Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

..ΝΑ ΠΟΥ «ΤΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΛΕΝΕ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ»

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Δεν ξέρω για τα άλλα ημερολόγια. Θα μιλήσω μοναχά γι αυτό που τόσο με αγγιξε.

Και με έκανε να χαρώ για τη γλώσσα που μου δίδαξαν οι γονείς μου. Γιατί βρήκα μέσα σε αυτό, το «ημερολόγιο», την απόλυτη πληρότητα της.

Τον πλούτο αυτό που κουβαλάει η γλώσσα μας, στην ορθή διαχείριση της. Την γνώση, τον θησαυρό αυτόν που αντλείς, κάθε που συναντάς, σωστά Ελληνικά. Κι εδώ, τι να πω; Είναι πολλές οι αρετές, που συγκεντρώνει μέσα στις σελίδες της, η κυρία Τζέμα.

Μα πως να προσπεράσω και τη μαγεία, της υπεροχής, στη διαχείριση του λόγου, η όποια με καθήλωσε. Σε καιρούς που τόση δοκιμασία περνάει η έρημη η γλώσσα μας.

Είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει. Ένα από τα βιβλία αυτά, που δεν σου κάνει καρδιά, να το αφήσεις για μετά. Γιατί δεν υπάρχει αυτό το μετά.

Μόνο το τώρα.

Που στο προκαλεί ο υπέροχος συνειρμός και η άριστα δομημένη αφήγηση. Δεν σου επιτρέπει να διπλώσεις λίγο το φύλλο στη σελίδα που βρίσκεσαι.

Και να επανέλθεις λίγο αργότερα.

Η απόλυτη αρμονία των πάντων μέσα σε αυτό σε εξιτάρει. Είναι από τα βιβλία αυτά, που τα ξεκινάς από τον πρόλογο και φεύγουν πια από τα χέρια σου, μόλις φτάσεις στον επίλογο.

Και το ότι το βιβλίο της αυτό, είναι το πρώτο της, αυτό εμένα με καθηλώνει. Γιατί δείχνει από το πρώτο της πόνημα, από το πρώτο της πνευματικό παιδί, μια αξιοθαύμαστη εμπειρία.

Και μια άνεση στο να μπορεί να καθηλώσει τον αναγνώστη της. Και να τον κρατήσει σταθερά πλάι της. Συνοδοιπόρο της στην περιπλάνηση αυτή.

Με έμφυτη λοιπόν εμπειρία, πετυχαίνει, αυτό που πολλοί δοκιμασμένοι δεν το μπορούν. Κι αυτό είναι το πολύ δυνατό σημείο της συγγραφέως.

Σκεφτείτε στα κατοπινά της βιβλία, τι θα δούμε. Αξιέπαινη! Δυστυχώς, το θέμα με μένα είναι το ότι ο χρόνος μου είναι πολύ περιορισμένος.

Γι αυτό και με λύπη μου, σπάνια διαβάζω τα βιβλία που μου δίνουν.

Που μου κάνουν την τιμή, να μου δώσουν. Εδώ τώρα με την κυρία Τζέμα τι εγινε; Γνώρισα τη γυναίκα από κοντά. Και εισέπραξα άμεσα, αυτό το μεγαλείο του πολιτισμού και της ευγένειας της. Εισέπνευσα λίγη από την αύρα της παιδείας και της προόδου που έχει.

Ενα πνεύμα πολύ μπροστά. Που μαρτυραει και τους ανοιχτούς της ορίζοντες.. Μια ανθρωπιά που σε καθηλώνει. Απλή, σεμνή, αληθινή.

Με μια γοητεία και στον προφορικό της λόγο. Σύζυγος, μητέρα, εργαζόμενη. Σκληρά εργαζόμενη.

Όταν το βιβλίο της έχει 470 σελίδες. Και μου λέει πως ήταν 800 και πλέον, μα για τις εκδοτικές ανάγκες αυτό μαζεύτηκε λίγο, ε μην τρελαθούμε Δεν είναι λίγος ο αγώνας.

Κυρίως όταν αναγκάζεσαι να κόψεις.

Ότι με τόση πνευματική μαστοριά, σμίλεψες. Έτσι λοιπόν σκέφτηκα: «Αυτός ο άνθρωπος, δεν μπορεί να έχει καταθέσει απλά μια φλυαρία, για να γεμίσει κάποια φύλλα.

Κάτι καλό θα πρέπει να υπάρχει εκεί μέσα». Και δεν έπεσα έξω. Σας διαβεβαιώ ήταν το πιο όμορφο ξενύχτι μου. Η πιο ωραία συντροφιά μου.

Με ρούφηξε αυτή η βαθιά ανθρώπινη συναισθηματική περιπέτεια. Και τη ρούφηξα κι εγώ. Ανταμώσαμε σε κάποιες κοινές μας συνιστώσες. Έγινα σοφότερος.

Ένοιωσα στα μέσα μου, ένα τόσο τρυφερό χαδι.

Μια τόσο επαρκή πληρότητα. Την ίδια που θα νιώσετε και σεις, διαβάζοντας αυτό το βιβλίο με τον τίτλο: «Τα ημερολόγια λένε πάντα την αλήθεια». Της Δώρας Τζέμα.

Ένα βιβλίο που από τις πρώτες του αράδες, με πολύ με πολύ χαρισματικό τρόπο, και με άψογη διαχείριση του λόγου, όπως είπαμε, κρατάει τον αναγνώστη. Δείτε με πόσο περίτεχνο λόγο ξεκινάει, σκαλίζοντας τις λέξεις με απίστευτη αρμονία… «Το επίμονο κουδούνισμα του τηλεφώνου, δεν είχε το ανάλογο αντίκρισμα, στο φευγάτο μου μυαλό και μέχρι να το αντιληφθώ, είχε σταματήσει.

Καλύτερα. Έτσι μπορώ ανενόχλητα, να συνεχίσω την άχαρη βόλτα μου στα αδιέξοδα σοκάκια των συνειρμών μου.

Μέρες τώρα το μυαλό μου περιπλανιέται μέσα εκεί και στις άχρηστες ενοχικές εικασίες που με βασανίζουν.» Από το πρώτο μόλις κεφάλαιο του, το βιβλίο αυτό, σε παίρνει μαζί του. Και σε οδηγεί μέσα στα υπέροχα του μονοπάτια.

Είπαμε λόγος μεστός, άριστα διατυπωμένος με μια ενδιαφέρουσα πλοκή, μέσα στη ζωή δύο νέων ανθρώπων. Μια αφήγηση, που δεν επιδιώκει, να διεισδύσει μέσα από χαραμάδες, για να διεγείρει πικάντικες φαντασιώσεις. Μα απλά επιχειρεί να γκρεμίσει τις σαθρές δομές ενός αρρωστημένου περιβάλλοντος. Διαβάστε το. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις » Πηγη». Που

μπράβο τους για το βιβλίο αυτό. Πραγματικά μπράβο τους.
Κι όσοι μπορείτε πηγαίνετε την Δευτέρα 27 Ιουνίου στην παρουσίαση. Στην οδό Κανάρη 4 στο Μοναστηράκι. Πάρτε στα χέρια σας το βιβλίο αυτό και θα με θυμηθείτε.
Το ξαναλέω. Αξίζει.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά