Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Αισθάνομαι σαν να είμαι ένα μυρμήγκι.
Ένα τίποτα.
Στέκομαι τόσο χαμηλά που για να σε φτάσω πρέπει πρώτα να σηκώσω το
βλέμμα μου σε σένα. Μα και πάλι δεν σε φτάνω.
Στέκεσαι τόσο ψηλά που η ματιά μου, δεν μπορεί να σ’ αγγίξει.

Κάνω ένα βήμα παραπέρα μήπως μπορέσω να σε πλησιάσω.
Μάταια.
Είσαι ακόμα εκεί.
Δεν κινείσαι. Δεν μιλάς. Η ματιά σου παγωμένη. Η θωριά σου ξύλινη, σκληρή.
Η αύρα σου σκοτεινή.
Νοσταλγώ εκείνες τις στιγμές που έμοιαζαν με Κυριακάτικα πρωινά. Και
τώρα… κάθε λεπτό κοντά σου μοιάζει με Μεγάλη Παρασκευή.

Σε κοιτώ κι αναρωτιέμαι…
Σε ποιον λαβύρινθο χάθηκες; Ποιο μονοπάτι διάβηκες λανθασμένα;                                           Σε ποιο χάος βυθίστηκες;
Πόσα χαμόγελα έκαψες;
Πόσες χαρές θυσίασες;
Πόσες αγάπες μάτωσες;
Πόσες φιλίες καταπάτησες για να καταφέρεις να σταθείς εκεί πάνω;
Έχεις αναλογιστεί;

Μέτρησες ποτέ σου τι πήρες και τι έδωσες; Τα έβαλες άραγε στη ζυγαριά;                                                        Κι αν το έκανες, πώς ένιωσες σαν είδες πως όσα θυσίασες ήταν περισσότερα
από όσα κέρδισες;
Αναρωτήθηκες ποτέ σου αν άξιζε να χάσεις όλα αυτά μονάχα για το φαίνεσθε
της κορυφής; Για την εξουσία…
Αναζητώ ακόμα τον άνθρωπο που γνώρισα κάποτε, μα εκείνη η φλόγα που
έκαιγε στα στήθια του, έχει σβήσει από μέσα σου.

Με την καρδιά ματωμένη, μονάχα ένα μπορώ να σου πω…
Πού πήγε η αξιοπρέπεια σου;

 

 

Για την ομάδα του Authoring Melodies

Μαρία Φώσκολου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά