Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

     Απο τον Φιλιππο Καρακωστα

Έχουμε την τιμή και την χαρά να έχουμε μια φιλική συζήτηση με τον αγαπητό φίλο κ, Διονύση Λεϊμονή και  προσωπικά το χαίρομαι περισσότερο μια και ζει στον Βόλο, την πόλη που αγαπώ πολυ …

Μπορούμε νομίζω, Διονύση, να μιλάμε στον ενικό και φυσικά να σε  ευχαριστήσω από καρδιάς για τη σημερνή συζήτηση μας…

Δ.Λ : Εγώ σ’ ευχαριστώ, αγαπητέ Φίλιππε-προτιμώ τον ενικό πάντα με ανθρώπους που εκτιμώ το έργο και την προσωπικότητά τους- για το τιμητικό κάλεσμα να μοιραστούμε σκέψεις και συναισθήματα

 

Φ.Κ :  Ας ξεκινήσουμε … με την  κλασική ερώτηση. Διονύση, πότε ξεκίνησες και τι σε έκανε να γράψεις το πρώτο σου βιβλίο; Πότε  ασχολήθηκες με την ποίηση;

Δ.Λ : Το πρώτο μου βιβλίο ουσιαστικά το έγραψα για μένα, φανταστείτε ότι το είχα ήδη ολοκληρώσει χωρίς καν να σκεφτώ ότι μπορεί να βγει προς τα έξω, ίσως ήταν μια ανάγκη για μένα να εξωτερικεύσω σκέψεις, συναισθήματα και να αποδώσω βιώματα από τη φοιτητική μου ζωή. Ένα ογκώδες ημερολόγιο ας πούμε(χαχα).

Η πρόσκληση να το δώσω σε εκδότη ήρθε ξαφνικά και απρόσμενα για μένα κατά την τελετή βράβευσής μου από το φυσιολατρικό Σύνδεσμο Πατρών για ένα διήγημά μου «Ζωή απ’ τα χαλάσματα». Κι όλα πήραν τον δρόμο τους…

Όσο για την ποίηση, δεν ήμουν και δεν είμαι ποιητής, μια απόπειρα έκανα να εκφραστώ έμμετρα αλλά ως εκεί… επιλέγω τη θέση του θιασώτη αναγνώστη της ποίησης

Φ.Κ : Τι ήταν αυτό που σε ώθησε ουσιαστικά να γίνεις συγγραφέας ;

ΔΛ  : Καθώς δόθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα, πάλι τα βήματά μου ως συγγραφέας ήταν αργά και σταθερά.

Αυτό που καθιστά κάποιον συγγραφέα είναι η αναγνωσιμότητά των έργων του, οι αναγνώστες μας μάς κάνουν συγγραφείς, δεν αυτό αναγορευόμαστε

Φ.Κ :  Είναι δύσκολο να είσαι συγγραφέας παιδικών βιβλίων;

Δ.Λ : Ομολογουμένως είναι πιο δύσκολο από το να είσαι συγγραφέας ενήλικης λογοτεχνίας πιστεύω, καθώς μεγαλώνοντας συχνά αγνοούμε το παιδί που κρύβουμε μέσα μας.

Ευτυχώς εγώ αυτό το παιδί το συντηρώ με λατρεία και ευγνωμοσύνη, γιατί με διασώζει από κακοτοπιές και παρανοήσεις, οπότε στην παιδική λογοτεχνία βρήκα το πεδίο συγγραφικής μου δράσης και αντίδρασης

 

Φ.Κ :  Ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο από όσα έχεις γράψει;  Ποιος  είναι ο ήρωας από τα βιβλία σου που αγαπάς περισσότερο;

Δ.Λ : Θα απαντήσω όπως χαρακτηριστικά λέω στα παιδιά και είναι η δική μου αλήθεια.

Ως δημιουργός των βιβλίων μου τα αγαπώ όλα το ίδιο, γιατί φέρουν σπαράγματα της ζωής μου και της ψυχής μου.

Προσέχω λίγο παραπάνω όμως και ταχταρίζω το βενιαμίν βιβλίο μου, το πιο πρόσφατο, μέχρι να φύγει από την αγκαλιά μου να αποκτήσει ποδαράκια για να διαβεί το πολυσύχναστο μονοπάτι της λογοτεχνίας.

Οσο για αγαπημένο ήρωα, θα τον όριζα ως μια συνισταμένη των παιδιών ηρώων μου, το παιδί που ονειρεύεται, το παιδί που ελπίζει, το παιδί που δεν αφήνει τις δυσκολίες-όπως την αναπηρία- να το αφήσουν πίσω στη ζωή

Φ.Κ : Πώς αντλείς ιδέες από τη δουλειά σου για τα βιβλία που γράφεις ;

Δ.Λ : Οι ιδέες έρχονται κι σε βρίσκουν όπου κι αν βρίσκεσαι. Εικόνες, ήχοι, καταστάσεις, γεγονότα φαινόμενα μπορούν να δώσουν το έναυσμα για γραφή.

Τι θέμα είναι ποια από αυτές θα επιλέξεις ώστε να την αξιοποιήσεις γράφοντας ένα βιβλίο, σε ποια θα δώσεις πνοή και υπόσταση

Φ.Κ : Καταλαβαίνουν εύκολα τα παιδιά το βαθύτερο νόημα των παραμυθιών;

Δ.Λ : Τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα νομίζουμε εμείς οι μεγάλοι ότι καταλαβαίνουν. Πόσο μάλλον τα παιδιά σήμερα με πολλαπλές προσλαμβάνουσες από τα παιδιά στο παρελθόν.

Όχι μόνο καταλαβαίνουν το βαθύτερο νόημα, αλλά συχνά δίνουν εκείνα με τον αυθορμητισμό και την αφοβία τους το δικό τους πραγματικό νόημα στα παραμύθια.

Αρκεί να μην στομώσουμε τη σκέψη μας εμείς και να τα αφήσουμε αβίαστα να εκφραστούν

Φ.Κ :  Να διαβάζουν μόνα τους τα παιδιά τα βιβλία σας ή να τους τα διαβάζει κάποιος μεγάλος;

Δ.Λ : Ασυζητητί να τους τα διαβάζουν οι δικοί τους άνθρωποι με την έννοια ότι δίνω προτεραιότητα στον αφηγηματικό λόγο, στον προφορικό, στο άκουσμα από την προ αναγνωστική ακόμα περίοδο των παιδιών.

Αυτό ίσως έχει εκλείψει σήμερα και σ’ αυτό πρέπει να επικεντρωθούμε αν θέλουμε να έχουμε παιδιά που μεγαλώνοντας ανατρέχοντας στο άκουσμα αναζητούν την ανάγνωση σαν καθαρό νεράκι σε πηγή.

Φ.Κ : Τι πιστεύεις ότι πρέπει να κάνει ένας γονιός, για να αγαπήσει το παιδί του τα βιβλία;

Δ.Λ : Πρώτα πρώτα να διαβάζει κι εκείνος βιβλία, έπειτα να μην εξαναγκάζει το παιδί του να διαβάζει βιβλίο και μάλιστα συγκεκριμένα βιβλία ή τα βιβλία που ο γονιός επιθυμεί ή διάβαζε μικρός και τρίτο και σπουδαιότερο για μένα να μην εξαρτά την ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων με τη κοντόφθαλμη επιθυμία του να γράφει το παιδί του «καλή έκθεση στο σχολείο ή να εξασφαλίσει τον πιο καλό βαθμό. Φυσικά πρέπει να «επεμβαίνει» και να «επιβλέπει» διακριτικά την αναγνωστική εμπειρία του παιδιού του.

Όσο για τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους μέσα από την από καρδιάς ανάγνωση και σε καμία περίπτωση ως «φάρμακο» για να ιαθεί η εκφραστική και γλωσσική ασθένεια του παιδιού του.

Φ.Κ :  Πες μας για ένα παιδικό βιβλίο που δεν έχεις γράψει εσύ και θα ήθελες  να το είχες  γράψει.

Δ.Λ : Χαχα χωρίς δεύτερη σκέψη θα πω το βιβλίο που αγάπησα πολύ, διάβασα και ξαναδιάβασα πολλές φορές ως παιδί και ως έφηβος κι αυτό είναι Ο δεκαπενταετής πλοίαρχος του Ιούλιου Βερν.

Από την άλλη λέω πάλι καλά που το έγραψε τόσο ωραία και με γοήτευσε γράφοντας κι άλλα πολλά που με ταξίδεψαν δείχνοντας μου ότι οι περιπέτειες του με έβαλαν να ζήσω και στη συνέχεια να δημιουργήσω τις δικές μου περιπέτειες.

Φ.Κ :  Θα σε ενδιέφερε να ασχοληθείς με κάποιο άλλο είδος συγγραφής, πχ βιογραφία, σενάριο;

Δ.Λ : Ναι, θα απαντούσα σήμερα, τελειώνοντας πια το μεταπτυχιακό μου στη δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας.

Εκεί έμαθα και μελέτησα διαφορετικούς ατραπούς της λογοτεχνίας και της γραφής. Για την ώρα δεν μετακινούμαι ρούπι από την παιδική λογοτεχνία.

Το μέλλον όμως άδηλον…για αυτό και γοητευτικό

Φ.Κ :  Ποιοι είναι οι αγαπημένοι Έλληνες και ξένοι συγγραφείς και πως επηρέασαν –εάν επηρέασαν- το έργο σου;

Δ.Λ : Πολλοί οι αγαπημένοι συγγραφείς, ΄Ελληνες και ξένοι, μακρύς ο κατάλογος διαβάζοντας από μικρό παιδί ως τώρα.

Μια αράδα δεν μπορείς να γράψεις, αν δεν έχεις διαβάσει μια στοίβα βιβλία, λέω στα παιδιά χαριτολογώντας. Αυτοί οι αγαπημένοι συγγραφείς με ώθησαν να γράψω κι αυτοί που διάβασα και θα διαβάσω θα με κάνουν να συνεχίσω να γράφω

Φ.Κ : Έχεις γράψει το επόμενο βιβλίο σου ή έχεις σκεφτεί πώς περίπου θα είναι;

Δ.Λ : Είμαι σε διαδικασία γραφής-δεν θυμάμαι εδώ που τα λέμε άλλωστε και χρονική περίοδο που να μην γράφω.

Αυτό που προσπαθώ είναι γράφοντας το να το απολαμβάνω ως παιδί και οι αναγνώστες μου να ζήσουν διαβάζοντάς το την ίδια περιπέτεια που έζησα κι εγώ με την ίδια ένταση και χαρά

Φ.Κ : Ποια είναι τα όνειρά, σχέδια σου για το μέλλον; Σε έχει επηρεάσει στη συγγραφή η  κατάσταση που βιώνουμε;

Δ.Λ : Μετά από όλο αυτό που περάσαμε και ακόμα περνάμε κοινότοπα αλλά πολύ ουσιαστικά τελικά θα πω «Υγεία και πάλι Υγεία».

Όλα τα άλλα έρχονται…Στο μέλλον αν συνεχίσω να κάνω όσα έκανα ως τώρα θα είμαι πραγματικά ευτυχισμένος.

Και ποιον δεν έχει επηρεάσει όλο αυτό το κακό. Αυτό που προσπαθώ είναι να το αξιοποιήσω θετικά για τη ζωή μου και το έργο μου, να μην με αποθαρρύνει και νικήσει

Φ.Κ :  Ποιο μήνυμα θα ήθελες να περάσεις στους αναγνώστες με τα βιβλία σου; Έχεις κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα;

Δ.Λ : Είμαι πολύ αντίθετος με τα «μηνύματα».

Γράφουμε ελεύθερα, απρόσκοπτα ταξιδεύοντας  στο πραγματικό και φανταστικό σύμπαν κι όχι για να περνάμε μηνύματα στανικά στους άλλους.

Τα μηνύματα μπορεί να αναφύονται μέσα από τη γραφή κι αν θέλετε, οι αναγνώστες μας εκλαμβάνουν μηνύματα-πόσο μάλλον τα παιδιά- που ούτε ο ίδιος ο δημιουργός των ιστοριών δεν είχε συνειδητοποιήσει.

Φ.Κ : Πώς περνάς τον χρόνο σου όταν δεν ασχολείσαι με τη συγγραφή βιβλίων; Τι σου αρέσει να κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου;

 

Δ.Λ : Με πολλά, θα έλεγα και διάφορα… Είμαι εκπαιδευτικός, φιλόλογος σε Γυμνάσιο, οικογενειακές υποχρεώσεις και χαρές, ασχολούμαι με τα κατοικίδιά μου, τα φυτά μου στη βεράντα, μαγειρεύω, διαβάζω, ακούω μουσική…ώσπου ψάχνω τον χρόνο κι έχει φύγει. Δημιουργικά όμως και ουσιαστικά

Φ.Κ :  Με ποιο τρόπο μπορεί να επικοινωνήσει μαζί σου το αναγνωστικό σου κοινό;

Δ.Λ : Είμαι πάντα «ανοιχτός» στην επικοινωνία με τους ανθρώπους και ιδιαίτερα με τους αναγνώστες μου.

Για το οικείο μου και το στενό μου περιβάλλον η «πρόσβαση» είναι ίσως πιο εύκολη και άμεση. Με τους ανθρώπους που θα ήθελαν να επικοινωνήσουμε, να συνεργαστούμε ή να σχεδιάσουμε όμορφα πράγματα, ευτυχώς η τεχνολογία μάς έχει «οπλίσει» με μέσα.

Είτε στο mail μου: dioleimonis@gmail.com, είτε μέσω της σελίδας μου στο fb: https: //www.facebook.com/dionisis.leimonis

Φ.Κ: Νομίζω Διονύση ότι σε αυτήν τη μικρή συνέντευξη δώσαμε στους αναγνώστες την άλλη σου πλευρά εκτός από συγγραφέα. Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε για αυτό…

Δ.Λ : Δεν είμαστε μόνο ένα πράγμα, είμαστε πολλοί διασταυρούμενοι και ενίοτε συγκρουόμενοι τύποι και υποστάσεις χαχα.

Σάς ευχαριστώ εγώ που μού δώσατε την ευκαιρία της επικοινωνίας και της έκφρασης.

Άλλωστε ουκ εν τω πολλώ το ευ…

 

Ευχαριστούμε τον αγαπητο φιλο Διονυση Λεϊμονή για αυτην τοσο ωραία συζήτηση και του ευχόμαστε να εχει υγεία και εμπνεύσεις  που θα χαρούν μικροί και μεγάλοι ….

Καρακώστας Φίλιππος , για το ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά