Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

 Ένα τέραστιο και ανθρώπινο ΓΙΑΤΙ ?

Ύδρα 7 η ώρα το πρωί του Δεκαπενταύγουστου. Ο 19χρονος γιος μου Άκης Κορωνάκης ανεβαίνει τον δρόμο που οδηγεί στο σπίτι μας στην Κιάφα.

Όπως βλέπετε στην φωτογραφία στο πεζούλι αριστερά , βλέπει ο Ακης τον Mr. James να κάθετε με το κεφάλι , την πλάτη και τα χέρια προς τα κάτω .

Ανησυχεί που τον βλέπει έτσι σε πολύ παράξενη και επικίνδυνη στάση και αμέσως πηγαίνει δίπλα του να του μιλήσει και να τον βοηθήσει !

Δυστυχώς ο Mr. James δεν κινείται και δυστυχώς δεν απαντά !

Ο Ακης κατάλαβε την επικινδυνότητα της κατάστασης και αμέσως θέλησε να τρέξει για βοήθεια σε αυτό τον λίγο πολύτιμο χρόνο που ίσως ακόμα ο Mr. James ήταν ακόμα στην ζωή !

Ο Ακης αμέσως σκέφτηκε , μα πως είναι δυνατόν σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους του νησιού να περνούν τόσοι άνθρωποι και κανείς να μην σταματήσει στον συνάνθρωπο μας που υπέφερε και που σίγουρα με την άμεση βοήθεια θα ήταν ακόμα στην ζωή ?

Ο Ακης θέλοντας αμέσως να βοηθήσει και να κερδίσει πολύτιμο χρόνο παρακάλεσε μια περαστική κυρία που άρχισε να χτυπάει τα γειτονικά κουδούνια φωνάζοντας τους γειτόνους να βοηθήσουν .

Δυστυχώς οι γείτονες δεν γνώριζαν πρώτες βοήθειες δεν ξέρανε τι να κάνουν και ξεκίνησαν να τηλεφωνούν στη αστυνομία κτλ.

Αμέσως ο Ακης έτρεξε στο νοσοκομείο και παρακάλεσε για πολύ άμεση βοήθεια ενος συνανθρώπου που ήταν λιπόθυμος μερικά μέτρα παραπάνω .

Η κυρία του νοσοκομείου του είπε ότι είναι μόνη της και δεν μπορεί να πάει στον ασθενή παρά μόνο να τηλεφωνήσει στον γιατρό .

Ο Ακης την παρακάλεσε θερμά για πολύ άμεση κατεπείγον βοήθεια και ότι πρόκειται για ζωή και για θάνατο .

Η κυρία του νοσοκομείου του είπε ότι κανείς δεν μπορεί εκείνη την στιγμή να πάει στον ασθενή .

Η κυρία του νοσοκομείου έδωσε στον Ακη ένα φορείο και του είπε να πάει μονος του στον ασθενή και να περιμένει .

Αμέσως ο Ακης πήρε το φορείο το πήγε και το άνοιξε δίπλα στον δύστυχο Mr. James . Οι γείτονες κοιτούσαν χωρίς να ξέρουν πρώτες βοήθειες και χωρίς να γνωρίζουν αν πρέπει να μετακινήσουν τον ασθενή .

Ο Ακης μέσα σε ένα τεράστιο σοκ θέλοντας να βοηθήσει το άτυχο Mr. James , σκέφτηκε , πως είναι δυνατόν το νοσοκομείο που όλοι αγαπάμε , όλοι μας υποστηρίζουμε και όλοι μας φροντίζουμε να στείλει έναν ευαίσθητο αλλά άπειρο 19 χρόνο Ακη μόνο του με ένα φορείο χωρίς κάποιον – οποιονδήποτε από το νοσοκομείο να βοηθήσει αμέσως έναν συνανθρώπό μας που ίσως τώρα να ήταν ζωντανός ?

Ο Ακης θέλοντας να φέρει βοήθεια στον άτυχο Mr. James έτρεξε στο καφενείο απέναντι από το νοσοκομείο που είδε ανθρώπους να πίνουν τον πρωινό καφέ τους .

Είπαν στον Ακη να μην ανησυχεί γιατί σίγουρα ο ασθενής που συνάντησε ήταν μεθυσμένος .

Ο Ακης δεν ήξερε τι άλλο να κάνει και περίμενε γεμάτος θλίψη σοκ και απαγοήτευση δίπλα στον Mr. James .

Μετά από 30 λεπτά έφτασε και ο γιατρός που απλά διαπίστωσε τυπικά τον θάνατο ενώ οι αστυνομικοί τραβούσαν φωτογραφίες !

Σίγουρα ο γλυκός σε όλους μας Mr. James που τον είδαμε όλοι εχθές στο λιμάνι της Ύδρας να γιορτάζει και να χαίρεται μαζί μας τον Δεκαπενταύγουστο, αυτός ο ωραίος άνθρωπος που αγάπησε την Ελλάδα και ερωτεύτηκε την Ύδρα θα μπορούσε σήμερα να είναι εν ζωή.

Πολύ περαστικοί πέρασαν ακριβώς από δίπλα του στο ξημέρωμα της 15 Αυγούστου , συνάνθρωποί μας που θα μπορούσαν να είχαν σώσει τη ζωή του δύστυχου Mr. James , επίσης το νοσοκομείο αν είχε αντιδράσει πιο σωστά πιο υπεύθυνα πιο γρήγορα και πιο επαγγελματικά θα τον είχανε σήμερα δίπλα μας εν ζωή .

Ο Άκης σοκαρισμένος γύρισε σπίτι γεμάτος θλίψη και απαγοήτευση με τα ερωτήματα μα πως είναι δυνατόν να περνάμε δίπλα από κάποιον που υποφέρει και να μην ασχοληθούμε μαζί του δίνοντας την πολύτιμη βοήθεια για ζωή;

Αυτό που έτυχε στον άτυχο και δύστυχο Mr. James θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα μας!

Η αδιαφορία του πλησίον μας οδηγεί μέχρι και σε αυτή την απώλεια της πολύτιμης ζωής μας !

Με τον Ακη σκεφτόμαστε πολύ συχνά τις γεμάτες ευαισθησία και αγάπη ομιλίες του αγαπημένου μητροπολίτη ποιμενάρχη μας πριν το Δεκαπενταύγουστο : αγάπη για το συνάνθρωπο λιγότερο εγώ περισσότερο εμείς φιλανθρωπία ,αλληλεγγύη , βοήθεια κατανόηση!

Κάτι που δυστυχώς στην περίπτωση του άτυχου Mr. James δεν έγιναν πράξη! Εγώ σαν πατέρας είμαι πολύ περήφανος που ο 19χρονος γιος μου Άκης αμεσως κατάλαβε το πρόβλημα ενος συνανθρώπου μας που υπέφερε και αμεσως έτρεξε με όλη την δύναμη της ψυχης του να τον βοηθήσει !

Σίγουρα από εκεί επάνω ο Mr. James κλείνει το μάτι γεματος ευγνωμοσύνη σε ένα νέο παιδί τον Ακή , που αμέσως έτρεξε και ενδιαφέρθηκε γεματος αγάπη και καλωσύνη όταν αυτός υπέφερε !

Καλό σου ταξίδι αγαπημένε φίλε της Υδρας Mr. James στους ατέλειωτους κήπους του παραδείσου!

 Panos Koronakis

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά