Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Στον κήπο του πατρικού μου σπιτιού υπήρχε ένα μεγάλο πεύκο, καμιά ογδονταριά χρονών το υπολόγιζαν.  Ήταν το σήμα κατατεθέν του σπιτιού και οι γονείς μου καμάρωναν, επειδή κανείς άλλος στην περιοχή δεν είχε ένα πεύκο στην αυλή του.

Χρόνο με το χρόνο, όμοια με μας τα παιδιά, μεγάλωνε και φούντωνε. Σε αντίθεση με το σπίτι που γέρναγε, λες κι ακολουθούσε τη φθίνουσα πορεία των γονιών μου. Διαρκώς χρειαζόταν επιδιορθώσεις και μπαλώματα. Μια ράγιζε η μάντρα, μια μάγκωνε η σιδερένια εξώπορτα και δεν άνοιγε, μια ξεφτούσαν οι σοβάδες, μια έσπαγαν τα κεραμίδια… Το ‘χουν αυτό τα παλιά σπίτια, σε ξεπαραδιάζουν στις επισκευές. Μια μέρα λοιπόν, που η εξώπορτα μάγκωσε για πολλοστή φορά, σκέφτηκα πως ίσως να φταίει ο μάστορας, ίσως να μην έκανε καλή δουλειά, κι αποφάσισα να δοκιμάσω έναν καινούργιο.

Ήρθε ο άνθρωπος, κοίταξε τη βλάβη προσεκτικά, έκανε διάφορες ερωτήσεις κι έπειτα το βλέμμα του καρφώθηκε στο πεύκο. «Εγώ μπορώ να σας διορθώσω τη ζημιά, αλλά να ξέρετε πως σύντομα θα ξαναχαλάσει». «Γιατί;» ρώτησα παραξενεμένη. «Γιατί τις ζημιές τις προκαλεί ο πεύκος». «Ο πεύκος!» αναφώνησα έκπληκτη, τόσο με την αιτία που ‘χε επικαλεστεί, όσο και με το γένος που χρησιμοποίησε. Στο αρσενικό της, η λέξη «πεύκο» αποκτούσε μια τρομακτική διάσταση. «Ο πεύκος δεν κάνει γι’ αυλές» συνέχιζε εκείνος. «Δεν πρέπει να φυτεύεται κοντά σε σπίτια, γιατί καθώς μεγαλώνει οι ρίζες του δυναμώνουν κι απλώνονται. Αδύνατο να στριμωχτούν, θέλουν άπλα.  Όποιο εμπόδιο βρίσκουν στο δρόμο τους το παραμερίζουν. Ούτε μάντρες, ούτε σιδεριές τις εμποδίζουν»

Έμεινα με το στόμα ανοικτό. «Και τώρα τι κάνουμε;» αναρωτήθηκα μεγαλόφωνα. «Για να μην ξοδεύεστε άδικα, αν θέλετε τη γνώμη  μου, να τον κόψετε».

Τι ξάφνιασμα κι αυτό! Ο κήπος χωρίς το πεύκο! Θα ‘ταν σαν το Φίλιππο χωρίς τον Ναθαναήλ, σαν τον τέντζερη χωρίς το καπάκι! Χρειάστηκα χρόνο για να σταθμίσω τα δεδομένα και παραμερίζοντας κάθε συναίσθημα, να αιτηθώ στο δήμο την άδεια κοπής του, όπως προβλέπει η νόμιμη διαδικασία.

Και το πεύκο κόπηκε. Ολόκληρο συνεργείο πήρε μέρος! Άνθρωποι δεμένοι με σκοινιά σκαρφάλωσαν ως αιλουροειδή στα ψηλότερα κλαδιά κι άρχισαν την τμηματική αποκοπή.  Πήραν φωτιά  τ’ αλυσοπρίονα!  Ένα μέτρο περίπου από το έδαφος σταμάτησαν. «Εδώ τ’ αλυσοπρίονα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, χρειάζεται εκσκαφέας», με πληροφόρησε ο επικεφαλής, «αλλά η ζημιά που θα κάνει είναι μεγαλύτερη απ’ το όφελος. Θα σας συμβούλευα να μην προχωρήσετε». Ακολούθησα τη συμβουλή του κι ένα κομμάτι ευμεγέθους κούτσουρου στολίζει τον κήπο. Μοιάζει με ξύλινο μονόλιθο που το εξεζητημένο γούστο των ιδιοκτητών τοποθέτησε ως διακοσμητικό στην αυλή.

Κι ω του θαύματος, με την απομάκρυνση του πεύκου οι βλάβες σταμάτησαν και, παράλληλα, το σπίτι φωτίστηκε!  Μέχρι τότε, και δεδομένου πως οι κλάρες του κάλυπταν σχεδόν το μισό δυσκολεύοντας τη δίοδο του φωτός,  επικρατούσε ένα ημίφως που καθώς φαίνεται είχαμε συνηθίσει, δεν το καταλαβαίναμε. Ξαφνικά το σπίτι έλαμψε, έδειξε αλλιώτικο, λες και ζωντάνεψε!

Όπως κάθομαι λοιπόν στην αυλή και κοιτάζω το κομμάτι του κορμού που έχει απομείνει, σκέπτομαι πόσο –το πεύκο κι εγώ- μοιάζουμε τελικά. Και οι δικές μου ρίζες, βαθιές σαν τις δικές του, εδώ βρίσκονται, κανείς δεν μπορεί να τις ξεριζώσει. «Η ζημιά που θα γίνει θα ‘ναι μεγαλύτερη από το όφελος», όπως σοφά είπε ο μάστορας. Αυτό που μπορεί όμως να γίνει, είναι ν’ απαλλαγώ, όπως έγινε και με το πεύκο, από τις ζημιογόνες επιπτώσεις του, αυτές που μόνο φθορές προκαλούν. Να απαλλαγώ δηλαδή από συνήθειες, συμπεριφορές, κατηχήσεις, απαιτήσεις, προσδοκίες, που δεν είναι δικές μου, ήταν των γονιών μου. Και μπορεί να με διαμόρφωσαν, δεν σημαίνει όμως πως ταιριάζουν μ’ αυτό που πραγματικά είμαι.

Και για να απαλλαγώ πρέπει να παραμερίσω το συναίσθημα και με οδηγό τη λογική ν’ αρχίσω να αφαιρώ, να ξηλώνω. Να δώσω την ευκαιρία στον άλλον μου εαυτό που ασφυκτιεί, ν’ ανασάνει, να λάμψει, να φωτιστεί.

 

Για την ομάδα του Authoring Melodies

Νούλη Τσαγκαράκη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά