Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

…ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΕΜΦΙΕΤΖΟΓΛΟΥ: Η ΠΙΟ ΔΙΑΦΑΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ.

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Χθές είχα τη χαρά και την τιμή, να συναντήσω έναν ξεχωριστό άνθρωπο. Έναν απλό, ευγενή και πολύ φιλικό άνθρωπο.

Άξιο, συνεπή, εργατικό, με ένα εύρος προκοπής, που διακρίνεται κι από την τόσο επιτυχημένη του πορεία.

Έναν αυτοδημιούργητο άνθρωπο, με μια πολύ ισχυρή θέση, μέσα στο επιχειρηματικό προφίλ της χώρας. Έναν άνθρωπο, που πια μπορώ να τον αποκαλώ φίλο.

Γιατί έτσι τον ένοιωσα. Κι έτσι πια πιστεύω, πως με θεωρεί και ο ίδιος.

Έναν φίλο, με πολύ πλούσιο και βαρύ βιογραφικό. Βαρύ, γιατί κατάφερε, στο διάβα της ζωής και το όνομα του, το στεφάνωσε, μοναχά με αξίες και επιχειρηματικά επιτεύγματα, που τον καθιέρωσαν, στην κορυφή του κλάδου του, με κύρος.

Και με τον απόλυτο σεβασμό του περίγυρου του και της κοινωνίας.

Γιατί ο Πρόδρομος Εμφιετζόγλου, είναι αυτός που έντιμα και λεβέντικα, προσπάθησε να αλλάξει το καθεστώς στον χώρο του.

Και να τον επαναφέρει, από την σαθρότητα που τον περιέβαλε, στις σωστές και ορθές δομές της διαχείρισης.

Και αυτό το πληρώνει. Το πλήρωσε ήδη σκληρά. Και εξακολουθεί να δοκιμάζεται.

Και από το ίδιο το κράτος ακόμα, που το βολεύει αυτή η σαθρότητα. Γιατί τα κυβερνητικά του μέλη, συνέτρωγαν πάντα, στα μεγάλα φαγοπότια.

Αυτα που πάντα πολεμούσε, ο κ. Εμφιετζόγλου.

Μα κι αν το πλήρωσε, ο άνθρωπος, έμεινε όρθιος.

Μαχητής, αδιαπραγμάτευτος, έντιμος. Με τις θέσεις του, πάντα σταθερές και αναλύωτες.

Ένας πατριώτης, με τεράστια προσφορά στην πατρίδα. Με πολύ σημαντικές παρεμβάσεις, κυρίως στα βόρεια σύνορα μας. Μα με προσφορά και στον συνάνθρωπο.

Αμέτρητες είναι οι καταθέσεις ψυχής, που έχει κάνει σε συνανθρώπους μας, με γενναίες οικονομικές παρεμβάσεις.

Δεν συνεχίζω. Δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες, εάν πρώτα δεν του πάρω την άδεια. Γιατί ξέρω την σεμνότητα και το ήθος του ανθρώπου.

Και υποψιάζομαι πως δεν θα μου επιτρέψει, μια τέτοια αναφορά. Άνθρωπος, που όλα του τα χρόνια τα βίωσε μέσα στην κοινωνία, μέσα στον μόχθο.

Και πλέον χορτάτος από όλα. Γεμάτος και επιτυχημένος.

Ο ιδανικός που θα μπορούσε να έχει μια φωνή στη βουλή, σκέφτηκα.

Μια ουσιαστική φωνή. Άνθρωπος που έχει δουλέψει στη ζωή του. Όχι ανεπάγγελτος, όπως όλοι οι αρχηγοί των κομμάτων που ξέρουμε.

Μία φωνή που θα ξεχωρίζει, μέσα στη βουλή. Από την τραγική παραφωνία, που υπάρχει σήμερα, μέσα σε εκείνον τον ναό της δημοκρατίας.

Τον…»ναό», που οι αλήτες της πολιτικής διαχείρισης του τόπου, τον κατάντησαν πορνείο.

Κτη δημοκρατία, μια φθηνή λέξη ανούσια, που τους χρησιμεύει ως άλλοθι στις απάτες τους.

Μελετώντας λοιπόν τους πάντες, με πολύ προσοχή και με την πείρα πια που έχω, ψάχνοντας όλες αυτές τις εκκολαπτόμενες κινήσεις, που προτείνονται, για μια θέση στη βουλή…

Κινήσεις με γκρίζες έως και θαμπές αποχρώσεις.. Σαφως και ξεχώρισα τον κ. Εμφιετζόγλου, με έτη φωτός απόσταση από τους άλλους.

Γιατί;

Μα τι να πω από όλα;

Γιατί ένας άνθρωπος που πλέον έζησε τα πάντα, μα τα πάντα, ούτε το βουλευτιλίκι περιμένει για να βρει «εργασιακό» αντικείμενο, ούτε την πολιτική για να γίνει πλούσιος, ούτε το έδρανο, για να τον κάνει γνωστό.

Και δουλειά είχε παντα, με χρυσές αποδόσεις.

Και πλουσιος έγινε, υπηρετώντας τίμια τον κλάδο του. Και πασίγνωστος είναι και αυτός και η «Μηχανική» η εταιρεία του.

Απλά. Ενας πατριώτης…

Ένας δοσμένος στην Ιδέα του Ελληνισμού άνθρωπος. Που σε αυτή του πλέον την ηλικία μάχεται γι αυτό που είπε και η Ολυμπιονίκης μας ή κ. Πατουλίδου.

«Για την Ελλάδα ρε γαμώτο». Κι ο κ. Εμφιετζόγλου είναι, ένας Ολυμπιονίκης της ζωής. Αυτό λοιπόν με έφερε, κοντά στον κ. Εμφιετζόγλου.

Το «Για την Ελλάδα ρε γαμώτο». Γιατί κάποιος πλέον, θα πρέπει να νοιαστεί σοβαρά γι αυτήν. Κι αυτός είναι μοναχά ο φίλος μου.

Ο φίλος όλων των Ελλήνων. Ο Πρόδρομος. Που ως Πρόδρομος αυτός, θα ανοίξει το δρόμο της αληθινής δημοκρατίας. Και της διαφάνειας πλέον, στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος.

Μια φωνή χρήσιμη μέσα στη βουλή, που θα μπεί να τους αλλάξει τα φώτα, σε όλους αυτούς που κάνανε την πατρίδα μας τσιφλίκι τους.

Και την πουλάνε δεξιά κι αριστερά. Φθάνουν πια τα λαμόγια.

Φθάνουν τα κόμματα αυτά που κυβερνούν από την μεταπολίτευση και δω, κλέβοντας και ξεπουλώντας τη χώρα.

Που δίνουν νησιά στον Ερντογάν (Ίμια κι όχι μόνο) Που δίνουν την Μακεδονία στους Σκοπιανούς, που κάνανε τη χώρα τσιφλίκι των Πακιστανών. Και δίνουν τα υποθαλάσσια κοιτάσματα μας, στον Ερντογαν.

Όταν ο Έλληνας δίνει όλο του τον μισθό στο ρεύμα. Φθάνει πια η βρώμα μέσα στην πολιτική. Αυτή η μπόχα που μας έχει πνίξει όλους.

Σε τέτοιο ολεθριο βαθμό. Και κάτι που αρκετοί ίσως, δεν το γνωρίζουν.

Ένα αυτοκινητικό ατύχημα, πριν χρόνια, έχει καθηλώσει τον άρχοντα αυτόν, σε σε αναπηρική καρέκλα.

Με σοβαρή ζημιά στην σπονδυλική του στήλη. Αυτόν τον άνθρωπο που σκαρφάλωνε σε σκαλωσιές.

Που έτρεχε από το ένα εργοτάξιο, στο άλλο.

Που περπάταγε πάνω στα μαδερια, για να ελέγξει με τους συνεργάτες του, τον σωστό οπλισμο του έργου του.

Αυτός τώρα, ζει στη δύσκολη πλεον φαση της ακινησίας Ξέρετε πόσο πιο άνθρωπο σε κάνει μια τέτοια γροθιά της μοίρας; Ξέρω τι σας λέω.

Έτσι ο επιχειρηματίας αυτός, τόλμησε να τα βάλει με το σαθρό επιχειρηματικό κατεστημένο, που σα σαράκι κατατρώει τα αγαθά της χώρας.

Τα έβαλε και με το βρώμικο πολιτικό σύστημα. Και όπως είπαμε το πλήρωσε Και εξακολουθεί να το πληρώνει.

Πριν λίγες μέρες βγήκε σε πλειστηριασμό το σπίτι του, η έπαυλη του, στο Μαρούσι.

Το 2018, άγνωστοι ανατίνάξαν με εκρηκτικό μηχανισμό το αυτοκίνητο της κόρης του Μελίνας. Με στόχο να γονατίσουν τον επιχειρηματία.

Ο οποίος κι από την αναπηρική του καρέκλα, δηλώνει πως κάνεις δεν τον γονατίζει. Γονατίζει μόνο μπροστά στην εικόνα τής Παναγίας.

Και πουθενά αλλού. Κανείς σας διαβεβαιώ, δεν είναι ικανός να του κλείσει το στόμα. Όρθιος, αγέρωχος και Έλληνας. Δημιούργησε κόμμα.

Την «Πανελλήνια Πατριωτική Ενωση» Ένα κόμμα που περιλαμβάνει, μόνο αρίστους. Και ανιδιοτελείς ανθρώπους, που εργάζονται για την Ιδέα αυτή που τους εμφύσησε ο κ. Εμφιετζόγλου.

Όπως ο πολύ ευγενής και συγκροτημενος, Ανδρέας Τσέκενης, η Αλεξάνδρα, ο κ. Παναγιώτης Δούμας και άλλοι που δεν πρόλαβα ακόμα να μάθω τα ονόματα τους. Όλοι επιλεγμένοι από τον ίδιο τον πρόεδρο, με πολύ αυστηρότητα.

Γιατί είπαμε. Πρόκειται για ένα κόμμα αξιών. Όπως με αξιοσύνη βάδισε σε όλη του τη ζωή, ο δημιουργός του.

Ο κ. Πρόδρομος Εμφιετζόγλου. Ένας πολιτικός πλέον, που διαφέρει τόσο πολύ από αυτό το περίεργο πολιτικό συνονθύλευμα, που καταγράφεται για τις εκλογικές προτάσεις.

Ενας σοβαρός άνθρωπος, βαθιά σκεπτόμενος, που ξεχωρίζει από το μωσαϊκό εκείνο, που προσπαθεί να διαμορφώσει, τη νέα πολιτική ζωή του τόπου.

Μετά απο την καταστροφική καταιγίδα της Μητσοτάκης Α.Ε. που μόνο συντρίμμια πια αφήνει πίσω της.

Συντρίμμια που δεν μπορούν πλέον να τα γιάνουν, όσα παραμύθια κι αν πάει στη Θεσσαλονίκη, στην έκθεση, να πουλήσει.

Μόνο αφελείς κι ανόητοι πια μασάνε το σανό των τριών μεγάλων κομμάτων. Εμείς εδώ.

Στην πορεία που χαράζει ο αρχηγός της «Πανελλήνιας Πατριωτικής Ενωσης». Γιατί πια το πολύ σανό των συστημικών κομμάτων (των επαγγελματιών της αρπαχτής) μας βαρυστομάχιασε.

Πρόεδρε κάθε επιτυχία σου εύχομαι.

Να δούμε πια μια άσπρη μέρα. Κλείνοντας να πω πως καμία θέση δεν έχω στο κόμμα, κανένα όφελος δεν φιλοδοξώ να αποκομίσω.

Πέρα από την ανάγκη πια να αλλάξουν οι συσχετισμοί, μέσα στη βουλή. Έλεος πια με τους ψεύτες και τους φαιδρούς που κατακρεούργησαν τα όνειρα των παιδιών μας.

Που μας πέταξαν στον Καιάδα της απατηλής τους πολιτικής. Να πάνε όλοι τους στον αγύριστο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά