Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

…ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ.
…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Φίλος καλός εδώ και 35 χρόνια είμαι με την Ξανθή. Λιγότερο με τον Περικλή. Όμως με τιμούσε σχεδόν πάντα στις παρουσιάσεις των βιβλίων μου, που έρχονταν. Κι όταν άκουγε στο youtube κανένα νέο μου τραγούδι, με έπαιρνε τηλέφωνο για το μπράβο του.

Που πάντα ήταν ζεστό και γενναιόδωρο. Χρειάστηκε ο άνθρωπος αυτός, να φύγει από τη ζωή, για να μάθω και πόσο πια αγαπητός ήταν. Το τι μηνύματα έχω πάρει και τηλέφωνα, δεν περιγράφεται.

Από ανθρώπους που τον ήξεραν μα κι από άλλους που απλά τον θαύμαζαν. Μηνύματα ζεστά, γεμάτα αγάπη και πίκρα για τον χαμό του. Θέλω να σταθώ σε ένα μήνυμα που μόλις έλαβα. Από έναν παλιό του φίλο και στενό του συνεργάτη κάποτε. Που εγώ δεν τον γνώριζα. Για έναν άνθρωπο που και η Ρεγγίνα μου μίλησε με τόσο τιμητικά γι αυτόν, λόγια.
Ονομάζεται Δημήτρης Παπαχατζής (Dimitris Papey) Είναι οικονομολόγος.
Είναι ποιητής, συγγραφέας, σεναριογράφος. Μαζί με τον Περικλή ίδρυσαν το 1988 την «Ελεύθερη Καλλιτεχνική Λεσχη»(Ε.ΚΑ.Λ) με πρόεδρο τον ίδιο, τον Δημήτρη.. Αντιπρόεδρο τον Τάκη Βουγιουκλάκη, Γενικό Γραμματέα τον Περικλή Περάκη. Υπεύθυνο τύπου τον Νίκο Φώσκολο, μέλη τον Τάκη Σιμωνετάτο την Βάσω Μεσσηνέζη, την Τζένη Βανου τη Μαίρη Λίντα, την Ρένα Κουμιώτη κι άλλους.
Όλη η εθνική του πολιτισμού μας δηλαδή. Για τον κ. Παπαχατζή μου μίλησε όπως είπα, με τα καλύτερα λόγια και η κυρία Ρεγγίνα Βραχιώτη. Και μόλις της είπα πως θέλω να γράψω δυο λόγια και πως ψάχνω μια φωτογραφία να οπτικόποιήσω το κείμενο, μου έστειλε 20. Σκιαγραφώντας μου, με τον καλύτερο τρόπο τον φίλο αυτό και καλό συνεργάτη του Περικλή.
Ο οποίος μου γράφει: «Αξιότιμε κύριε Πάνο Καλουδά.
Η κοινή μας φίλη, η Βάσω Μεσηνέζη, μου έστειλε μέσω μηνύματος, την υπέροχη και συγκινητική δημοσίευση σας, με τίτλο……
Σας συγχαίρω για την ανθρωπιά και την ευαισθησία σας.. Ποιος θα το πίστευε, ότι από τους χιλιάδες γνωστούς και «φίλους» κατά τη ζωή, του αγαπημένου μου φίλου Περικλή Περάκη, στην αιώνια αποδημια του, θα τον τιμούσαν με την παρουσία τους, μόνο ελάχιστοι πραγματικοί φίλοι.
Έτσι όμως είναι η κοινωνία των ανθρώπων, στις χαρές και στα πανηγύρια, πρωτοστατεί. Αποφεύγωντας θλιβερές τελετές.
Και το τελευταίο αντίο σε κοντινούς της ανθρώπους.
Που συνεργάστηκαν μαζί της και που ίσως κάποτε οφελήθηκαν από αυτούς.
Ο Περικλής κάποτε πάλευε για τα συγγενικά δικαιώματα εκατοντάδων συναδελφων του, τραγουδιστών. Και τώρα τον άφησαν ασυνόδευτο, στο τελευταίο ταξιδι της ζωής του….» Αυτά τα υπέροχα γράφει ο κ. Παπαχατζής. Και ήθελα να ακουστούν.
Να διαβαστούν από όλους εσάς, που με παρακολουθείτε. Για να δείτε σε τι ζούγκλα πλέον ζούμε.
Και την Ρεγγίνα που ρώτησα μου είπε: «Άστο ρε Πανο. Καλύτερα να μην ξέρεις.
Πέντε τραγουδιστές, όλοι κι όλοι.» Να γιατί έγραψα πως όπου υποψιάζονται πως θα απουσιάζουν οι κάμερες, απουσιάζουν κι αυτοί. ΝΤΡΟΠΗ σας ρεμάλια. Ντροπη σας… Εγω από χθες το απόγευμα απουσίαζα στην Κύπρο, για δουλειά.
Και μόλις πριν μισή ώρα επέστρεψα… Συνεχίζει ο κ. Παπαχατζής, ο οποίος εδώ και χρόνια ζει μόνιμα στην Κύπρο.
Συνεχίζει με έναν χαιρετισμό του. «–Περικλή μου με χώρισαν 1000 και πλέον χιλιόμετρα, από το άψυχο σώμα σου.
Και δεν μπόρεσα να παραβρεθώ στην εξόδιο ακολουθία σου.
Γι αυτό και σε τίμησα με ένα στεφάνι απο τριαντάφυλλα. Επειδή όμως η αιώνια ψυχή σου θα ζει αιώνια, θα δέομαι προς τον Πανάγαθο Θεό μας, να αναπαύσει αιώνια την ψυχή σου «Εν χώρα ζώντων»…
Μου γράφει πολλά ακόμα σχετικά με τα χαρίσματα του Περικλή και τις αξίες που κουβαλούσε σαν άνθρωπος. Συγκινητικός ο φίλος, από την Κύπρο. Που κάποτε ήταν στενοί συνεργάτες με τον Περικλή.
Και τοσο σκληρά δούλεψαν για τον πολιτισμό μας. Αυτον τον πολιτισμό, που οι επικεφαλείς του υπουργείου του, πάντα ξεχνούν την καλή τους κουβέντα και το χαδι τους, σε ανθρώπους, με τέτοια προσφορά. Ναι κυρία Μενδώνη;
Συμφωνείτε δεν είναι; Οι ταγοί αυτου του υπουργείου, με την ανάληψη τους αφήνουν εκτός, τη θυμιση τους σε πρόσωπα που πρόσφεραν τη ζωή τους στην ιδέα του πολιτισμού και της τέχνης που υπηρέτησαν. Έφυγε έτσι ο Περικλής Περάκης κυρία Μενδώνη.
Είναι τώρα ο Τέρης Χρυσός κυρία Μενδώνη.
Ο Πετρόπουλος, ο Βενετσανος τόσοι και τόσοι κυρία Μενδώνη, με την ελλειπή μνήμη τιμής, σε τέτοιους ανθρώπους. Εγώ κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω θερμά, την κύρια Βασω Μεσσηνεζη που έστειλε το κείμενο μου, στον κ. Παπαχατζή.
Κι έτσι μου έδωσε την ευκαιρία, να γνωρίσω έναν πολύ σοβαρό και σπουδαίο άνθρωπο.
Έναν ακόμα φίλο του Περικλή. Να ευχαριστήσω και την κυρία Βραχιώτη για τις φωτογραφίες που μου έστειλε. Και για την τόσο χρήσιμη ενημέρωση που έκανε. Γιατί είναι η αλήθεια, ιδέα δεν είχα για όλες αυτές τις δραστηριότητες του Περικλή. Και του κ. Παπαχατζή.
Σίγουρα και με τα λόγια του Κώστας Βενετσάνος το πρωί, με τις ψαλμωδίες του Γιώργος Σαλαμπάσης με την παρουσία της Ελένη Ροδά κι όλων των άλλων, με το στεφάνι της κύριας Μεσσηνέζη με τον χαιρετισμό του Παπαχατζή τώρα, ο Περικλής θα νοιώθει, πως στιγμή δεν έφυγε από την παρέα από τους ΦΙΛΟΥΣ του.
Ας είναι καλά εκεί επάνω στη χώρα των αγγέλων.
Και να ξέρει πως πίσω του αφησε λίγους, το είδαμε και σήμερα, μα πιστούς, γνήσιους κι αγαπημένους του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά