Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

…Η ΡΙΤΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ.. ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ.

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Ποιός, από τους λίγο μεγαλύτερους, δεν θυμάται αυτό το γλυκό πρόσωπο. Που εμπαινε με αυτό το χαμόγελο της, στα σπίτια μας. Και φεγγοβολούσε τις καρδιές μας.

Τη Ρίτα Ασημακοπούλου.

Την παρουσιάστρια, του τότε »ΕΙΡΤ». Που αποτελούσε την μια από τις τρεις μας παρουσιαστριες. Μαζί με την Κέλλυ Σακκάκου και την Νάκη Αγάθου.

Την καλή μου φίλη Ρίτα, με το ζεστό χαμόγελο και την ευγενική φυσιογνωμία.

Η Ρίτα, ήταν ένα, από τα πρώτα πρόσωπα, πού γνώρισα στην τηλεόραση, όταν νέος, εντάχθηκα, στο δυναμικό της.

Μου την είχε συστήσει, έξω από το στούντιο 1 του πρώτου ορόφου, ο τηλεσκηνοθέτης Κώστας Περπερίδης.

Ο πατέρας τού πολύ ικανού, αθλητικού συντάκτη, Πάνου, Περπερίδη. Ποιος λοιπόν, δεν θυμάται, αυτή την ευγενέστατη παρουσία, πού τόσο τρυφερά, μας σημάδεψε, τότε, στα πρώτα βήματα που έκανε η τηλεόραση στην Ελλάδα..

Ποιος από αυτούς πού έζησαν την μαγεία τής ΕΡΤ, στην πρώτη της δημιουργική περίοδο, δεν γοητεύτηκε από τα σωστά Ελληνικά της, την άριστη εκφραστικότητα, την ευγένεια και τον πολιτισμό της.

Μα και την τεχνική της στην παρουσίαση.

Με μια ορθοφωνία, που την διδάχτηκαν και οι τρεις τους από κορυφαίο ηθοποιό, του Εθνικού μας Θεάτρου.

Τότε πού το μέσο δέσποζε, ως αρχόντισσα των συχνοτήτων. Πολύ πριν κάνει την »επιδρομή» της η βαρβαρότητα των Ιδιωτικών Μέσων.

Με τους γιαλαντζί «αστέρες» της, τους απαίδευτους. Με την αφόρητη μετριότητα που προσφέρουν.

Τότε ακόμα που η Δημόσια Τηλεόραση, ονομάζονταν ΕΙΡΤ.. Και είχε σειρές ποιότητας, μέσα από την Ελληνική λογοτεχνία.

Σειρές πού υπέγραφαν οι σκηνοθέτες και οί σεναριογράφοι, του καλου Ελληνικού μας κινηματογράφου. Όπως ο Βασίλης Γεωργιάδης («Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται») Ο Νίκος Φώσκολος (»Άγνωστος Πόλεμος’) »Ο φωτογράφος του χωριού», «Γαλήνη» »Ο παράξενος Ταξιδιώτης», »Οι έμποροι των Εθνών» και τόσες άλλες σειρές.

Ο Κώστας Λυχναράς, ο Πέτρος Λεωκράτης, ο Νέστορας Παβέλας (καλλιτεχνικό καφενείο) ο Γιάννης Δαλιανίδης, ο Αλέκος Σακελλάριος, ο Πάνος Γλυκοφρύδης… Σκηνοθέτες αναγνωρισμένοι.

Με σειρές, ποιότητας. Και όχι όπως σήμερα σειρές με ξενόφερτα σενάρια, που καμιά σχέση δεν έχουν με την Ελληνική νοοτροπία.

Η και σειρές από τον Τουρκικό τηλεοπτικό σκουπιδότοπο. Σειρές που τις παίρνουν τζάμπα, οι επιχειρηματίες που λεηλάτησαν ελέω κυβερνητικών μέσων, τις εθνικές συχνότητες της χώρας.

Προβάλλοντας σειρές, που μόνο τους στόχο έχουν την Τουρκική προπαγάνδα. Του φίλου (Σκαι) του Ερντογάν. Σειρες, με πονηρές ψευδαισθήσεις, που αθώα εισχωρούν σε αδειανά κεφάλια.

Για έναν χαιρετισμό ξεκίνησα στη Ρίτα μας. Μα να μην πω και τον νταλκά μου για το σημερινό τηλεοπτικό τοπίο;

Με την τραγικά στρευλή ενημέρωση;

Και το φτηνό πολιτιστικό πρόγραμμα. Που είσαι φίλε Μάκη Πάντα, με τις υπέροχες εκείνες σειρές σου.

Που τόση ποιότητα και πολιτισμό πρόσφεραν..

…Η Ρίτα Ασημακοπουλου, μα και οι άλλες δυο συναδέλφισες της, η Κέλλυ και ή Νάκη, με την παρουσία τους, με το ύφος τους, με τον τρόπο τής εκφώνησης τους, δημιούργησαν σχολή.

Και οι τρεις τους υπέροχες. Ολόδροσες, πανέμορφες, ευγενικές, με άψογη άρθρωση.

Που έμπαιναν στα σπίτια μας, μέσα από την ασπρόμαυρη εικόνα τής τηλεόρασης, και γοήτευαν…

Τότε και γι’ αυτές, όπως ήδη σημείωσα. Και για τους παρουσιαστές των δελτίων ειδήσεων, έρχονταν ο ηθοποιός του Εθνικού μας θεάτρου, ο Θάνος Κωτσόπουλος και τους δίδασκε ορθοφωνία Και τεχνική διαχείρισης του λόγου, με ανάσες, σημεία στίξης κλπ..

Και οι τρεις αυτές κοπέλες, ήταν παρουσιάστριες, προγράμματος. Δεν έλεγαν ειδήσεις.

Στις ειδήσεις η πρώτη γυναικεία φυσιογνωμία, ήταν ένα πολύ γλυκό και πανέμορφο κορίτσι, η πρώτη παρουσιάστρια στην ιστορία τού ΕΙΡΤ, πού ήταν η Σούλα Θεοχαροπούλου.

Τα παράτησε, γιατί παντρεύτηκε και πήγε κάπου στην Αφρική που είχε τις δραστηριότητες του ο άνδρας της.

Λίγο αργότερα τη γυναικεία παρουσία στα δελτία, κάλυψε ο δημοσιογράφος Τάσος Παπαδόπουλος. Διευθυντής Τηλεόρασης τότε, που έφερε την Λιάνα Κανέλη, αποσπώντας την, από τον Φρέντυ Γερμανό που ήταν συνεργάτης του. Αυτά κάπως για την ιστορία.

..Η Ρίτα Ασημακοπούλου, ήταν μια από τις πιο καλές συναδέλφους, πού είχε η τηλεόραση.

Αυτό της το χαμόγελο σε αφόπλιζε.

Η ευγένεια και η ζεστασιά της σε γοήτευαν. Και ο επαγγελματισμός της σε δίδασκε. Έμενε στην Πεντέλη. Κάτω από το Μέγαρο της Δούκισσας Πλακεντίας

Πόσες και πόσες φορές δεν ανηφορίσαμε προς τα κει, με τον συνάδελφο, τον Κώστα τον Χούντα πού και αυτός ανήκε στην παρέα.

Η Ρίτα και οι δύο άλλες κοπέλες, είναι αυτές πού άνοιξαν τον δρόμο, στον χώρο τής παρουσίασης.. Στο ΕΙΡΤ. Γιατί στην αδελφή του, την ΥΕΝΕΔ, ήταν η Ελένη Κυπραίου, η Αλέκα Μαβίλη και άλλες. Βέβαια στο πειραματικό της στάδιο πρώτη από όλες ήταν η Έλσα Παπαστεργίου.

Για να υπάρξουν μετά, στην επόμενη γενιά, οι επίσης καλές μου φίλες, Δάφνη Μπόκοτα, Ρούλα Κορομηλά κι άλλες πολύ άξιες τηλεοπτικές παρουσίες…

…Η Ρίτα όμως, το Ριτάκι μας, ήταν πάντα, ή πιο κοντινή μου, η πιο καλή μου φίλη, πού έρχονταν, εκεί στο βάθος τού πρώτου ορόφου, όπου και οι ειδήσεις τής τηλεόρασης και τα λέγαμε.

Πώς περάσανε τα ρημάδια τα χρόνια.

Πώς αλλάξαν οι καιροί, επιτρέποντας την απομυθοποίηση αυτής της πραγματικά μυθικής περιόδου.

Επιτρέποντας τον εμβολισμό, λόγω συμφερόντων, κυρίως πολιτικών, αυτού του τόσο ισχυρού μέσου.. Που στα χέρια ικανών, αποτελεί σχολείο. Και χώρο πνευματικής και ψυχαγωγικής άσκησης..

Ενώ στα χέρια ανικάνων, όπως στις μέρες μας συμβαίνει, αποτελεί πυρήνα αποβλάκωσης, αμάθειας και θλιβερής κατάντιας.

Ρίτα μου, να είσαι καλά μάτια μου …

Ανήκεις στις πρωτοπόρες και το ξέρεις

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά