Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

.Γράφει ο Πάνος Καλουδάς
…Όρεξη να έχει κανείς, να γελάει, με τις ανοησίες, των ανόητων..
Δεν ξέρουν πια τι να κάνουν για να προσελκύσουν πελάτες, στα εμβολιαστικά τους κέντρα. Στα μαγαζάκια αυτά του αίσχους. Δεν ξέρουν πια τι άλλο κράχτη να ορθώσουν, μετά το αόρατο 150 αρι και τα επίσης υποθετικά GB… Σφαδάζουν από οργή, κοιτώντας τη ζύμη που δεν φούσκωσε. Στο σχέδιο τους, που ξεφούσκωσε. Έχουν σαλτάρει με την άρνηση θανάτου που έχουν συναντήσει. Και που τους ανατρέπει τα σχέδια. Γιατί δυστυχώς γι αυτούς, στη χώρα υπάρχουν και σκεπτόμενοι άνθρωποι. Με νοημοσύνη. Που τους έχουν βαφτίσει »αρνητές»,»ψεκασμένους» και μ’άλλα επίθετα
Σαν την αλεπού που όσα δεν φθάνει τα κάνει κρεμαστάρια.
Να λοιπόν που αναγκάζονται και παίζουν το τελευταίο τους χαρτί
Στήνοντας ένα Απαρχάϊντ. Όπως κάποτε, στην προ Μαντέλα Νότια Αφρική. Με τους Λευκούς (της Αρίας φυλής…) Και τους Μαύρους (της απροσάρμοστης φυλής ) Εμείς όμως όλοι, »καλοί και κακοί», εμβολιασμένοι και μη, αδελφωμένοι, κοιτούμε τη νευρικότητα τους και γελάμε. Γιατί Θεέ μου πόση κατάντια κρύβει αυτή. Πόσο ξεπεσμό. Πόσο εγκληματική ενέργεια, είναι η σπορά ζιζανίων στην κοινωνία. Ο διαχωρισμός των πολιτών. Με στόχο την προτροπή σε αδελφοκτόνο διχόνοια. Με το πρόσχημα πάντα της »πανδημίας» Φυσικά δεν μασάει η κοινωνία από αυτά. Εμείς και στα μέσα μεταφοράς δίπλα- δίπλα είμαστε. Και στις ενέργειες της καθημερινότητας το ίδιο. Γιατί η αδελφοσύνη είναι ευλογία. Δεν θα τον διχάσετε εσείς το λαό. Με τις τάχα »ελευθερίες» σας. Όλοι μέσα στο ίδιο »κλουβί» είμαστε. Αυτό που με τόσο εγκληματικό τρόπο υφάνατε σαν θανατηφόρες αράχνες τον ιστό σας. Και μάθετε πως η χειρότερη πανδημία που χτύπησε τη χώρα είστε εσείς. Κι αυτό ούτε εμείς, ούτε η ιστορία θα το ξεχάσει. Σας την επιστρέφουμε την τάχα προστατευτική σας »φροντίδα» Που μόνο ωμό εκβιασμό μαρτυράει. Εμείς θα μείνουμε έξω από το προσωρινό σόου της »διασκέδασης» και της »επιστροφής στην κανονικότητα» που διαλαλείτε.. Μας αρκεί η διασκέδαση που απολαμβάνουμε με την νευρικότητα σας. Και με τις σπασμωδικές σας κινήσεις. Που μαρτυρούν και το τέλος σας
Φίλε υπουργέ. Θάνο Πλεύρη. Φανταζόσουν ποτέ, τότε που βρισκόμασταν στα »Πέριξ» για κρασάκι, στου Γιώργου Λαβράνου, με παρέες, για τον άχαρο αυτό ρόλο που θα ήσουν αναγκασμένος να παίξεις σε βάρος μερίδας του λαού; Εγώ όχι… Και λυπάμαι. Γιατί και τον πατέρα σου γνωρίζω και εσένα.
Εγώ είμαι εκτός »παιχνιδιού» Γι αυτό και το πράσινο διαβατήριο του θανάτου, δεν θα το πάρω. Σας το χαρίζω.. Καλή διασκέδαση, στην… επιστροφή της κανονικότητας σας…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά