Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

 

Ένα απο τα σημαντικά χαρακτηριστικά που αναδείχτηκαν τα τέσσερα χρόνια που διήρκεσε ο Β’ Παγκόσμιος
Πόλεμος, ήταν ο ρόλος που έπαιξαν σε αυτόν ηγετικές φυσιογνωμίες και η απόλυτη αφοσίωσή τους στον τελικό
στόχο.

Γράφει η Κατερίνα Κιλημάντζου

Βάζοντας στην άκρη τις αντιθέσεις και τις διαφορετικές πολιτικές τους πεποιθήσεις, φρότισαν να συνεννοηθούν
για να απαλλάξουν την ανθρωπότητα απο τον Ναζισμό.
ΤΣΩΡΤΣΙΛ ΚΑΙ ΣΤΑΛΙΝ:

Γράφει λοιπόν ο μεγάλος Ουϊνστον Τσώρτσιλ για την πρώτη φορά που πήγε στην Μόσχα για να συναντήσει τον
Στάλιν :
“Έφθασα στο Κρεμλίνο και συνάντησα για πρώτη φορά τον μεγάλο Ηγέτη της Επανάστασης, τον βαθυστόχαστο
πολιτικό και στρατιωτικό, με τον οποίο τα τρία επόμενα χρόνια θα αποκτούσα μία στενή, δύσκολη, αλλά πάντα
ενδιαφέρουσα, ορισμένες φορές ακόμη και εγκάρδια, σχέση. Τις δύο πρώτες ώρες η ατμόσφαιρα ήταν ψυχρή
και ιδιαίτερα σοβαρή. Έθιξα εξ αρχής οτι επιθυμούσα να μιλήσω με απόλυτη ειλικρίνεια και οτι περίμενα το ίδιο
και απο τον Στάλιν. Δεν θα είχα επισκευθεί την Μόσχα αν δεν ήμουν βέβαιαος οτι θα συνομιλούσε μαζί μου με
βάση τα πραγματικά γεγονότα”.
Ο Στάλιν ζητούσε απο τους συμμάχους του να ανοίξουν ένα μέτωπο στην Γαλλία προκειμένου να αποσπασθούν
σημαντικές Γερμανικές δυνάμεις απο το Ρωσσικό μέτωπο.
Ο Τσώρτσιλ του εξήγησε οτι δεν έπρεπε να εκτεθεί σε κίνδυνο ο λαός της Γαλλίας με μία υποχώρηση μπροστά
στην εκδικητική μανία του Χίτλερ, με αποτέλεσμα να μην τους έχουμε στο πλευρό των συμμάχων κατα την
μεγάλη επιχείρηση που σχεδίαζαν το 1943.
Ο Τσώρτσιλ εξήγησε και ο Στάλιν με βαριά καρδιά συμφώνησε.
Συμφώνησαν επίσης στον βομβαρδισμό της Γερμανίας και ο Στάλιν υπογράμμισε την σημασία ενός πλήγματος
στο ηθικό του Γερμανικού πληθυσμού.
Όπως δήλωσε, ο Τσώρτσιλ, ο Σοβιετικός ηγέτης απέδιδε μεγάλη σημασία στους βομβαρδισμούς και γνώριζε οτι
οτι οι επιδρομές είχαν τρομακτικό αντίκτυπο στην Γερμανία.
Αρκετές φορές πήγε ο Τσώρτσιλ στην Μόσχα, κατα την διάρκεια του Πολέμου.
Όπως ο ίδιος αναφέρει, οι συζητήσεις πάντα έγιναν σε κλίμα ειλικρίνειας όπως αρμόζει σε φίλους και
συντρόφους στον κίνδυνο.
Η ευγένεια και η αξιοπρέπεια τελικά κυριάρχησαν.
ΜΟΝΤΓΚΟΜΕΡΥ ΚΑΙ ΡΟΜΜΕΛ:

Συνεχίζοντας την αναφορά μας στις ηγετικές φυσιογνωμίες του Πολέμου αυτού, δεν μπορούμε να μην
αναγνωρίσουμε την τεράστια προσφορά του Άγγλου στρατάρχη Μπέρναρντ Λο Μοντγκόμερυ, του νικητή της
μάχης του Ελ Αλαμέϊν.
Αυτός ο οξύθυμος Αγγλο-Ιρλανδός ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους άνδρες που διοικούσε.
Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο τραυματίστηκε σοβαρά στην μάχη του Υπρ (εκεί που πρωτο-εμφανίστηκαν τα
δηλητηριώδη αέρια σαν όπλο…). Κατάφερε να αναρρώσει και παρασημοφορήθηκε για την ανδρεία και την
μεγαλοψυχία του.

Αυτός λοιπόν ο ανδρείος Άγγλος κατάφερε να νικήσει τον άλλο μεγάλο στρατάρχη, τον Έρβιν Ρόμμελ, στο Ελ
Αλαμέϊν. Όπως αναφέρει ο Τσώρτσιλ στην Ιστορία του, η νίκη αυτή ήταν καθοριστική γιατι οι Σύμμαχοι είχαν
μόνο νίκες επο εκεί και πέρα.
Ο Μοντγκόμερυ πήρε μέρος στην απόβαση των Συμμάχων στην Σικελία το 1943, απελευθέρωσε το Παρίσι και
αντιμετώπισε με επιτυχία την Γερμανική αντεπίθεση στις Αρδένες το 1944. Απελευθέρωσε επίσης την
Ολλανδία, την Δανία, την Βόρεια Γερμανία και τέλος δέχτηκε την παράδοση των Γερμανικών δυνάμεων στο
Λινενμπουργκ Χιθ, στις 4 Μαϊου του 1945.
Και βέβαια όταν μιλάμε για τον Μοντγκόμερυ μας έρχεται αυτόματα και το όνομα του μεγάλου αντιπάλου του
στο Ελ Αλαμέϊν. Τον Έρβιν Ρόμμελ, τον πιο δημοφιλή στρατηγό της Ναζιστικής Γερμανίας κατα τον Β’ Π.Π. που
κέρδισε τον σεβασμό των αντιπάλων του για τις θεαματικές νίκες του ως διοικητής του Αφρικανικού Σώματος
(Africa Corps).
Γνώρισε τον Χίτλερ κατα την διάρκεια του Α’ Π.Π. έχοντας τον βαθμό του ανθυπολοχαγού και ο Αδόλφος
γοητεύτηκε απο την προσωπικότητα του ανδρός.
Όταν λοιπόν ανήλθε στην εξουσία τον τοποθέτησε υπέυθυνο της προσωπικής του ασφάλειας. Συμμετείχε στην
επίθεση εναντίον της Γαλλίας ως διοικητής της περίφημης τεθωρακισμένης μεραρχίας των Panzer που του
χάρισε και τον Σταυρό των Ιπποτών.
Την δημοφιλία του όμως την κέρδισε ως διοικητής της 15ης Μεραρχίας Panzer που απετέλεσαν τον πυρήνα του
“Africa Corps”, του Γερμανικού εκστρατευτικού σώματος της Γερμανίας στην Β.Αφρική.
Για τις επιτυχίες του απέκτησε και το προσωνύμιο “Αλεπού της Ερήμου”.
Ο Τσώρτσιλ αναφέρει οτι ουδέποτε προχώρησε σε ακρότητες κατα την διάρκεια του πολέμου.
Ο Ρόμμελ συνδέθηκε με την συνωμοσία δολοφονίας κατα του Χίτλερ στις 20 Ιουλίου 1944.
Επειδή όμως ήταν εθνικός ήρωας, ο Χίτλερ προτιμήσε να απαλλαγεί απ αυτόν χωρίς να τον κατηγορήσει
δημόσια. Τον ανάγκασε να καταπιεί κάψουλα με κυάνιο με την διαβεβαίωση οτι δεν θα διωχθεί η οικογένειά
του μετά τον θάνατό του. Η κηδεία του έγινε με δημόσια δαπάνη, ενω ανακοινώθηκε επισήμως οτι είχε
υποκύψει στα τραύματά του όταν το αυτοκίνητό του χτυπήθηκε απο συμμαχικό αεροπλάνο.
ΤΖΩΡΤΖ ΠΑΤΤΟΝ :

Μία ιδιαίτερη φυσιογνωμία ο Αμερικάνος Τζώρτζ Πάττον! Σχεδίασε την απόβαση των Αμερικανικών δυνάμεων
στην Β.Αφρική για να αντιμετωπιστεί ο Αξονας. Για τις επιτυχίες του στην Β.Αφρική του ανατέθηκε η ηγεσία του
7ου Σώματος Στρατού των ΗΠΑ στην απόβαση στην Σικελία.
Ιδιόρυθμος χαρακτήρας, πολλές φορές αγνοούσε τις εντολές των ανωτέρων του, κατι που παρα λίγο να του
στοιχίσει την καριέρα του. Πέθανε σε ηλικία 60 χρόνων μετά απο τροχαίο που είχε στην Χαϊδελβέργη.
ΣΑΡΛ ΝΤΕ ΓΚΩΛ :

Δεν μπορεί να μην γίνει αναφορά σε αυτό το κείμενο, στον Σαρλ ντε Γκώλ.
Πολέμησε στον Α’ Π.Π. ως νεαρός ανθυπολοχαγός και τραυματίστηκε 3 φορές στην μάχη στο Βερντέν. Κατα τον
Β’Π.Π. αρνήθηκε να αποδεχθεί την ανακωχή που κήρυξε η κυβέρνηση του Βισύ με την Γερμανία και έγινε ο
ηγέτης της εθνικής αντίστασης.
Κατέφυγε στο Λονδίνο όπου συνέχισε τον αγώνα κάνοντας έκκληση στους συμπατριώτες του μέσω
ραδιοφώνου, να συνεχίσουν τον αγώνα.
Στις 2 Αυγούστου 1940, ένα Γαλλικό στρατοδικείο τον καταδικάζει ερήμην σε θάνατο.
Ο Τσώρτσιλ τον περιγράφει ως υπερόπτη, με έντονη ανταγωνιστική διάθεση. Δυσκολεύτηκε πολύ μαζί του.
Γνώριζε οτι δεν ήταν Αγγλόφιλος, αλλά μολονότι αντιπαθούσε την αλαζονική του συμπεριφορά, την
κατανοούσε και την θαύμαζε.

Πολλοί έλεγαν ειρωνικά οτι θεωρούσε τον εαυτό του ως ζωντανή έκφραση της Ζαν ντ Αρκ, αφού υποτίθεται οτι
κάποιος απο τους προγόνους του την είχε ακολουθήσει πιστά.
Όπως και νά’χει, ο Ντε Γκωλ ήταν μεγάλος πολιτικός και η προσωποποίηση του αδούλωτου Γάλλου.
ΝΤΟΥΑΪΤ ΑΪΖΕΝΧΑΟΥΕΡ:

Τελευταίο άφησα τον επίσης μεγάλο Ντουάϊτ Αίζενχάουερ.
Ανώτατος διοικητής των Συμμαχικών δυνάμεων στην Ν.Αφρική και στην απόβαση στην Νορμανδία.
Μέχρι το τέλος του πολέμουήταν παρών στο θέατρο των επιχειρήσεων.
Ήταν ο 34ος πρόεδρος των ΗΠΑ την περίοδο 1953 – 1961.
Οι Αμερικανοί τον λάτρευαν σαν έναν ζωντανό θρύλλο.
Το 1959 επισκεφθηκε επίσημα την Ελλάδα επι πρωθυπουργίας Κ.Καραμανλή.
Ήταν ο πρώτος Αμερικάνος πρόεδρος που επισκέφθηκε την Ελλάδα.
Έφυγε απο την ζωή το 1969 σε ηλικία 78 ετών απο καρδιακό επεισόδιο.
Το πένθος των Αμερικάνων για τον θάνατό του ήταν βαρύ και γνήσιο.
Σε περιπτώσεις μεγάλων γεγονότων, όπως οι Παγκόσμιοι Πόλεμοι, αναδεικνύονται πολλές και σημαντικές
φυσιογνωμίες που καθορίζουν το μέλλον.
Εδω ασχολήθηκα με μερικές απο αυτές μόνον, χωρίς αυτό να σημαίνει οτι παραγνωρίζω πολλές άλλες.

Για το ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ
Κατερίνα Κιλημάντζου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά