάλης στις Ιωνικές ακτές  [απέναντι από την Σάμο] όπου ο Ελληνικός στόλος βρίσκει τον Περσικό και του επιτίθεται. Οι Πέρσες έντρομοι τραβούν τα πλοία τους στην ξηρά και εκεί τους βρίσκουν οι επιτιθέμενοι Έλληνες και κατακαίουν τον Περσικό στόλο.

 

Η μάχη της Ιμέρας

Την ίδια εποχή γίνεται και μια άλλη σημαντική μάχη στην Σικελία.

Είναι η μάχη της Ιμέρας και αντίπαλοι είναι οι Καρχηδόνιοι [ομοεθνείς των Φοινίκων, συμμάχων των Περσών] υπό τον στρατηγό Αμίλκα που διεκδικούν εδάφη των Ελληνικών αποικιών και οι Έλληνες υπό τον τύραννο των Συρακουσών Γέλωνα και τον τύραννο του Ακράγαντος τον Θήρωνα.

Η μάχη είναι καταστροφική για τους Καρχηδονίους οι οποίοι κατασφάζονται και αναγκάζονται να υπογράψουν συνθήκη . Μεταξύ μάλιστα των όρων που επέβαλλαν οι νικητές Έλληνες ήταν και η παύση της θυσίας παιδιών στον Καρχηδόνιο θεό Βάαλ .

Και στην Ανατολή και στην Δύση  αποτυγχάνει η προσπάθεια εξάπλωσης των Περσών και των συμμάχων τους.

 

Τέλος Αρχαϊκής περιόδου

Το έτος  αυτό [479 π.χ.] θεωρείται και το τέλος της αρχαϊκής εποχής και το σημείο έναρξης της κλασσικής εποχής [η κλασσική εποχή θα κρατήσει μέχρι τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ.  και την κλασσική περίοδο θα θα ακολουθήσει η Ελληνιστική εποχή].

 

Η μάχη στον Ευρυμέδοντα ποταμό

Η εξιστόριση των Μηδικών πολέμων θα ήταν ελλειπής εάν δεν αναφέρουμε και την μάχη στον Ευρυμέδοντα ποταμό.

Εγινε αρκετά χρόνια μετά την μάχη στις Πλαταιές (το 467 π.Χ.) αλλάπρέπει να την εντάσσουμε και αυτήν στα Μηδικά!

Οι Πέρσες αρχίζουν και συγκεντρώνουν στρατό και στόλο στα παράλια της Μ.Ασίας με σκοπό την πραγματοποίηση μίας ακόμη εκστρατείας εναντίον της Ελλάδος.

Ο Κίμων είναι πλέον κυριαρχούσα προσωπικότητα στην Αθήνα και η Αθήνα έχει αναδειχθεί σε ηγεμόνα της Ελλάδος (Αθηναϊκή ηγεμονία).

Εχει ήδη σχηματιστεί η Δηλιακή συμμαχία (που αργότερα θα μετασχηματιστεί στην Αθηναϊκή συμμαχία) και η Αθήνα, παντοδύναμη, ηγείται στον Ελλαδικό χώρο.

Ο Κίμων βλέποντας τις ετοιμασίες των Περσών τους καταφέρει ένα αστραπιαίο προληπτικό πλήγμα . Στις εκβολές του Ευρυμέδοντα ποταμού νικά μέσα στην ίδια μέρα και τον Περσικό στρατό και τον Περσικό στόλο. Μάλιστα οι Πέρσες μέσα στον πανικό τους τραβούν στην στεριά τα πλοία τους για να ξεφύγουν απο τα Ελληνικά και εκεί ο στρατός του Κίμωνα τα βρίσκει και τα καταστρέφει.  Πάνω απο 200 πλοία των Περσών καταστρέφονται και αυτή η μάχη αποτελεί και την “ταφόπλακα” στις φιλοδοξίες των Περσών για την προς Δυσμάς επέκτασή τους.

Δεν ξαναπροσπάθησαν (στρατιωτικά τουλάχιστον , αλλά αυτά θα τα αναλύσουμε περιγράφοντας τον Πελοποννησιακό Πόλεμο) να επιτεθούν στην Ελλάδα.

Θα σκεπτόταν κανείς οτι ήταν η ευκαιρία να ελευθερωθούν και οι Ελληνικές πόλεις στα παράλια  της Μ.Ασίας, αλλά οι Έλληνες … είναι Έλληνες , με τα γνωστά προτερήματα , αλλά και μειονεκτήματά τους.

Η Δηλιακή συμμαχία αντιμετωπίζει εσωτερικά προβλήματα. Η συνοχή της βρίσκεται σε αστάθεια (γι αυτό και αργότερα το ταμείο της συμμαχίας μεταφέρθγηκε απο την ιερή νήσο Δήλο, στην Αθήνα) και η κατάσταση δεν επιτρέπει άπλωμα των δυνάμεων  και εκστρατεία σε απομακρυσμένα εδάφη.

Οι Έλληνες αρκούνται στο οτι κρατούν οριστικά τους Πέρσες μακρυά.

Τεράστιο κατόρθωμα άξιο να μνημονεύεται στις δέλτους της Παγκόσμιας Ιστορίας ως  “ΤΑ ΜΗΔΙΚΑ” !

 

Για το ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ

Μάνος Κιλημάντζος

 

Συνεχίζεται .. στο 14

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά