Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Α’ Π.ΠΟΛΕΜΟΣ , Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΝ ΒΕΡΡΣΑΛΛΙΩΝ (28.6.1919) ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ

Γράφει η Κατερίνα Κιλημάντζου

 

Μετά το τέλος του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου 1914-1918 , του πιο αιματηρού πολέμου που ειχε ζήσει η ανθρωπότητα, επικράτησε η βαθειά πεποίθηση οτι τελικά η Ειρήνη θα βασίλευε σε ολόκλήρο τον κόσμο.

Οι Συμμαχικές στρατιές βρίσκονταν παρατεταγμένες στον Ρήνο και τα προγεφυρώματά τους ήταν γεμάτα απο αφοπλισμένους, πεινασμένους και εξαθλιωμένους Γερμανούς.

Στο Παρίσι, οι επικεφαλής των Νικητριών Δυνάμεων συζητούσαν για το μέλλον και ελάμβαναν αποφάσεις για την διαμόρφωση του χάρτη της Ευρώπης.

Η Γερμανία, ο εγκέφαλος και κύριος άξονας του πολέμου βρισκόταν πλέον στα χέρια των νικητών παρέπαιε απο τα δεινά που είχε υποστεί.

Με την Συνθήκη των Βερσαλλιών (28 Ιουνίου 1919), η Γερμανία έμεινε εδαφικά άθικτη και ταυτόχρονα ο μεγαλύτερος φυλετικά ομοιογενής  συνασπισμός στην Ευρώπη.

Οι οικονομικοί όμως όροι της Συνθήκης ήταν δυσβάσταχτοι.

Η Γερμανία  είχε καταδικαστεί να καταβάλλει αμύθητα ποσά σε αποζημιώσεις τις οποίες  στην ουσία κανένα ηττημένο έθνος δεν θα μπορούσε να καταβάλλει.

Στην πραγματικότητα οι αποζημιώσεις αυτές δεν κατεβλήθησαν ποτέ στο σύνολό τους.

Απεναντίας , ενω οι νικήτριες δυνάμεις κατέσχεσαν  Γερμανικές περιουσίες  αξίας 1 δις λιρών, μερικά χρόνια αργότερα η Γερμανία έλαβε δάνειο, κυρίως απο τις ΗΠΑ και την Μ.Βρετανία, ύψους 1,5 δις λιρών.

Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε σύντομα να ορθοποδίσει μέσα απο τα ερείπια που άφησε ο πόλεμος.

Όπως προαναφέρθηκε, η Γερμανία είχε αφοπλιστεί.

Το σύνολο των όπλων της είχε καταστραφεί και ο στόλος της είχε υποχρεωθεί να αυτοβυθιστεί στον ναύσταθμο του Scapa Flow (μεγάλος και ασφαλής κόλπος στις νήσους Ορκάδες της Σκωτίας και κύρια βάση του Βρετανικού στόλου, με σημαντική παρουσία και επιρροή και στους 2 παγκοσμίους πολέμους. Η βάση έκλεισε το 1956).

Είχε επιτραπεί στην Γερμανία η διατήρηση ενός επαγγελματικού στρατού πολυετούς θητείας για λόγους  εσωτερικής τάξης, που δεν θα υπερέβαινε τους 100.000 άνδρες.

Η κατασκευή υποβρυχιων απαγορεύτηκε και το πολεμικό της ναυτικό περιορίστηκε σε έναν μικρό αριθμό σκαφών που δεν υπερέβαινε σε εκτόπισμα τους 10.000 τόνους.

Κατι αντίστοιχο ίσχυσε και για την Αεροπορία.

Απο την άλλη πλευρά οι νικήτριες δυνάμεις  ήταν πια σίγουρες οτι θα επικρατούσε η πολυπόθητη ειρήνη.

Άρχισαν λοιπόν κι αυτές να αφοπλίζονται σιγά σιγά , ξεχνώντας  την προτροπή των Λατίνων: “SI VIS PACEM PARA BELLUM” (Εάν θέλεις ειρήνη πρέπει πάντα να είσαι προετοιμασμένος για πόλεμο).

Λόγω λοιπόν  της γενικώτερης  οικονοπμικής και πολιτικής αποδιοργάνωσης της Γερμανίας που επιβαρύνθηκε απο την καταβολή των αποζημιώσεων στην διάρκεια της περιόδου 1919-1923, το Γερμανικό μάρκο κετέρευσε ραγδαία.

Οι κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες αυτού του πληθωρισμού ήταν μακροχρόνιες  και ολέθριες.

Όσο οι οικονομίες της μεσαίας τάξης εξαντλούντο, η στροφή προς τα Ιδεώδη του εθνικοσοσιαλισμού ήταν ένα φυσικό επακόλουθο.

Ταπεινωμένοι και εξαθλιωμένοι οι Γερμανοί έψαχναν τρόπους να εκδικηθούν.

Και όπως είχε πει ο συμπατριώτης τους Βίσμαρκ , ο Σιδηρούς Καγκελλάριος,  λίγα χρόνια πριν : “ Τον εχθρό σου η τον εξαφανίζεις, η τον κάνεις σύμμαχο. Ποτέ δεν τον ταπεινώνεις”

Σιγά σιγά λοιπόν ισχυρότατες δυνάμεις ξέφυγαν  απο τον έλεγχο μέσα στην χώρα και σε αυτό το ευνοϊκο για εκτροπές κλίμα , εμφανίστηκε ένας παράφρονας, με κτηνώδη νοοτροπία.

Ο δεκανέας Χίτλερ.

Ο Αδόλφος “μίλησε” στις ψυχές  των Γερμανών.

Το όνειρό του ήταν να επικρατήσει η Γερμανία σε όλους τους λαούς της Ευρώπης.

Ήθελε τον “ζωτικό του χώρο” και προετοιμάστηκε αργά αλλά σταθερά να αιματοκυλήσει  για μία ακόμη φορά την ανθρωπότητα, αγνοώντας τους όρους της Συνθήκης των Βερσαλλιών.

Και οι νικητές;  Τι έκαναν γι αυτό οι νικητές ;

Παρέμεναν απλά απαθείς και τον παρακολουθούσαν αδρανείς,  αγνοώντας τις προειδοποιητικές φωνές κάποιων συνετών  ανθρώπων , όπως του Ουϊνστον Τσώρτσιλ, που προσπαθούσαν να τους αφυπνίσουν.

Η συνέχεια και τα αποτελέσματα αυτού του εφησυχασμού είναι γνωστές σε όλους.

Νέοι ποταμοί αίματος και σκληρό μάθημα οτι την Ιστορία δεν μπορεί κανείς να την αγνοεί χωρίς συνέπειες.

Και δυστυχώς αυτή η κοντόφθαλμη συμπεριφορά επιδεικνύεται και σήμερα. Το τι θα φέρει σαν αποτέλεσμα είναι μία εξαιρετικά ανησυχητική προοπτική.

(Πηγή: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ , Ουϊνστον Τσώρτσιλ)

 

Για το ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ

Κατερίνα Κιλημάντζου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά