Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

…ΕΝΑ ΠΡΟΣΚΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ.

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς

…Την Κυριακή που πέρασε, βρεθήκαμε για μία χρονιά ακόμα, στην Τρίπολη. Με τον βετεράνο παραγωγό, Γιώργο Καραγιάννη.

Που παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν, με την υγεία του, μπόρεσε και ήρθε. Για τη γιορτή τιμής, των Μικρασιατών Προσφύγων. Που πραγματοποιείται κάθε χρόνο. Είναι σχεδόν δέκα χρόνια που πηγαίνω στην Τρίπολη. Μαζί με τον Γιώργο και την Ναυσικά.

Τόσα περίπου χρόνια, είναι και το μνημείο, που ο υπέροχος αυτός άνθρωπος, πρόσφερε στην γεννετειρά του. Το μνημείο Μικρασιατών Προσφύγων.

Ένα πραγματικό κόσμημα, όχι μόνο για την Τρίπολη, μα για όλη την Ελλάδα. Αυτή την Κυριακή λοιπόν, αυτή μας την επίσκεψη, θα την θυμάμαι με έναν ξεχωριστό τρόπο.

 

Γιατί αυτή πια τη φορά, η συγκίνηση του Γιώργου, χαράχτηκε βαθιά μέσα στην ψυχή μου.

Ηταν η πρώτη φορά, που αυτός ο άνθρωπος, με την απέραντη λεβεντιά, πήγε εκεί με αναπηρικό αμαξίδιο. Λόγω της κινητικής του πια δυσκολίας.

Έχοντας, τη συνεχή πλεον φροντίδα της κυρίας που τον βοηθούσε και του Χρήστου του οδηγού του. Παρόλα αυτά, σε τίποτα δεν πτοήθηκε.

Η αρχοντιά του, λαμποκοπούσα, έδινε αυτή τον τόνο στη διάθεσή όλων μας. Και σαν δροσερό αερικό, χάριζε τρυφερούς παλμούς στις καρδιές μας.

Με δυνατές ανταύγειες ελπίδας. Συγκινημένη και η Ναυσικά, που έβλεπε τον λατρεμένο της σύντροφο, να ζει την κάθε στιγμή, με ιδιέταιρη χαρά και ικανοποίηση.

Συγκλονιστική και η στιγμή, που ο Χρήστος, ο οδηγός του Γιώργου, με τον Γιάννη, τον γιο του, που σήμερα πλέον κρατάει αυτός τα ινία των Στούντιο και των τηλεοπτικών παραγωγών, σήκωσαν το αμαξίδιο, προσπερνώντας τα τέσσερα-πέντε σκαλάκια της πλατείας, για να καταθέσει και ο Γιώργος, το δικό του στεφάνι, στη μνήμη των Πεσόντων Προσφύγων.

Στη μνήμη των Μικρασιατών αυτών, που μας μεταλαμπάδευσαν τον πολιτισμό τους.

Με πόση συγκίνηση ο Γιώργος, ακούμπησε το στεφάνι, πάνω στο μνημείο που ο ίδιος πρόσφερε, μαζί με την ολική διαμόρφωση της υπάρχουσας πλατείας.

Βάζοντας πολύ γερά, , το χέρι του στην τσέπη. Συγκινημένος ο Γιώργος, λίγο πριν, με άκουγε με πολύ προσοχή, στην ομιλία μου, να λέω, για τον αγώνα ζωής του, μέχρι να έρθει η δικαίωση.

Η Ναυσικά πλάι του, να μετράει τους παλμούς της χαράς του. Να χαίρεται που ο Γιώργος ήταν ξανά, στον τόπο, που πρωτοείδε το φως της ζωής. Εκπληκτικός στην ομιλία του, ο Περιφεριάρχης Πελοποννήσου, κ. Νίκας.

Με άγγιξε πραγματικά ο λόγος του και του το είπα. Γιατί σε καιρούς στραγγαλισμού της εθνικής μας ταυτότητας, έδειξε πόσο Έλληνας είναι.

Υπέροχος στον λόγο του, ξεκάθαρος, σταράτος και πατριώτης και ο συμπαθέστατος, Κώστας Τζούμης, ο δήμαρχος της Τρίπολης. Άξιος και δουλευταράς. Δημιουργεί έργο στην πόλη του.

Έργο και προσφορά στην μέχρι τώρα θητεία του. Και ο πρόεδρος των Φιλικών, ψυχή της διοργάνωσης, ο Νίκος Τσιαμούλος, έδωσε και κείνος μια πτυχή της ιστορίας αυτής.

Για τον Γιώργο Καραγιάννη όπως είπα, μίλησα και γω. Εκεί, από τη θέση μου. Απλά και ταπεινά. Πλάι στον Γιώργο και την Ναυσικά. Τους δικούς μου ανθρώπους.

Που και αυτοί, τόσο απλοί και ταπεινοί άνθρωποι είναι. Ήταν μια υπέροχη πρωτοβουλία όλη αυτή. Που φέτος και λόγω των 100 χρόνων, είχε μια ξεχωριστή αίγλη. Μαζί με τον Γιώργο, ήρθαν και τα παιδιά του. Η Μαριαλένα και ο Γιάννης.

Ο παραγωγός του «Σασμού», «Αγριες Μέλισσες» και πολλών ακόμα σειρών (8-10) Που προβάλλονται φέτος με πολύ επιτυχία. Μαζί και τα παιδιά τους. Που ερχόντουσαν κάθε τόσο τρυφερά και αγκάλιαζαν τον παππού Γιώργο και την γιαγιά Ναυσικά.

Στιγμές ανθρώπινες. Από ανθρώπους που δεν γεννήθηκαν εύποροι. Μα ξεκίνησαν από το μηδέν, δουλεύοντας σκληρά. Από απλούς ανθρώπους, σαν και μας.

Που ποτέ δεν ξέχασαν τα δικά τους πέτρινα χρόνια. Γι αυτό και πάντα είναι κοντά στον συνάνθρωπο.

Αυτή η προσφορά του Γιώργου, με το μνημείο, την πλατεία, την εκκλησία και πολλά άλλα που έχει προσφέρει, του κόστισαν μια ολόκληρη περιουσία. Όμως είναι έργα που θα μείνουν.

Που θα υπάρχουν πάντα. Δίνοντας την ευκαιρία στους συμπολίτες του, να τον ευγνωμονούν. Μαζί μου ήταν η Αναστασία, ο Θεόφιλος και η ανερχόμενη συγγραφέας κ. Δώρα Τζέμα.

Που έγραψε κι ένα υπέροχο άρθρο για τον Γιώργο. Στο τραπέζι που ακολούθησε μετά, στο επίσημο γεύμα, παρέα μας, ήταν κι ο Χρήστος, ο οδηγός του Γιώργου και «μπαμπάς» της Μανταρίνας του «Σασμού».

Του υπέροχου Ιβάν. Που κι αυτός ήταν συγκινημένος με τη χαρά, την ικανοποίηση του Γιώργου. Που μπόρεσε για μια ακόμα φορά και βρέθηκε στην πόλη που γεννήθηκε.

Και έζησε μέχρι τα 14 του χρόνια. Κι όλοι μας πια ευχόμαστε να τον αξιώσει ο Θεός, για αρκετά ακόμα ταξίδια του στην λατρεμένη του Τρίπολη….

Σχόλια στό : “..ΕΝΑ ΠΡΟΣΚΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ. …Γράφει ο Πάνος Καλουδάς

  1. Ενα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ για τα εΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ έργα του κ. Καραγιάννη στην ιδιαιτερη πατριδα του και τις δωρεες του .
    Να είναι γερος πάντοτε να με την κα Ναυσικα να επισκεπτονται την Τριπολη.
    Επιπλεον αξιζουνε συγχαρητηρια και στους εκπροσωπους της Πόλης για την ωραια εκδήλωση μνημης και τιμής.!!!!
    Η Τριπολη εγινε χθες φάρος – πολιτισμού …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά