Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Ο Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου, φιλοτεχνήθηκε από το 1501 εως το 1504 και είναι ένα αριστούργημα της
Αναγεννησιακής γλυπτικής. Είναι ένα από ταπιο γνωστά αγάλματα στην ιστορία της γλυπτικής και είναι
σύμβολο της δύναμης και της νεανικής ομορφιάς.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΤΣΕΒΑ
Η ιστορία του γλυπτού αυτού όμως είναι πολύ παλαιότερη από το 1501,από τη χρονιά που ο Μιχαήλ
Άγγελος άρχισε να δουλεύει πάνω σε αυτό.
Η ιστορία του ξεκινά, περιπου το 1460,όπου εκείνη την περίοδο οι εποπτεύοντες τα έργα στον Καθεδρικό
Ναό της Φλωρεντίας [ οι Operal ],που στην πλειοψηφία τους ήταν πλούσιοι έμποροι της
πόλης, σχεδίαζαν να αναθέσουν την κατασκευή δώδεκα μεγάλων αγαλμάτων, μορφών της Παλαιάς
Διαθήκης, για να τοποθετηθούν, στα αντερείσματα του καθεδρικού της Σάντα Μαρία ντε Φιόρε. Μέχρι εκείνη
τη στιγμή μόνο δύο είχαν κατασκευαστεί, ένα από τον Ντονατέλο και ένα από τον βοηθό του Αγκοστίνο
Ντούτσιο. Το 1464 ζήτησαν από τον Ντούτσιο να φιλοτεχνήσει ένα άγαλμα του Δαβίδ.

Εκείνος το ξεκίνησε, αλλά για άγνωστους λόγους το παράτησε όταν πέθανε ο Ντονατέλο το 1466.Είχε κάνει μόνο το σχηματισμό των ποδιών και του στήθους και κάποια ιδέα ρούχου που πιθανώς είχε σκεφτεί να κάνει.
Ο Αντόνιο Ροσελίνο,ανέλαβε να συνεχίσει το άγαλμα από εκεί που το άφησε ο Ντούτσιο.

Για κάποιους άγνωστους λόγους το συμβόλαιο του ακυρώθηκε και το μάρμαρο έμεινε παρατημένο για 25 χρόνια, εκτεθημένο στα στοιχεία της φύσης, στη αυλή του εργαστηρίου, του καθεδρικού. Το μάρμαρο εκείνο
προερχόταν, από ένα λατομείο της Καμάρα, βόρεια της Ιταλίας και ήταν για την εποχή του ένας τεράστιος μαρμάρινος όγκος!!

Η βροχή όμως και ο αέρας το έφθειραν τόσο πολύ που τελικά αξιοποιήθηκε πολύ μικρότερο μέρος απ ότι υπολόγισαν.
Το 1500 το έβαλαν να στηθεί στα πόδια του, ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν παρατημένο ξαπλωτό και
αποφάσισαν να βρουν τον καλλιτέχνη που θα το τελειώσει. Παρόλο που απευθύνθηκαν πρώτα στον
Λεονάρντο Ντα Βίντι και έπειτα σε άλλους, ένας νεαρός μόλις 26 ετών τους έπεισε ότι άξιζε την ανάθεση
αυτού του »Γίγαντα», όπως αποκαλούσαν το ογκώδες μάρμαρο. Ο Μιχαήλ Άγγελος ,δύο χρονια πρίν είχε
τελειώσει την »Πιετά».
Στις 16 Αυγούστου του 1501,του ανατέθηκε επίσημα και εκείνος άρχισε τη δουλειά το πρωί της 13ης
Σεπτεμβρίου και θα συνέχιζε για περίπου τρία χρόνια. Δούλευε με ζήλο και όπως αναφέρεται στην βιογραφία του καλλιτέχνη,από τον Ασκάνιο Κοβίντι, δούλευε και υπό βροχή, έτρωγε σπάνια και κοιμόταν ελάχιστα, φορώντας τα ρούχα και τα παπούτσια του.

Στις 25 Ιανουαρίου του 1504 λίγο πριν την ολοκλήρωση του αγάλματος, επιτροπή Φλωρεντινών καλλιτεχνών, αναμεσά τους και οι Ντα Βίντι και Μποτιτσέλι, συνεδριάζουν για το που πρέπει να τοποθετηθεί το άγαλμα. Μετά από αρκετές διαφωνίες ο Δαβίδ τοποθετήθηκε μπροστά στην είσοδο του Παλάτσο Βέκιο, στην Πίατσα ντέλα Σινιορία, αντικαθιστώντας την »Ιουδήθ και τον Ολοφέρνη»του Ντονατέλο.

Χρειάστηκαν 4 μέρες και 40 άνθρωποι για να μετακινηθεί το άγαλμα από το εργαστήριο του Μικελάτζελο
στο Παλάτσο Βέκιο.Τα δημόσια αποκαλυπτήρια έγιναν στις 8 Σεπτεμβρίου του 1504 και οι Φλωρεντινοί του φόρεσαν ένα επίχρυσο στεφάνι και μια χάλκινη ζώνη για να κρύψουν τη γύμνια του,στοιχεία που
χάθηκαν με το πέρασμα των χρόνων.
Ο Δαβίδ παριστάνεται στη στιγμή λίγο πριν τον αγώνα με τον Γολιάθ και παραπέμπει στην
αρχαιοελληνική αισθητική. Απεικονίζει ρεαλιστικά το ανθρώπινο σώμα σε απόλυτη συμμετρία και σε
τέλειες αναλογίες που δεν υπάρχουν στη φύση αλλά καθαρά στα μαθηματικά και υπολογισμένες με
μεγάλη ακρίβεια. Σε συνδιασμό με το νηφάλιο
πρόσωπο, εκφράζονται με τον καλύτερο τρόπο η ιδέα ανδρείας και το σωματικό και ψυχικό κάλλος…[ κατά το »νους υγιής εν σώματι υγιεί ]..
Η αρχαιοελληνική αισθητική συναντά την Ιταλική δημιουργικότητα της
Αναγέννησης. Ο Μιχαήλ Άγγελος δούλευε έχοντας την πεποίθηση ότι ο Δαβίδ
ήταν ήδη μέσα στο κομάτι του μαρμάρου, όπως η ψυχή βρίσκεται μέσα στο σώμα, με τον καλλιτέχνη να έχει την υποχρέωση να απελευθερώσει στην πιο τέλεια εκδοχή της.
Για να προστατευθεί από τυχόν ζημιές το 1873 το άγαλμα μετακινήθηκε στη Galleria dell
Accademia,όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα.

ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ ΜΑΡΙΑ ΤΣΕΒΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά