Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΑΚΟΥ 

Καλημέρα αγαπημένοι μου φίλοι. Σήμερα έχουμε την χαρά να φιλοξενήσουμε στην παρέα μας τον Νίκο Τυριλιώμη.

Χ.Ν. Μίλησε μας λίγο για σένα.
Ν.Τ. Γεννήθηκα στον Πειραιά τον Οκτώβριο του 1980 και πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στην Νίκαια. Σπούδασα Ιστορία στο τμήμα Ιστορίας Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και κατέχω μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία από το τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας του Πάντειου Πανεπιστημίου.
Πρόσφατα μετακόμισα στην Σάμο (στο Καρλόβασι) όπου ζω με τη σύζυγό μου και τον γιο μας. Είμαι εκπαιδευτικός.

Χ.Ν. Πες μας λίγα λόγια για τα βιβλία σου και τι πραγματεύονται;
Ν.Τ. Μέχρι αυτή τη στιγμή έχει εκδοθεί μόνο μια ποιητική συλλογή, οι Διακυμάνσεις, από τις εκδόσεις ΔΙΑΝΟΙΑ. Αν μιλήσουμε, λοιπόν, μόνο για αυτή θα μπορούσα να πω πως πραγματεύεται διάφορα θέματα: τη νοοτροπία του νεοέλληνα, τη μοναξιά των ανθρώπων, τη θέση της ποίησης στον σύγχρονο κόσμο, τον έρωτα, τις σκέψεις μου για τη χρήση της ιστορίας και άλλα πολλά.

Χ.Ν. Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διάβασες και θυμάσαι ως παιδί;
Ν.Τ. Το «Ζητείται Ελπίς» του Αντ. Σαμαράκη.

Χ.Ν. Ποια είναι η πιο παλιά ιστορία που έχεις γράψει και την θυμάσαι ακόμα;
Ν.Τ. Δεν είχα ασχοληθεί τόσο με την αφήγηση. Θυμάμαι πως έγραφα πολλά ποιήματα σε όλη τη διάρκεια της εφηβείας μου.

Χ.Ν. Είχες από μικρός ονειρευτεί να γίνεις συγγραφέας; Και αν ναι τι σε εμπόδισε από το να ξεκινήσεις αμέσως μετά το σχολείο για παράδειγμα τη συγγραφή βιβλίου;

Ν.Τ. Δεν νομίζω ότι ήθελα να γίνω αποκλειστικά συγγραφέας. Σίγουρα ήθελα να συνδυάζω τη συγγραφή με το επάγγελμά μου (γι’ αυτό και ασχολούμαι με την ιστορία πιθανότατα), αλλά ποτέ δεν υπήρξε η συγγραφή ο μοναδικός μου στόχος.

Χ.Ν. Πως ένιωσες όταν εκδόθηκε το πρώτο σου βιβλίο βλέποντας ουσιαστικά τις σκέψεις σου να αποκτούν υπόσταση και μάλιστα κρατώντας τες στα χέρια σου; Και πες μας δυο λόγια για αυτό.

Ν.Τ. Ένιωσα απίστευτη χαρά. Επιτεύχθηκε ένας στόχος από τους πολλούς
που είχα θέσει. Νομίζω πως αυτό λειτουργεί και δεσμευτικά για το μέλλον.

Χ.Ν. Ποιο ήταν το αγαπημένο σου βιβλίο ως έφηβος.
Ν.Τ. «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» του Ν. Καζαντζάκη.

Χ.Ν. Είσαι αισιόδοξος ως άνθρωπος; Πιστεύεις στα happy ends;
Ν.Τ. Όλα είναι μέσα στη ζωή. Η αισιοδοξία, η απαισιοδοξία, η επιτυχία, η αποτυχία κλπ. Υπάρχουν όμορφες και δυσάρεστες καταλήξεις. Εύχομαι να υπάρχουν μόνο ευχάριστες, αλλά η ζωή μάς διαψεύδει θριαμβευτικά.
Προτιμώ, λοιπόν, να ζω το σήμερα και να δέχομαι τις συνέπειες, θετικές ή αρνητικές, αντλώντας από αυτές ό,τι με κάνει ή θεωρώ ότι με κάνει καλύτερο.

Χ.Ν. Έχεις κάποια απάντηση σε όσους κατατάσσουν τα βιβλία σε κατηγορίες με επίθετα όπως ΄΄ελαφριά΄΄ ή ΄΄γυναικεία΄΄ λογοτεχνία;
Ν.Τ. Η κριτική είναι θεμιτή. Υπάρχει αναγνωστικό κοινό και κρίνει τι του αρέσει και τι όχι. Ως αναγνώστης έχω και εγώ την άποψή μου και ό,τι δεν μου αρέσει δεν το διαβάζω. Τα κριτήρια είναι υποκειμενικά και προσπαθώ να μη βάζω ταμπέλες.

Χ.Ν. Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σου άλλαξε τη ζωή;
Ν.Τ. Υπάρχουν βιβλία που έχουν αλλάξει την οπτική μου για τον κόσμο∙ έχουν αναιρέσει πολλές από τις βεβαιότητες που είχα. Δεν μπορώ να σκεφτώ μόνο ένα. Αν θα επέλεγα, όμως, θα έλεγα τον «Λύκο της Στέπας» του H. Hesse.

Χ.Ν. Ποια είναι η πιο περίεργη δουλειά που έχεις κάνει, αν φυσικά υπάρχει, πέρα από το συγγραφικό κομμάτι;
Ν.Τ. Δεν ξέρω. Αν και έχω ασκήσει διαφορετικά επαγγέλματα, δεν μου έρχεται κάποιο στο νου ως περίεργο.

Χ.Ν. Θεωρείς πως θα μπορούσε να συνδυαστεί μια ΄΄κλασσική΄΄ δουλειά με τη συγγραφή βιβλίων;
Ν.Τ. Ο καθένας αξιοποιεί τον χρόνο του όπως επιθυμεί. Τίποτα δεν αποκλείεται. Εγώ, πάντως, όταν αποφάσισα να δώσω χώρο και χρόνο
στον εαυτό μου, κατάφερα να πετύχω τον συνδυασμό.

Χ.Ν. Ποιο είναι το μότο της ζωής σου;
Ν.Τ. Αυθόρμητα θα πω «carpe diem» (άδραξε τη μέρα). Νομίζω, όμως, πως το αλλάζω ανάλογα με τις καταστάσεις που βιώνω.

Χ.Ν. Θα ήθελες να πεις κάτι στους αναγνώστες που σνομπάρουν και δεν διαβάζουν ελληνική λογοτεχνία;
Ν.Τ. Θα μου επιτρέψετε να επιμείνω σε ό,τι έχω πει παραπάνω. Ο κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα να επιλέξει ό,τι ο ίδιος επιθυμεί. Απλώς θα πρότεινα στο έλληνα αναγνώστη να ενισχύσει και την προσπάθεια των ελλήνων συγγραφέων. Μπορούμε να διαβάσουμε πολλά και καλά, ελληνικά και ξένα βιβλία.


Χ.Ν. Χάρτινο βιβλίο, ψηφιακό βιβλίο ή ένας συνδυασμός τους;

Ν.Τ. Προσωπικά προτιμώ το χάρτινο. Δεν έχω, όμως, κανένα απολύτως πρόβλημα και με το ψηφιακό. Ο συνδυασμός και των δύο είναι αυτό που επιτάσσει η εποχή.

Χ.Ν. Ηλεκτρονικές, online πωλήσεις και ψηφιακά βιβλιοπωλεία: πόσο μπορούν να σταθούν όλα αυτά στην Ελλάδα, με δεδομένη την κρίση και τη δυσπραγία του αναγνωστικού κοινού;
Ν.Τ. Δεν είναι εύκολο φαντάζομαι. Θεωρώ, όμως, πως οι πωλήσεις και ο τρόπος που μπορούν να γίνουν δεν είναι το ζητούμενο, αλλά η
μακροπρόθεσμη συνέπεια του ζητουμένου. Η παιδεία και η καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας είναι το ζητούμενο.

Χ.Ν. Ποια ήταν η πιο χρήσιμη συμβουλή που σου έχουν δώσει επάνω στη συγγραφή;
Ν.Τ. Δεν έτυχε να με συμβουλέψει κάποιος/α.

Χ.Ν. Πες μας ένα βιβλίο που έχεις διαβάσει πολλές φορές (και γιατί;)
Ν.Τ. Τα ποιήματα του Γ. Σουρή. Τα βρίσκω πάντα επίκαιρα.

Χ.Ν. Υπάρχει κάτι που να θαυμάζεις σε άλλους συγγραφείς και που θα ήθελες να το είχες;
Ν.Τ. Έχω θαυμάσει πολλά κατά καιρούς. Πρόσφατα θαύμασα την εξαιρετική απόδοση των συναισθημάτων, το παιχνίδι με τον χρόνο και
την ευφάνταστη καταγραφή των τραυμάτων από μια εξαιρετική, κατ’ εμέ, ποιήτρια, την Νίκη Χαλκιαδάκη.

Χ.Ν. Ποιο είναι το βιβλίο για το οποίο αισθάνεσαι ένοχος-η που για οποιοδήποτε λόγο ως τώρα δεν έχεις καταφέρει ακόμα να διαβάσεις;
Ν.Τ. Νομίζω πως δεν αφήνω κάτι αδιάβαστο. Με πιέζω να ολοκληρώσω κάθε βιβλίο.

Χ.Ν. Εάν δεν ήσουν συγγραφέας θα ήσουν…
Ν.Τ. Δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Ίσως δεν μπορώ ακόμα να με αναγνωρίσω ως συγγραφέα.

Χ.Ν. Θεωρείς πως ένας νόμος που έχει ξεπεραστεί για τα πλαίσια μιας σύγχρονης κοινωνίας πρέπει να αλλάζει;
Ν.Τ. Όλοι οι νόμοι πρέπει να ανανεώνονται και να προσαρμόζονται στα σύγχρονα δεδομένα. Αν δεν συμβεί αυτό, θα πάψουν να τηρούνται στην πράξη.

Χ.Ν. Αυτό που χρειάζεται ο κόσμος είναι περισσότερους σταθερούς ή ιδεαλιστές πολίτες;
Χ.Σ. Ο κόσμος χρειάζεται ανθρώπους που μπορούν να κάνουν διάλογο. Αν θεωρήσουμε ότι ο ιδεαλιστής είναι ο ονειροπόλος, αυτός που επιδιώκει ουτοπίες, θα ρωτούσα πώς ξέρουμε ότι είναι ουτοπία κάτι που δεν προσπαθήσαμε να το οικοδομήσουμε από κοινού ή δεν πιστέψαμε ότι μπορεί να γίνει.

Και ο ρεαλιστής, ποιος είναι; Αυτός που σκέφτεται ότι κάτι μπορεί να συμβεί, αν τηρηθούν τα λογικά μέτρα; Αποκλείεται, λοιπόν, αυτό το κάτι να είναι προϊόν μιας ιδέας, ενός ουτοπικού σχεδίου; Νομίζω ότι η θεωρία πρέπει να γίνεται πράξη και να προσαρμόζεται στα
ανθρώπινα μέτρα (αναγνωρίζοντας ότι στο πέρασμα από το όνειρο στην πράξη κάτι μπορεί να αλλάξει). Συνεπώς, χρειάζονται όλα.

Χ.Ν. Υπάρχει κάποιο ασυνήθιστο πάθος ή χόμπι που έχεις και θα ήθελες να το μοιραστείς μαζί μας;
Ν.Τ. Πάθη υπάρχουν και υπήρχαν. Στην παρούσα φάση δεν έχω κάποιο που μπορώ να μοιραστώ ως ασυνήθιστο.

Χ.Ν. Υπάρχει ιδανική στιγμή για να γράψει κάποιος;
Ν.Τ. Νομίζω πως κάθε στιγμή μπορεί να είναι ιδανική.

Χ.Ν. Όταν σε κρίνουν άδικα για κάτι που δεν έχεις κάνει αισθάνεσαι κάποιας μορφής ενοχή;
Ν.Τ. Η κριτική είναι θεμιτή∙ ακόμη και η άδικη. Δεν αισθάνομαι καμία ενοχή.

Χ.Ν. Ποια ήταν η πιο παράξενη ή πιο αμήχανη στιγμή με συγγραφέα που είχες;
Ν.Τ. Δεν έχει υπάρξει τέτοια.

Χ.Ν. Το ΄΄φτυάρι΄΄ είναι για το ΄΄σκάβω΄΄ότι το ΄΄μαχαίρι΄΄ για το…;
Χ.Σ. «πληγώνω».

Χ.Ν. Εάν μπορούσες να καλέσεις σε δείπνο οποιονδήποτε συγγραφέα, νεκρό ή ζωντανό, ποιος θα ήταν και τι θα του σέρβιρες;
Ν.Τ. Θα καλούσα τον Καβάφη. Νομίζω πως θα του σέρβιρα κινέζικο και πολίτικο καϊμάκι.

Χ.Ν. Εάν μπορούσες να έχεις κάποια υπερδύναμη, ποια θα ήταν;
Ν.Τ. Να σταματήσω την πείνα και τη δυστυχία. Υπάρχει τέτοια;

Χ.Ν. Αν τύχει και γραφτεί ένα άδικο άρθρο για εσένα και τα έργα σου, έχεις περισσότερο την τάση να το ξεχάσεις; Να σε πληγώσει; Ή να αισθανθείς πως θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι;

Ν.Τ. Θα σκεφτώ και θα προσπαθήσω να συγκρατήσω από αυτά που γράφτηκαν, όσα έχουν κάποια βάση. Δεν έχω καμιά διάθεση να
αντιδικήσω για κάτι που είναι τόσο υποκειμενικό.

Χ.Ν. Πολλοί τραγουδάνε στο μπάνιο! Εσύ διαβάζεις… ή τραγουδάς;
Ν.Τ. Τα πάντα. Εξαρτάται από τη διάθεση.

Χ.Ν. Θεωρείς πως η χρήση βίας είναι ορισμένες φορές απαραίτητη επειδή δεν είναι πάντοτε εφικτό να πετύχει κανείς αυτό που θέλει σταδιακά, με λογικές μεθόδους;
Ν.Τ. Είμαι κατά της βίας, όταν αυτή στρέφεται εναντίον συνανθρώπων μας. Θα συζητούσα για την πιθανότητα άσκησής της, όταν θα μιλούσαμε για επαναστατικές διαδικασίες. Η λογική είναι απαραίτητη για την αποτροπή της βίας, κατ’ εμέ, αλλά πρέπει να τη διαθέτουν όλοι όσοι εμπλέκονται σε μια δύσκολη κατάσταση.

Για παράδειγμα, δεν μπορείς να μιλάς για βία στα πανεπιστήμια, όταν εσύ ζητάς από τις δυνάμεις καταστολής προληπτικές συλλήψεις ή επιτρέπεις –νομιμοποιείς– προβοκάτσιες.

Χ.Ν. Αν έβλεπες ένα πεφταστέρι τι ευχή θα έδινες;
Ν.Τ. Να μην υπάρχει φτώχια.

Χ.Ν. Φαντάσου πως βρίσκεσαι πάνω σε ένα σύννεφο. Πού θα ήθελες να σε ταξιδέψει και γιατί;
Ν.Τ. Δεν μπορώ να σκεφτώ ένα συγκεκριμένο μέρος. Θέλω πλέον να πάω σε πολλά. Θα ήθελα να πάω στην Ιαπωνία ή στην Κορέα. Με ενδιαφέρει πολύ η ιστορία αυτών των χωρών.

Χ.Ν. Αυτήν την περίοδο συγγραφικά που σε συναντώ;
Ν.Τ. Έχει κυκλοφορήσει η ποιητική συλλογή Διακυμάνσεις από τις Εκδόσεις Διάνοια και σχεδιάζω το επόμενο συγγραφικό μου βήμα. Δεν
έχει πάρει, όμως, μορφή και θα μου επιτρέψετε να μην πω περισσότερα.

Χ.Ν. Ποια συμβουλή θα έδινες στους νέους συγγραφείς;
Ν.Τ. Είμαι και εγώ «νέος» συγγραφέας. Συνεπώς, θα περιμένω συμβουλές από τους/τις πιο έμπειρους/ες.

Σε ευχαριστούμε από καρδιάς που ήσουν απόψε μαζί μας. Ήταν μεγάλη τιμή
για εμάς.

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΑΚΟΥ : Το salaminionvima, το authoring melodies και εγώ σου ευχόμαστε καλοτάξιδα όλα σου τα βιβλία.
Νίκο Τυριλιώμη  :   Ευχαριστώ πολύ!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά