Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Τότε και Τώρα
του Στέφανου Ληναίου

Δεν πρέπει να παραλληλίζουμε τα σημερινά γεγονότα με τα αντίστοιχα πριν
τη δικτατορία του Απρίλη του 1967.Τότε υπήρχε ένα όραμα και μια Πολιτική
και Πολιτιστική άνοιξη που προκάλεσε φόβο όχι μόνο στη ντόπια αστική
τάξη αλλά και στον ξένο παράγοντα. Το συντηρούμενο φόβητρο κάποιου
επερχόμενου κομμουνιστικού «κατακτητή», χρησιμοποιήθηκε ως το καλύτερο
όπλο για την επιβολή της δικτατορίας. Αφού προηγήθηκε ο ευτελισμός της
Πολιτικής και των Πολιτικών και η παθητική στάση ενός μεγάλου ποσοστού
Ελλήνων Πολιτών.

Τώρα ξαναέχουμε ευτελισμό πολιτικής και πολιτικών αλλά δεν έχουμε καμιά
άνοιξη, καμιά οργανωμένη αντίσταση, καμιά ελπίδα. Σήμερα η συστηματική
απομυθοποίηση των πάντων, έχει αφήσει τον πολύ κόσμο σε πλήρη αδράνεια ή
και σε μαύρη απελπισία.

Το 1967,είχαμε τις δικές μας Τράπεζες να ρυθμίζουν τη ζωή μας. Σήμερα
έχουμε το καθεστώς των παντοδύναμων υπερεθνικών μονοπωλίων, που
ουσιαστικά κυβερνούν τη χώρα μας και όλο τον κόσμο.

Τότε οι στημένες προβοκάτσιες ήταν λίγες. Σήμερα οι ξένες μυστικές
υπηρεσίες, ελέγχουν τα πάντα. Έχοντας δικούς τους ανθρώπους σε όλα τα
ΜΜΕ  και σε όλες τις κρατικές υπηρεσίες, μπορούν να κατευθύνουν πια όχι
μόνο την παραπληροφόρηση αλλά και τις αντιδράσεις μας.

Τώρα οι «βολεμένοι» μοιάζουν να είναι περισσότεροι από τους άνεργους και
τους «αβόλευτους». Αυτοκίνητα, δάνεια, τζόγος, παραοικονομία, χωνευτικά
θεάματα, σκέτη παρακμή..

Και το χειρότερο. Μετά τη δικτατορία ελπίζαμε ότι θα έχουμε μια καλύτερη
Δημοκρατία. Τώρα, στα χρόνια αυτού του αθεράπευτου κορονοιού και του
«υποψήφιου» 3ου Παγκόσμιου πολέμου, ελπίδα μηδέν.. Όποιος κι αν νικήσει
ο ένας θα είναι χειρότερος από τον άλλο.

Μας τα λέει όλα η ιλαροτραγική φράση του Ντάριο Φο, στο έργο ΔΕΝ
ΠΛΗΡΩΝΩ…:
» Τι ωραία που ήταν πρώτα… Μας βάραγαν οι Ρώσοι; Ακουμπάγαμε στους
Αμερικανούς.. Μας βάραγαν οι Αμερικανοί; Ακουμπάγαμε στους Ρώσους.. Τώρα
μας βαράνε όλοι και δεν ακουμπάνε σε κανέναν.. Ούτε στα… πόδια μας..»

Και μια τραγική ειρωνεία. Ένας Διεθνής Φιλειρηνικός Σύλλογος, ζητάει τις
υπογραφές μας για να πάμε τη Ρωσία σε μια νέα Δίκη Νυρεμβέργης. Όπως
πήγανε και τους Γερμανούς Ναζί.
Και να τους πάνε ποιοι; Οι Η.Π.Α. και η Ουκρανία. Οι δυο, ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ
ΧΩΡΕΣ που καταψήφισαν την απόφαση του Ο.Η.Ε. να καταδικάσει τα
νεοναζιστικά μορφώματα..!!

Εμείς, λοιπόν, βάζουμε δυο υπογραφές . Μία για τη Ρωσία που αναγκάστηκε
και έκανε το λάθος  να επιτεθεί και μια για τις ΗΠΑ και την Ουκρανία που
την ανάγκασαν να το κάνει..
Τα λέει όλα η δήλωση του Μπάιντεν το 2019, «.. Μόνο με την ένταξη στο
ΝΑΤΟ των γειτονικών χωρών στη Ρωσία, θα αναγκάσουμε τον Πούτιν να
επιτεθεί.»( Και η ένταξη έγινε.).
Και η μετατροπή της Ουκρανίας σε ένα πυρηνικό οπλοστάσιο. (Και έγινε.)
Και οι δυο μαζί επειδή αρνήθηκαν να υπογράψουν την καταδίκη των
νεοναζιστών.

Ας ελπίσουμε ότι κάποτε θα συνειδητοποιήσουμε αυτή την παραφροσύνη της
εποχής μας.    Πριν είναι πολύ αργά και ξεσηκωθούν ακόμη  και οι
πέτρες.. Αρκεί αυτός ο ξεσηκωμός να μην είναι επί δικαίων και αδίκων..

Βοήθειά μας, ο λόγος του Νίκου Καζαντζάκη:
«….Ένας λαός που υποφέρει , θέλει να μας έχει δίπλα του. Η  Ελλάδα
υποφέρει. Και γιαυτό αναζητά ήρωες..   Κι όταν τους βρίσκει, ταξιδεύει
στα ουράνια. Όταν όμως δεν  τους βρίσκει, δεν κατεβαίνει στα τάρταρα.
Δεν κατεβαίνει ακόμη κι όταν κάποιοι ήρωές της  την προδίδουν.
Ανεβαίνει μόνη της, κρατώντας στα χέρια της και στην καρδιά της μια
σημαία που οι άλλοι την ονομάζουν τρέλα. Αυτή λοιπόν την τρέλα, εμείς,
αιώνες τώρα, την ονομάζουμε ελπίδα..»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά