Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Γράφει η Κατερίνα Κιλημάντζου

 

ΟΘΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΜΑΛΙΑ  (Μέρος 1ον)

Γνωστό είναι πως ο Όθωνας υπήρξε ο πρώτος βασιλιάς των Ελλήνων και  του νέου Ελληνικού κράτους.

Γεννήθηκε το 1815 στο Σάλτσμπουργκ. Σε αυτήν την υπέροχη πόλη της σημερινής Αυστρίας, γενέτειρα επίσης του Μότσαρτ.

Ήταν ο δευτερότοκος γιός του Λουδοβίκου του Α’, που ήταν λάτρης της αρχαιοελληνικής παράδοσης, κυρίως της αρχιτεκτονικής και της γλυπτικής.

Ο πατήρ Λουδοβίκος είχε στείλει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από την προσωπική του περιουσία για να μην πουληθούν στα σκλαβοπάζαρα οι αιχμάλωτοι Έλληνες από τους Οθωμανούς, μετά την άλωση του Μεσολογγίου.

Αγόρασε επίσης σε πλειστηριασμό τα ευρήματα από τον ναό της Αφαίας Αθηνάς της Αίγινας, τα οποία σήμερα εκτίθενται στο μουσείο του Μονάχου.

Όταν έμαθε πως οι Μεγάλες Δυνάμεις πρότειναν τον δευτερότοκο γιό του σαν βασιλιά της Ελλάδος, ενθουσιάστηκε όπως ήταν φυσικό.

Έφτασε λοιπόν ο 18χρονος Όθωνας στο Ναύπλιο, την πρωτεύουσα τότε της Ελλάδος, στις 25 Ιανουαρίου του 1833, συνοδευόμενος από στελέχη άξια και ικανά να τον βοηθήσουν στο έργο του.

Μαζί του ήρθε και η απαραίτητη εκείνη την εποχή για κάθε εστεμμένο, συνοδεία του.

Μεταξύ αυτών και ο ζυθοποιός του, ο περίφημος Κάρολος Φουξ, η Φίξ, όπως τον ξέρουμε, οι απόγονοι του οποίου ξέμειναν στην Ελλάδα, έγιναν Έλληνες και απολαμβάνουμε μέχρι σήμερα την ωραία μπύρα τους.

Τον ανήλικο Όθωνα συνόδευαν επίσης και τρεις αντιβασιλείς, οι οποίοι θα προετοίμαζαν το έδαφος μέχρι να ενηλικιωθεί ο νεαρός βασιλιάς.

Και οι τρεις ήταν πολύ ικανοί και καταξιωμένοι, ο καθένας στον τομέα του.

Ο Ιωσήφ Λουδοβίκος φον Άρμανσμπεργκ ήταν διακεκριμένος υπουργός των Οικονομικών στην χώρα του.

Ο Γεώργιος Λουδοβίκος φον Μάουρερ διαπρεπής καθηγητής Νομικής στο Μόναχο , και..

Ο Κάρολος Γουλιέλμος φον Χέϊντεκ, ανώτατος αξιωματικός με αποστολή να οργανώσει τον στρατό της Ελλάδος.

Σύντομα όμως, οι τρεις «σοφοί» θα διαπιστώσουν ότι δεν είχαν τίποτε κοινό με αυτόν τον ατίθασο, περίεργο λαό που δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του!

Πιο δύσκολο έργο από τους τρεις είχε ο Χέϊντεκ, ο οποίος κλήθηκε ο ατυχής να οργανώσει τον Ελληνικό στρατό. Αλλά ποιόν Ελληνικό στρατό;  Όλοι οι κλέφτες και αρματωλοί, αλλά και οι καπεταναίοι δεν είχαν ιδέα από πειθαρχία, οργάνωση, γυμνάσια, αλλά δεν ήταν και διατεθειμένοι βέβαια να δέχονται διαταγές απο ξένους.

Οι Γερμανοί από την άλλη, λάτρεις της πειθαρχίας και της οργάνωσης, παραγκώνισαν τους Έλληνες αγωνιστές και έφτασαν μάλιστα στο σημείο να καταδικάσουν σε θάνατο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον ήρωα του λαού, τον οποίο αργότερα έσωσε ο Όθωνας με δική του πρωτοβουλία.

Εν κατακλείδι ήταν δυο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι που ήταν αδύνατον να συναντηθούν. Τελικά το 1835 οι δύο αντιβασιλείς εγκατέλειψαν την επικράτεια και σε λίγο καιρό τους ακολούθησε και ο τρίτος.

Ο Λουδοβίκος Α’, ο πατέρας του νεαρού βασιλιά, βλέποντας ότι τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά, αποφάσισε να έλθει στην Ελλάδα το 1835 για να επιβλέψει ο ίδιος την κατάσταση.

Πρώτα απ’ όλα, για να ενσωματώσει τον Όθωνα στην υπάρχουσα κοινωνία, έπεισε τον γιό του να φορέσει φουστανέλα (την οποία δεν έβγαλε ποτέ από πάνω του, ακόμη και νεκρός).

Όρισε αρχικαγκελλάριο τον Ιγνάτιο φον Ρουτχαρτ, ο οποίος όπως ήταν φυσικό, τον ενημέρωνε  για τα πεπραγμένα, μέχρι που έφυγε κι αυτός από την Ελλάδα.

Το ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι ο Όθωνας  διαχώρισε την θέση του από την αρχή!  Τάχθηκε με το μέρος των Ελλήνων και μόλις ενηλικιώθηκε έδιωξε όλους τους ανεπιθύμητους από την Ελλάδα και αποφάσισε να γίνει στην πράξη βασιλιάς όλων των Ελλήνων.

Την αγάπησε πολύ την Ελλάδα, όσο δεν την αγάπησε κανένας από τους μελλοντικούς βασιλιάδες της.

Το θέμα όμως ήταν πως δεν ήταν ρεαλιστής. Ήταν ονειροπόλος και ανίκανος ως προς τα πρακτικά ζητήματα. Επηρεασμένος από τον πατέρα του θεώρησε την ηγεσία της χώρας σαν ιερή αποστολή.  Θα δούμε στην συνέχεια αν τα κατάφερε η όχι…

Προς το παρόν χρειαζόταν στο πλευρό του μία βασίλισσα που θα τον βοηθούσε, θα τον αγαπούσε και θα τον πρόσεχε.

Ξαμολήθηκαν λοιπόν οι προξενήτρες ανα τον κόσμο να του βρουν νύφη, αλλά εκείνος έχοντας εμπιστοσύνη μόνο στον πατέρα του, πήγε να τον βρει στην Βαυαρία.

Εκείνος του γνώρισε μία καταπληκτική δεσποινίδα, όμορφη σαν τα κρύα νερά, μπριόζα και ζωηρούλα, την 19χρονη δούκισσα Αμαλία-Μαρία-Φρειδερίκη του Ολδεμβούργου, κόρη του Μεγάλου Δούκα Παύλου Φρειδερίκου Αυγούστου του Ολδεμβούργου και της πριγκήπισσας ΑδελαΪδας.

Μόλις την είδε ο Όθωνας αναφώνησε γοητευμένος : «Την θέλω» ! Και την πήρε !

Παντρεύτηκαν λοιπόν ευτυχείς και πολύ ερωτευμένοι, το 1836.

Λίγους μήνες μετά, ο Όθωνας έφερε την νύφη στην Ελλάδα.

Η πρωτεύουσα είχε ήδη μεταφερθεί στην Αθήνα που εκείνα τα χρόνια δεν ήταν παρα ένα χωριό. Παλάτι δεν υπήρχε ακόμη και οι νεόνυμφοι εγκαταστάθηκαν στην οικία του Αλέξανδρου Κοντόσταυλου, την σημερινή Παλιά Βουλή. Αργότερα, όταν το κτίριο μετατράπηκε σε Βουλή, το ζεύγος εγκαταστάθηκε στο νεοκλασσικό της Πλατείας Κλαυθμώνος που σήμερα στεγάζει το Μουσείο της πόλεως των Αθηνών.

Για την επίσημη υποδοχή της βασίλισσας, ο Όθωνας διοργάνωσε μία δεξίωση, στην οποία κάλεσε όλους τους επιφανείς Αθηναίους με τις συζύγους τους.

Κατά την διάρκεια της δεξίωσης σημειώθηκαν διάφορα τραγελαφικά γιατι η ορχήστρα (Βαυαρικής προέλευσης) δεν ήξερε να παίξει τίποτε Ελληνικό και ο δυτικός χορός δεν ενθουσίασε γενικά τους προσκεκλημένους. Λέγεται ότι ο Κολοκοτρώνης καθόταν σε μία γωνιά συνοφρυωμένος, γιατι δεν του άρεσε που κάθε τυχάρπαστος αγκάλιαζε τις γυναίκες και τις κόρες των Ελλήνων.

Οι καλεσμένοι ήταν τόσο ενθουσιασμένοι με την πανέμορφη βασίλισσα και πετούσαν τα φέσια τους ψηλά, έτσι που κάποια από αυτά χτύπησαν τον πολυέλαιο και έτσι μας έμεινε η φράση «Σιγά τον πολυέλαιο!».

Μπήκε έτσι η Αμαλία στην ζωή των Ελλήνων, μέχρι που λανσάρισε και την δική της ενδυματολογική μόδα. Το σακάκι της Αμαλίας, ένα κοντό βελούδινο μπολερό, χρυσοκεντημένο με παραδοσιακά σχέδια έγινε μόδα, ακόμη και εκτός συνόρων.

Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να πείσει τις Ελληνίδες να ξεφορτωθούν τα «οθωμανικά» κακόγουστα ρούχα τους.

Όπως προαναφέρθηκε, η Αθήνα ήταν ένα μικρό χωριό χωρίς καθόλου υποδομές, χωρίς κτίρια. Το πρώτο μέλημα ήταν η διάσωση και ανάδειξη των αρχαιοτήτων, οπότε ιδρύθηκε η Αρχαιολογική Υπηρεσία.  Κατόπιν επιστρατεύτηκαν Βαυαροί αρχιτέκτονες  και άρχισε η ανοικοδόμιση  μεγαλειωδών νεοκλασσικών κτιρίων που κοσμούν μέχρι σήμερα την πρωτεύουσα.

Τα ανάκτορα (η σημερινή Βουλή), με χρήματα του μπαμπά Λουδοβίκου, το Οφθαλμιατρείο, το Αστεροσκοπείο, το Αρσάκειο, το Πανεπιστήμιο!

Το πρόβλημα ήταν πως ο φόβος της χρεωκοπίας παραμόνευε στην χρεωμένη, πριν ακόμη ιδρυθεί, χώρα! Ο λαός ζοριζόταν με τις δυσκολίες, παρ όλα αυτά ξεχνούσε την πείνα του και διασκέδαζε με την νεαρή βασίλισσα που ήταν ζωηρή και με ιδιαίτερο ταμπεραμέντο. Είχε ιδιαίτερη αγάπη στα άλογά της και ασχολείτο όλη μέρα με τον κήπο της, ακούραστη κατω από τον ήλιο. Πολλές φορές την  έβλεπαν καβάλα στο άλογο να πηγαίνει στο Φάληρο για το μπάνιο της. Και βέβαια ήταν το ακριβώς αντίθετο του βασιλιά !

Η αναποφασιστικότητα του Όθωνα εκνεύριζε πολύ την Αμαλία, Λέγεται ότι κάθε φορά που της ανέθετε την αντιβασιλεία, παίρνοντας τρίμηνη άδεια για ιαματικά λουτρά, το πρώτο μέλημα της Αμαλίας ήταν να υπογράφει όλα τα νομοσχέδια που συσσωρεύονταν στο γραφείο του και να τα επιστρέφει στους ενδιαφερομένους προς εκτέλεση.

Επειδή και οι δύο υπεραγαπούσαν την Ελλάδα, αποφάσισαν να  γνωρίσουν από κοντά την επικράτεια και τους υπηκόους τους. Το εγχείρημα αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολο γιατί ούτε δρόμοι υπήρχαν, ούτε κατάλληλα καταλύματα για να διανυκτερεύουν .

Έσκισαν παπούτσια, κοιμήθηκαν σε καταλύματα βοσκών, τα κατάφεραν όμως στο τελος.

Το πρόβλημα όμως του Όθωνα, παρ όλες τις αγαθές προθέσεις του, ήταν πως δύσκολα μπορούσε να συνεργαστεί με τους πολιτικούς γιατι δεν τους εμπιστευόταν.

Έψαχνε συνεχώς να ανακαλύψει ταπεινά κίνητρα πίσω από τις κινήσεις τους.

Ετσι όμως δεν μπορεί να κυβερνηθεί μία χώρα! Από την άλλη οι πολιτικοί περίμεναν την παραμικρή λάθος κίνηση για να τον εξουδετερώσουν.

Μετά λοιπόν από τον αρχικό ενθουσιασμό, όλο και περισσότεροι έμεναν δυσαρεστημένοι με τον τρόπο που ο βασιλιάς χειριζόταν τις υποθέσεις της χώρας.

Χρήματα (υπο μορφήν δανείων βέβαια) δεν έρχονταν από πουθενά, για διάφορους λόγους, οι δε Μεγάλες Δυνάμεις υπεδείκνυαν και την οικονομική πολιτική που έπρεπε να εφαρμόσει η χώρα.

Και δεν έφταναν αυτά, προστέθηκαν και οι αντιδράσεις των ντόπιων  για διάφορους Βαυαρούς που διατηρούσαν κομβικές θέσεις στην κρατική ιεραρχία και συμπεριεφέροντο στους Έλληνες υποτιμητικά.

Ο πολιτικός κόσμος ήταν επίσης δυσαρεστημένος με την αυταρχική διοίκηση του Όθωνα και απαιτούσε μεγαλύτερο μερίδιο στην εξουσία.

Απαίτησαν λοιπόν περιορισμό των βασιλικών εξουσιών. Απαίτησαν δηλαδή Σύνταγμα!

Έτσι, ο Ανδρεας Μεταξάς, ο Ανδρέας Λόντος και ο στρατηγός Μακρυγιάννης οργάνωσαν την επανάσταση του 1843 με στόχο να αναγκαστεί ο βασιλιάς να παραχωρήσει Σύνταγμα.

(Συνεχίζεται)

Για το ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ

Κατερίνα Κιλημάντζου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά