Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Γράφει η Κατερίνα Κιλημάντζου

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ  

(και η μάχη του Δραγατσανίου)

“Έτσι ήταν η μοίρα μου, αλλά και τ’ όνομά μου δεν θα τολμήσει κανείς να το μαυρίσει. Θα προσπαθήσω  εμπρός στον Θεό με γαλήνη και θάρρος. Δεν φοβάμαι τους ανθρώπους”  (Αλέξανδρος Υψηλάντης)

Συγκινούμαι πάντα όταν αναφέρομαι στον μεγάλο αυτόν άνδρα, τον άξιο πολεμιστή, τον αγνό πατριώτη, τον εθνεγέρτη.

Κατάγεται απο παλιά, εύπορη, Φαναριώτικη οικογένεια και κατάγεται απο τα Ύψηλα της Τραπεζούντας. Η ύπαρξη της οικογένειας χρονολογείται απο την εποχή που κατέφυγαν οι Κομνηνοί στην Τραπεζούντα.

Ήταν γιός του Κωνσταντίνου Υψηλάντη, ηγεμόνα της Μολδαβίας και της πριγκήπισσας Ελισάβετ Βακαρέσκου, η οποία έδωσε όλη την περιουσία της στην Φιλική Εταιρεία για την διάσωση της Πατρίδας.

Και μάλιστα όταν κάποτε ερωτήθηκε γι αυτό, απάντησε : ” Έδωσα 4 απο τα παιδιά μου στον Αγώνα. Θα λυπηθώ τα κοσμήματα, τα ρούβλια και τα κτήματα;”

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης  κατετάγη στον Ρώσσικο στρατό και σε ηλικία 21 ετών ήταν επι κεφαλής του ιππικού του Τσάρου στους Ναπολεόντειους πολέμους, όπου στην μάχη της Δρέσδης το 1813 έχασε το δεξί του χέρι.

Αν και διετέλεσε υπασπιστής του Τσάρου δεν υπήρξε ποτέ αλλαζόνας, αλλά στρατιωτικός που πήρε τα διαπιστευτήριά του μέσα στο μπαρούτι και την φωτιά. Δεν έκανε εύκολα υποκλίσεις . Δεν ίσχυε γι αυτόν η θεωρία που επέβαλε να υποκλίνεται σε πρόσωπα που δεν άξιζαν, ώστε να αποκτήσει αξιώματα.

Οι Φιλικοί, γνωρίζοντας  τον πατριωτισμό του τον πλησίασαν και κατόρθωσαν να τον πείσουν να ηγηθεί της Επαναστάσεως.

Πράγματι κατάφερε να συγκεντρώσει χρήματα απο έρανο, ενώ πολλοί  Έλληνες εθελοντές απ όλη την Ευρώπη ήρθαν να καταταγούν στον στρατό του.

Δημιουργήθηκε ο Ιερός Λόχος απο 500 σπουδαστές , γόνους  πλουσίων  και επιφανών οικογενειών, στα πρότυπα του Ιερού Λόχου των θηβαίων.

Στις 22 Φεβρουαρίου 1821 ξεκίνησε για να πραγματοποιήσει το όνειρό του.

Εκδίδει την προκήρυξη  της ανεξαρτησίας, περνάει τον Προύθο ποταμό και υψώνει την σημαία της Επανάστασης  στις παραδουνάβιες  ηγεμονίες και συγκεκριμένα στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας.

Η επιλογή της περιοχής αυτής έγινε γιατι εκεί απαγορευόταν η παραμονή των τουρκικών στρατευμάτων και γιατι απο το 1709 οι ηγεμόνες των εκεί περιοχών ήταν Έλληνες.

Ο στρατός του Υψηλάντη είχε να αντιμετωπίσει  τους στρατούς 3 πασάδων στο Γαλάτσι , στο Δραγατσάνι, στην Σλάτινα και το Σκουλένι.

Στην μάχη του Δραγατσανίου (7 Ιουνίου 1821), κάτω απο πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες, ο στρατός του Υψηλάντη καταστράφηκε ολοσχερώς  και υποχώρησε  προς τα Αυστριακά σύνορα.

Οι λόγοι της αποτυχίας οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην έλλειψη αξιόμαχων  δυνάμεων, σε διαταγές που αγνοήθηκαν απο απείθαρχους αγωνιστές και σε αυτούς που λιποψύχησαν μπροστά στα εχθρικά βόλια.

Ο Υψηλάντης  συνελήφθη απο τους Αυστριακούς κατόπιν εντολής του Μέτερνιχ.

Μεταφέρθγηκε σιδηροδέσμιος  στο φρούριο Μούνκατς στην Ουγγαρία, σε μία περιοχή γεμάτη έλη και υγρασία, μαζί με τους 2 αδελφούς του Νικόλαο και Γεώργιο.

Οι συνθήκες  κράτησής του ήταν άθλιες  με αποτέλεσμα να κλονιστεί η ήδη επιβαρυμμένη υγεία του (αιμοραγία στο κομένο του χέρι, ποδάγρα, πνευμονολογικά και σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα).

Καθ υπόδειξιν  του ιατρού των φυλακών  μεταφέρεται απο το Μούνκατς στις φυλακές Τερέζιενστατ όπου υπάρχουν  ιαματικά λουτρά για θεραπεία.

Ύστερα απο κάποιο διάστημα, μετα απο διάβημα της Ρωσίας απελευθερώθηκε.

Ήταν όμως πλέον πολύ αργά.

Πέθανε στην Βιέννη στις 31 Ιανουαρίου 1828.

Η καρδιά του βρίσκεται μαζί με την καρδιά του αδελφού του Δημήτριου στον ιερό ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών, στην οδό Σησιχόρου (δίπλα στο Προεδρικό Μέγαρο)  που τελεί  υπο την αιγίδα του Αμαλίειου ιδρύματος.

Μία επίσκεψη – προσκύνημα στις αγνές αυτές καρδιές είναι χρέος !

 

Για το ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ

Κατερίνα Κιλημάντζου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά