Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Γράφει ο Μάνος Κιλημάνζτο

ΤΟ ΙΣΛΑΜ

Οι Άραβες , γνωστοί απο τους αρχαίους χρόνους (Πετραία Αραβία) είναι χωρισμένοι σε πολλές συγκρουόμενες μεταξύ τους φυλές νομάδων και δεν έπαιζαν κανένα ρόλο στις εξελίξεις. Την εποχή του Μωλάμεθ ήταν χωρισμένοι στην «Ευδαίμονα  Αραβία» (νότος . Σμερινή Υεμένη) και στην πάμπτωχη «Πετραία Αραβία» (βορράς. Σημερινή Αραβία).

Μέχρι την εποχή του Ηρακλείου το Βυζάντιο τους έδινε χρήματα για βοήθεια. Ο Ηράκλειος όμως σταματά  αυτές τις επιχορηγήσεις και μάλιστα με άσχημο τρόπο λέγοντας στους απεσταλμένους τους οτι  «ο αυτοκράτορας δεν έχει λεφτά για να δίνει σε … σκύλους».

Ως θρησκεία οι Αραβες είχαν πολλές και διαφορετικές. Οι Ομηρήτες  Άραβες του Νότου είχαν Εβραική θρησκεία. Στην περιοχή του Σινά ήταν Χριστιανοί. Στα Περσικά εδάφη ήταν Ζωροαστριστές.

Στην Μέκκα ήσαν ειδωλολάτρες Κασιδίτες  (λατρεία της Καχάμπα, μετεωρίτη γύρω απο τον οποίο είχαν χτίσει ναό).

Ο Μωάμεθ ( το όνομα σημαίνει προφήτης) ήταν πολύ φτωχός. Στα 30 του παντρεύεται μία πλούσια χήρα την Φατιμέ και γίνεται έμπορος στα καραβάνια. Κάνει πολλά ταξίδια και έρχεται σε επαφή με τον πολιτισμό. Μαθαίνει την Χριστιανική (Μονοφυσιτική) και την Εβραική πίστη. Θεωρεί την πόλη της Ιερουσαλήμ ιερή (αρχικά τα τζαμιά ήταν προσανατολισμένα προς την Ιερουσαλήμ ενω αργότερα θεώρησε ιερή πόλη την Μέκκα οπότε τα τζαμιά βλέπουν προς αυτήν πλέον).

Το 610 μ.χ. βλέπει ένα όραμα  τον αρχάγγελο Γαβριήλ που του αποκαλύπτει ότι καθε τόσο θα του έρχονται  οράματα με λόγια του θεού που μπορεί να μην τα καταλαβαίνει αλλά είναι ιερά.

Το συνολο αυτών των ιερών λόγων που έβλεπε στα οράματά του είναι το «Κοράνιο» που σημαίνει «απαγγελία» (των λόγων του θεού).

Δέχεται όλους τους Χριστιανούς Αγίους και συμπεριλαμβάνει στους Αγίους και τον Ιησού.

Ο Ισλαμισμός δηλαδή είναι ένα κράμμα Χριστιανισμού και Εβραισμού.

Ο Μωάμεθ αρχίζει να διδάσκει και να αποκτά οπαδούς και κύρος.

Έρχεται σε σύγκρουση το 622 μ.χ. με τους Κασιδίτες ιερείς που απειλούν να τον σκοτώσουν και αναγκάζεται με τους πιστούς του να καταφύγει στην Μεδίνα (είναι  η «Εγίρα»κομβικό σημείο στην πορεία του). Εκεί φτιάχνει το κέντρο του.

Στόχος των Μουσουλμάνων : Να κάνουν όλους τους «άπιστους» , πιστούς.

Η βία είναι αναγκαία για τον σκοπό αυτό, αφού δεν πρέπει να μείνει άπιστος στον κόσμο αυτό.

Φτιάχνει  στρατό πολύ φανατικό και επιτίθεται στην Μέκκα την οποία καταλαμβάνει σχεδόν χωρίς αντίσταση και την ανακηρύσσει ιερή πόλη (630 μ.χ.). Απο εκεί αρχίζει την εκστρατεία του για την εξάπλωση του Ισλάμ σε όλο τον κόσμο.

Το Ισλάμ είναι εξαιρετικά φιλεύσπλαχνο για τους πιστούς και επίσης εξαιρετικά σκληρό με τους απίστους.

Εκείνο το διάστημα  ο Ηράκλειος  προσπαθεί να ενώσει τους Χαλκιδόνιους (ορθοδόξους) και τους Μονοφυσίτες , έχοντας διαβλέψει οτι οι περιοχές  των Μονοφυσιτών (Ανατολικές επαρχίες) κατακτήθηκαν εύκολα απο τους Πέρσες  λόγω του ότι ο μονοφυσιτικός πληθυσμός δεν αντιστάθηκε απο αντίδραση στην καταπίεση που δέχονταν απο την αυτοκρατορία και λόγω του ότι οι Πέρσες για να τους κολακέψουν επέτρεπαν στα εδαφη αυτά αποκλειστικά  μονοφυσίτες πατριάρχες (Κόπτες).

Αυτοί οι Κόπτες πατριάρχες όταν έφυγαν οι Πέρσες  έπρεπε να γίνουν αποδεκτοί απο τους ορθόδοξους  ιεράρχες. Η προσπάθεια του Ηρακλείου να τους ενώσει αποτυγχάνει μέσω μεγάλων εσωτερικών συγκρούσεων. Το ζήτημα δεν είναι μόνο θρησκευτικό , αλλά και εθνικό. Οι ορθόδοξοι είναι οι Ελληνες ενω οι μονοφυσίτες είναι  κατα πλειονότητα γηγενείς πληθυσμοί. Η διαφορά αυτή καλλιεργείται επιμελώς και έτσι η διάσπαση αποκτά και εθνικό χαρακτήρα αφού η άρχουσα τάξη  είναι Ελληνορωμαική άρα ορθόδοξη.

Τη διάσταση αυτή εκμεταλλεύτηκαν οι διάδοχοι του Μωάμεθ  , σε συνδιασμό με την οικονομική δυσπραγία λόγω του πολέμου (φόροι μεγάλοι σημαίνουν πάντα αυξημένη δυσαρέσκεια).

Έτσι σχεδόν αμέσως μετά την επικράηση του Ηρακλείου , αυτές οι περιοχές παραμένουν «ανοιχτή πληγή» στην οποία οι Μουσουλμάνοι θα στρέψουν την προσοχή τους κατα την προσπάθεια επέκτασής τους.

Ο Ηράκλειος είχε διαβλέψει τον επερχόμενο κίνδυνο γι αυτές τις περιοχές , αλλά μην έχοντας συμπαράσταση δεν πρόλαβε να λάβει μέτρα για να τον αντιμετωπίσει.

Η παρουσία του Μωάμεθ στο προσκήνιο της Ιστορίας αποτελεί ενοποιητικό παράγοντα για τους Άραβες. Ο νόμος του είναι πολύ σκληρός. Νομιμοποιεί την βία κατα των απίστων. Το ¼ των λαφύρων πάει στον Μωάμεθ για να το αποδώσει στον Αλλάχ , κι έτσι ενισχύεται η πεποίθηση στους Αραβες οτι πολεμούν για τον ίδιο τον Αλλάχ.

Η ανάκτηση απο την άλλη των εδαφών της αυτοκρατορίας , απο τον Ηράκλειο δεν γίνεται ευμενώς αποδεκτή απο τους Μονοφυσίτες κατοίκους των Ανατολικών επαρχιών , οι οποίοι είχαν ευνοηθεί απο τους Πέρσες και  με την επάνοδο των αυτοκρατορικών (ορθοδόξων) χάνουν τους επισκοπικούς θρόνους τους.

Εν τω μεταξύ , ο Ηράκλειος οφείλει να επιστρέψει  το δάνειο στο Πατριαρχείο. Για να γίνει αυτό πρέπει να επιβληθούν φόροι που αυξάνουν την δυσαρέσκεια. Στην Συρία , την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο γίνονται εξεγέρσεις.

Ο Ηράκλειος με την συνδρομή του Σεργίου προσπαθεί να ενοποιήσει τα πατριαρχεία.

Στην ουσία η διαφορά μεταξύ των δύο τάσεων  είναι οτι οι Μονοφυσίτες πιστεύουν οτι η ανθρώπινη φύσις του Χριστού υποτάσσεται στην θεική , ενω οι Ορθόδοξοι πιστεύουν οτι οι 2 φύσεις (θεική και ανθρώπινη) συνυπάρχουν.

Ο Πατριάρχης Σέργιος  προτείνει μία συμβιβαστική λύση για να λυθεί το θεολογικό αυτό πρόβλημα. Ότι δηλαδή ο Χριστός είχε 2 φύσεις  , αλλά μία μονο θέληση (την θεική). Η θέσις αυτή ονομάστηκε  «Κίνημα  Μονοθελητισμού»  η οποία όμως απορρίφθηκε και απο τις δύο πλευρές.

Προ του αδιεξόδου ο Σέργιος στέλνει επιστολή στον Πάπα της Ρώμης ο οποίος συμφωνεί να στηρίξει την θέση του. Όταν όμως αυτός πεθαίνει , ο νέος Πάπας αναιρεί την προηγούμενη θέση της Ρώμης και εναντιώνεται στον Σέργιο.

Σαν αποτέλεσμα , αντί να λύσει το πρόβλημα , αυτή η νέα θεωρία του Μονοθελητισμού , δημιουργεί τρίτο πόλο έντασης (διχάζει τους Ορθοδόξους).

Ο 632 μ.χ ο Μωάμεθ πεθαίνει (και θεοποιείται). Οι διάδοχοί του, για να αντιμετωπίσουν τις εσωτερικές έριδες, κηρύσσουν επεκτατικούς πολέμους για την διάδοση του Ισλάμ , ωστε να διοχετευτεί η επιθετικότητα των Αράβων.

Πρώτος στόχος του Ισλάμ , είναι η Περσική αυτοκρατορία , ήδη τρομερά αποδυναμωμένη απο τον πόλεμο με τον Ηράκλειο , η οποία πέφτει  μέα σε λίγους μήνες (635 μ.χ.) και εξισλαμίζεται ( η  προηγούμενη θρησκεία , ο Ζωροαστρισμός παραμένει για λίγο ως αίρεση. Αποδεικνύεται τελικά πως η καταστροφή της Περσίας απο το Βυζάντιο , λειτουργησε ως μπούμερανγκ για την αυτοκρατορία.

Οι πληθυσμοί της Συρίας αισθάνονται πιο κοντά στο Ισλάμ , παρά στους ορθοδόξους χριστιανούς και αρνούνται να πληρώνουν φόρους.

Η αυτοκρατορία προσπαθεί αν καταπνίξει τις εξεγέρσεις  στρατιωτικά , αλλά ο δυσκίνητος στρατός μειονεκτεί εναντι των ατάκτων Αράβων.

Ταυτόχρονα , οι πόλεις  ανοίγουν οικειοθελώς τις πύλες τους  στους εισβολείς , οι οποίοι αρχικά σέβονται και την θρησκεία των κατοίκων  (μονοφυσιτών που πλέον μπορούν να αφιοσιωθούν στην πίστη τους απερίσπαστοι), αλλά βάζουν και πολύ μικρούς φόρους (10% κεφαλικός φόρος). Οι Άραβες επεκτεινόμενοι  καταλαμβάνουν και την Ιερουσαλήμ.

Μπαίνουν στην Αίγυπτο με 8000 στρατό και την καταλαμβάνουν , έναντι 25.000 απογοητευμένων Ρωμαϊκών στρατευμάτων  και το 642 μ.χ. καταλαμβάνουν την Αλεξάνδρεια (απο την οποία ποτέ δεν θα φύγουν πλέον) υπο την ηγεσία του Ομάρ , στου οποίου τα χέρια  πέφτει και η βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας (όση είχε μείνει απο την προηγούμενη πυρκαιά) που ήταν ανακαινισμένη με την προσθήκη της  πολύ μεγάλης βιβλιοθήκης της Περγάμου.

Δυστυχώς αυτή η πολύτιμη βιβλιοθήκη για τον Ομάρ δεν έχει καμμία αξία.

Χαρακτηριστικά λέγει : « Αν συμφωνούν τα βιβλία της βιβλιοθήκης με το Κοράνι, μας είναι άχρηστα , γιατι έχουμε το Κοράνι και δεν χρειαζόμαστε άλλα. Αν πάλι δεν συμφωνούν , πάλι είναι άχρηστα  αφού εναντιώνονται στο Κοράνι».

Έτσι , οι πάπυροι και τα βιβλία καίγονται επι 6 μήνες  για να θερμαίνουν τα λουτρά …..

Το 642 μ.χ. ο Ηράκλειος πεθαίνει έχοντας μάθει τα νέα για τη πτώση της Αλεξανδρείας . Προηγουμένως είχε προσπαθήσει να ξαναπάρει δάνειο απο την εκκλησία για να ξαναφτιάξει στρατό , αλλά ο Σέργιος δεν μπορεί να ξαναδώσει , αφού πιέζεται απο τους επισκόπους που απειλούν να αφορίσουν και αυτον τον ίδιο!

Ο θάνατος του Ηρακλείου σηματοδοτεί το τέλος της ΠΡΩΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ (αρχή της περιόδου η ίδρυση της Κωνσταντινουπόλεως το 324 η τα εγκαίνια της Πόλης το 330 μ.χ.)

 

Για το ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ

Μάνος Κιλημάντζος

 

(Συνεχίζεται … 46)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά