Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

 

Συνέντευξη :ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΑΚΟΥ

Καλημέρα αγαπημένοι μου φίλοι. Σήμερα έχουμε την χαρά να φιλοξενήσουμε στην
παρέα μας την Βικτωρία Δικαιοπούλου

Χ.Ν. Μίλησε μας λίγο για σένα.
Β.Δ. Θυμάμαι από μικρή τον εαυτό μου να διαβάζω και να γράφω. Αργότερα, ασχολήθηκα με τα παιδαγωγικά. Μετά την γέννηση των παιδιών μου, άλλαξα σε πολλά επίπεδα. Απέκτησα πολλές γνώσεις και πλούσιες εμπειρίες σε συναισθήματα.
Όλα αυτά, εμπειρίες και γνώσεις, έχουν βρει τρόπο να εκφραστούν μέσα από τα  βιβλία μου.

Χ.Ν. Πες μας λίγα λόγια για τα βιβλία σου και σε τι πραγματεύονται;
Β.Δ. Το πρώτο μου βιβλίο με 12 μαγικά παραμύθια λέγεται Παραμυθοχώρα και έχει μεταφραστεί στα αγγλικά από την Ontimebooks με τίτλο ‘The Fairyland”.
Το δεύτερο είναι «Η αλήθεια μέσα στα παραμύθια» με 5 μοναδικές ιστορίες από τις εκδόσεις Μιχ. Σιδέρη. Και τα δύο βιβλία έχουν παραμύθια με διδακτικό περιεχόμενο, που θυμίζουν τα λαϊκά παραμύθια των προπαππούδων μας, όμως έχουν μηνύματα
που αφορούν τον σύγχρονο άνθρωπο όπως φιλία, εργατικότητα, προστασία του περιβάλλοντος, διαφορετικότητα, ανθρώπινες σχέσεις, η δύναμη της επιλογής μας, κ.α.
Χ.Ν. Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διάβασες και θυμάσαι ως παιδί;
Β.Δ. Δεν θυμάμαι πιο ήταν το πρώτο βιβλίο. Θυμάμαι πολλά βιβλία από τον Παπαδιαμάντη ως τον Ιούλιο Βερν. Πηνελόπη Δέλτα, Λουντέμη, Καζαντζάκη, και πολλά κλασικά όπως Μικρές Κυρίες. Αυτά που απολάμβανα ιδιαίτερα ήταν μυθιστορήματα του Γρ. Ξενόπουλου.

Χ.Ν. Ποια είναι η πιο παλιά ιστορία που έχεις γράψει και την θυμάσαι ακόμα;
Β.Δ. Η πιο παλιά ιστορία, είναι το τελευταίο παραμύθι της Παραμυθοχώρας, με τίτλο ‘Οι αόρατοι φίλοι’. Ωστόσο, έχω διηγηθεί πάρα πολλά παραμύθια που ακριβώς επειδή δεν τα έγραψα, ξεχάστηκαν.

Χ.Ν. Είχες από μικρή ονειρευτεί να γίνεις συγγραφέας; Και αν ναι, τι σε εμπόδισε από το να ξεκινήσεις αμέσως μετά το σχολείο για παράδειγμα, τη συγγραφή βιβλίου;
Β.Δ. Το είχα σκεφτεί από μικρή σίγουρα. Ξεκινούσα να γράφω ιστορίες, αλλά δεν κατάφερνα να τις τελειώσω. Έγραφα πολύ σε ημερολόγια, σχεδόν κάθε μέρα, και θα είχε ενδιαφέρον αν έγραφα μυθιστόρημα βασιζόμενο πάνω σε αυτά. Αλλά δεν υπάρχουν πια.

 

Χ.Ν. Πως ένιωσες όταν εκδόθηκε το πρώτο σου βιβλίο βλέποντας ουσιαστικά τις σκέψεις σου να αποκτούν υπόσταση και μάλιστα κρατώντας τες στα χέρια σου; Και πες μας δυο λόγια για αυτό.
Β.Δ. Ήταν μεγάλη χαρά! Πιο πολύ την στιγμή που κράτησα στα χέρια μου πρώτη φορά το βιβλίο μου. Μεγάλη συγκίνηση! Ήταν μια δικαίωση για μένα, μετά από κόπους πολλών ετών.

Χ.Ν. Ποιο ήταν το αγαπημένο σου βιβλίο ως έφηβη.
Β.Δ. Όταν ήμουν έφηβη διάβαζα πολλά μυθιστορήματα. Δεν θυμάμαι ένα συγκεκριμένο. Τα αγαπημένα μου ήταν από τον Γρ. Ξενόπουλο.

Χ.Ν. Είσαι αισιόδοξη ως άνθρωπος; Πιστεύεις στα happy ends;
Β.Δ. Είμαι πολύ αισιόδοξη ως άνθρωπος, αλλά πάντα έχω και ένα σχέδιο Β στο μυαλό μου. Φυσικά πιστεύω στο χαρούμενο τέλος. Άλλωστε όπως λέει και ο Πάολο Κόελιο, «Όλα πάνε καλά στο τέλος. Αν δεν πάνε καλά, τότε δεν είναι το τέλος».

Χ.Ν. Έχεις κάποια απάντηση σε όσους κατατάσσουν τα βιβλία σε κατηγορίες με επίθετα όπως ΄΄ελαφριά΄΄ ή ΄΄γυναικεία΄΄ λογοτεχνία;
Β.Δ. Όλα τα βιβλία έχουν κάτι να μας πουν. Καλό είναι να μην βάζουμε τεμπέλες πουθενά και σε κανέναν. Τα πάντα είναι προσωπικό θέμα γούστου και είναι σεβαστό είτε μας αρέσει αυτό, είτε όχι.

Χ.Ν. Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σου άλλαξε τη ζωή;
Β.Δ. Κάποιες αλλαγές ξεκίνησαν με τα βιβλία του Χόρχε Μπουκάι. Λάτρευα τις ιστορίες του και τις διάβαζα και στα παιδιά μου. Από τότε παρατηρώ ότι υπάρχει μέσα μας μια εσωτερική πυξίδα που μας δείχνει τον δρόμο.

Χ.Ν. Ποια είναι η πιο περίεργη δουλειά που έχεις κάνει, αν φυσικά υπάρχει, πέρα από το συγγραφικό κομμάτι;
Β.Δ. Δεν έχω κάνει περίεργη δουλειά. Οι περισσότερες έχουν να κάνουν με παιδιά.
Κάποιες με πωλήσεις. Η πιο γλυκιά, γευστικά, ήταν όταν δούλευα σε κατάστημα με σοκολατάκια.

Χ.Ν. Θεωρείς πως θα μπορούσε να συνδυαστεί μια ΄΄κλασσική΄΄ δουλειά με τη συγγραφή βιβλίων;
Β.Δ. Τα πάντα μπορεί να γίνουν. Άλλωστε εδώ στην Ελλάδα, δεν επιβιώνεις μόνο ως συγγραφέας.

Χ.Ν. Ποιο είναι το μότο της ζωής σου;
Β.Δ. Προχώρα! Συνέχισε να μαθαίνεις. Η γνώση δεν σταματά ποτέ.


Χ.Ν. Θα ήθελες να πεις κάτι στους αναγνώστες που σνομπάρουν και δεν διαβάζουν ελληνική λογοτεχνία;

Β.Δ. Μια δοκιμή θα σας πείσει. Το θεωρώ καθήκον μας να στηρίζουμε τους δικούς μας συγγραφείς. Άλλωστε δεν υστερούν πουθενά.

Χ.Ν. Χάρτινο βιβλίο, ψηφιακό βιβλίο ή ένας συνδυασμός τους;
Β.Δ. Και τα δύο έχουν τα θετικά και τα αρνητικά τους. Πάντως, βιβλίο να’ ναι και ότι να’ ναι!

Χ.Ν. Ηλεκτρονικές, online πωλήσεις και ψηφιακά βιβλιοπωλεία: πόσο μπορούν να σταθούν όλα αυτά στην Ελλάδα, με δεδομένη την κρίση και τη δυσπραγία του αναγνωστικού κοινού;
Β.Δ. Μπορούν να σταθούν. Χρειάζεται σωστές, στοχευμένες και οργανωμένες κινήσεις.

Χ.Ν. Ποια ήταν η πιο χρήσιμη συμβουλή που σου έχουν δώσει επάνω στη συγγραφή;
Β.Δ. Δεν θυμάμαι. Η δική μου συμβουλή πάντως σε άλλους συγγραφείς είναι : Συνέχισε! Μη τα παρατάς!

Χ.Ν. Πες μας ένα βιβλίο που έχεις διαβάσει πολλές φορές (και γιατί;)
Β.Δ. Είναι : Ηρακλής, ο ήρωας μέσα μας, από την Ιουλία Πιτσούλη. Επειδή έχει πολλά αλληγορικά μηνύματα, χρειάζεται προσεχτική ανάγνωση και ήθελα να τα θυμηθώ.

Χ.Ν. Υπάρχει κάτι που να θαυμάζεις σε άλλους συγγραφείς και που θα ήθελες να το είχες;
Β.Δ. Σίγουρα θαυμάζω τους πιο επιτυχημένους συγγραφείς και κοιτώ τον δρόμο που περπάτησαν για να φτάσουν ως εδώ. Τους συγχαίρω, επειδή ξέρω και καλό είναι να θυμόμαστε και τις δυσκολίες που πέρασαν οι επιτυχημένοι, δεν ήταν όλα εύκολα πάντα.

Χ.Ν. Ποιο είναι το βιβλίο για το οποίο αισθάνεσαι ένοχος-η που για οποιοδήποτε λόγο ως τώρα δεν έχεις καταφέρει ακόμα να διαβάσεις;
Β.Δ. Αισθάνομαι υποχρέωσή μου, να διαβάζω βιβλία από γνωστούς και φίλους συγγραφείς. Σίγουρα, αν μέχρι τώρα δεν έχω αγοράσει ένα βιβλίο από συγγραφέα που γνωρίζω προσωπικά, θα το αγοράσω σύντομα.

Χ.Ν. Εάν δεν ήσουν συγγραφέας θα ήσουν…
Β.Δ. Ονειροπόλα, βυθισμένη στο απέραντο του μυαλού μου. Το γράψιμο, τα βάζει όλα στη θέση τους.

Χ.Ν. Θεωρείς πως ένας νόμος που έχει ξεπεραστεί για τα πλαίσια μιας σύγχρονης κοινωνίας πρέπει να αλλάζει;
Β.Δ. Νομίζω ότι η ερώτηση δίνει από μόνη της την απάντηση.

Χ.Ν. Αυτό που χρειάζεται ο κόσμος είναι περισσότερους σταθερούς ή ιδεαλιστές πολίτες;
Β.Δ. Αυτό που χρειάζεται ο κόσμος είναι να αγκαλιάσει με το ίδιο τρόπο και τον σταθερό και τον ιδεαλιστή πολίτη.

Χ.Ν. Υπάρχει κάποιο ασυνήθιστο πάθος ή χόμπι που έχεις και θα ήθελες να το μοιραστείς μαζί μας;
Β.Δ. Δεν ξέρω τι θεωρείται ασυνήθιστο. Γι’ αυτό θα σας πω όλα τα χόμπι μου, και κρίνετε εσείς. Είναι το γράψιμο, το διάβασμα, το περπάτημα, το κέντημα, οι κατασκευές διακοσμητικών, η ζωγραφική, ο κήπος μου και να συνομιλώ με θετικούς
ανθρώπους.

Χ.Ν. Υπάρχει ιδανική στιγμή για να γράψει κάποιος;
Β.Δ. Ναι βέβαια! Όλες!

Χ.Ν. Όταν σε κρίνουν άδικα για κάτι που δεν έχεις κάνει αισθάνεσαι κάποιας μορφής ενοχή;
Β.Δ. Ενοχή θα ένιωθα αν ήμουν ένοχη. Αν με κρίνουν άδικα, θα νιώσω θυμό.

Χ.Ν. Ποια ήταν η πιο παράξενη ή πιο αμήχανη στιγμή με συγγραφέα που είχες;
Β.Δ. Να μας αρέσει πολύ το διάβασμα και το γράψιμο, αλλά να έχουμε τελείως διαφορετική θεματολογία. Δύσκολα βρίσκαμε κοινά σημεία.

Χ.Ν. Το ΄΄φτυάρι΄΄ είναι για το ΄΄σκάβω΄΄ότι το ΄΄μαχαίρι΄΄ για το…;
Β.Δ. Κόβω

Χ.Ν. Εάν μπορούσες να καλέσεις σε δείπνο οποιονδήποτε συγγραφέα, νεκρό ή ζωντανό, ποιος θα ήταν και τι θα του σέρβιρες;
Β.Δ. Τον ‘Ιρβιν Γιάλομ! Θα είχα φροντίσει να μάθω το αγαπημένο του φαγητό και αυτό θα είχα στο δείπνο.

Χ.Ν. Εάν μπορούσες να έχεις κάποια υπερδύναμη, ποια θα ήταν;
Β.Δ. Να μπορούσα να διαβάσω όλα τα βιβλία του κόσμου και να τα ανακαλώ στη μνήμη μου όποτε επιθυμώ. Έπειτα να μεταφέρω αυτή την γνώση σε όλους όσους την επιθυμούν αλλά δεν έχουν πρόσβαση σε αυτή.

Χ.Ν. Αν τύχει και γραφτεί ένα άδικο άρθρο για εσένα και τα έργα σου, έχεις περισσότερο την τάση να το ξεχάσεις; Να σε πληγώσει; Ή να αισθανθείς πως θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι;
Β.Δ. Είμαστε σε μια ελεύθερη χώρα. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να γράψει οτιδήποτε.
Δεν θα μπορώ να το ξεχάσω, σίγουρα. Ενδεχομένως να απαντήσω, αλλά χωρίς να δώσω μεγάλη έκταση σε αυτό. Συνήθως ο χρόνος αποδεικνύει για μένα όλα όσα θέλω.

Χ.Ν. Πολλοί τραγουδάνε στο μπάνιο! Εσύ διαβάζεις… ή τραγουδάς;
Β.Δ. Σκέφτομαι…

Χ.Ν. Θεωρείς πως η χρήση βίας είναι ορισμένες φορές απαραίτητη επειδή δεν είναι πάντοτε εφικτό να πετύχει κανείς αυτό που θέλει σταδιακά, με λογικές μεθόδους;
Β.Δ. Η χρήση βίας σε όλες της τις μορφές (λεκτική, σωματική, κ.α.) είναι δείγμα αδύναμων ανθρώπων. Το να πετύχω είναι σημαντικό για μένα, αλλά σημαντικότερο είναι να παραμείνω πιστή στις αξίες μου.

Χ.Ν. Αν έβλεπες ένα πεφταστέρι τι ευχή θα έδινες;
Β.Δ. Να βρουν όλοι οι άνθρωποι, ο καθένας για τον εαυτό του, το κατάλληλο βιβλίο.

Χ.Ν. Φαντάσου πως βρίσκεσαι πάνω σε ένα σύννεφο. Που θα ήθελες να σε ταξιδέψει και γιατί;
Β.Δ. Σε όλο τον κόσμο. Επειδή αγαπώ τα ταξίδια. Ο κόσμος και οι άνθρωποι κάθε τόπου είναι μια χαρούμενη περιπέτεια.

Χ.Ν. Αυτή τη περίοδο συγγραφικά που σε συναντώ;
Β.Δ. Ετοιμάζω την μετάφραση και έκδοση νέων αδημοσίευτων παραμυθιών στα αγγλικά από την ontimebooks. Ταυτόχρονα αρθρογραφώ σε τοπική εφημερίδα, στη Φωνή της Σαλαμίνας και συνεχίζω να γράφω μικροδιηγήματα και παραμύθια.

Χ.Ν. Ποια συμβουλή θα έδινες στους νέους συγγραφείς;
Β.Δ. Συνέχισε! Μη τα παρατάς! Συνέχισε! Υπάρχει κάποιος μέσα στον κόσμο που περιμένει να διαβάσει το δικό σου βιβλίο!

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΑΚΟΥ . Σε ευχαριστούμε από καρδιάς που ήσουν απόψε μαζί μας.

Ήταν μεγάλη τιμή για εμάς. Το  salaminionvima, το authoring melodies και εγώ σου ευχόμαστε καλοτάξιδα όλα σου τα βιβλία.

Βικτωρία Δικαιοπούλου  . Σας ευχαριστώ κι εγώ ιδιαιτέρως! Να είστε καλά!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά