Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

..Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.
…Απολογισμό, να τον πεις; Παραλογισμό; η Εμπαιγμό; Όπως και να τον πεις μέσα είσαι. Έχει πια φρικάρει, το δόλιο »Βελλίδειο» με αυτά που ακούει κάθε Σεπτέμβρη. Από τους ψεύτες που πάνε εκεί για να πούνε το δικό του αφήγημα ο καθένας. Τις ψευτιές που σερβίρουν στο κοπάδι. Μαζί με το κουτόχορτο. Δε θα μπορούσε η φετινή χρονιά να αποτελέσει εξαίρεση, »-Βρίσκομαι και πάλι στη Θεσσαλονίκη, είπε ο πρωθυπουργός. Για να ενώσω και να δώσω προοπτική.» Να αμέσως το πρώτο ψέμα. Από αυτόν που μέχρι τώρα, μόνο να διχάζει τον έχουμε δει. Να διαχωρίζει τους εμβολιασμένους από τους μη. Αυτούς που τον πίστεψαν και ακολούθησαν, με αυτούς που διατηρούν ανθρώπινες επιφυλάξεις. Τους οποίους αποκαλεί και ψεκασμένους. Τέτοιο »ένωμα» δικέ μου, να μας λείπει… »Ήρθα να περιγράψω το σχέδιο μας για την Ελλάδα που Αλλάζει. Την Ελλάδα που βαδίζει μπροστά Και κοιτάζει ψηλά.».. Ψηλά που; Προς τον Άγιο Πέτρο εννοείς; Γιατί μόνο θανάτους παρακολουθούμε πρόεδρε από τότε που ανέλαβες την εξουσία. Θανάτους ανθρώπων που ακολούθησαν την εμβολιαστική σου προτροπή. Τυχαίο λες; Γι αυτό δεν τους ανακοινώνουν τα κανάλια σου πρόεδρε, αυτούς τους θανάτους; Μίλησε για σχέδιο, σε μια Ελλάδα που αλλάζει.. Το πως αλλάζει, δεν είπε. Που όλο το κυβερνητικό μέλημα τους εδώ και δύο χρόνια, είναι το πως θα εμβολιστεί ο κόσμος. Τα παιδάκια.. Θεέ μου. Φονιάδες Τα παιδάκια. Τίποτα άλλο. Νεκρή η χώρα Δεν κινείται τίποτα. Μόνο οι εμβολιασμοί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Τίποτα μα τίποτα άλλο το ουσιαστικό. Εξήγγειλε ακόμα, φόρο-ελαφρύνσεις, που αν τις δούμε θα του βγάλουμε το καπέλο. Εθνικό σχέδιο δράσης για την νεολαία. Το οποίο το είδαμε ήδη με τα χιλιάδες αριστούχα (!!!) παιδιά που μείνανε εκτός ΑΕΙ.. Μίλησε ακόμα για ενίσχυση της Εθνικής μας Άμυνας Κι άλλα νόστιμα… Που όσοι μπορούμε να έχουμε μια εικόνα της ρεαλιστικής πραγματικότητας, μονολογούσαμε.. »Το άλλο με τον Τοτό, το ξέρεις;» Γνωρίζοντας την τραγική οικονομική κατάσταση της χώρας, μα και τα σχέδια που εξυφαίνονται από τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, οι ουτοπίες και το παραμύθι που ακούγονταν, δεν προκαλούσε αίσθηση. Παρά μόνο πικρό γέλιο. Γιατί πια και οι τοίχοι του Βελλίδειου που έχουν μάθει, στέλνουν την ηχώ στα αυτιά μας με ένα σαρκαστικό ήχο. Μόνο τα έξοδα που γίνονται κάθε χρόνο, γι αυτό το ψευδές σόου, των κυβερνώντων Και των αρχηγών των κομμάτων με τα κοινοβουλευτικά τους μέλη, θα μπορούσε να αποτελέσει γενναία οικονομική ανάσα, σε τουλάχιστο 200.000 οικογένειες συνανθρώπων μας που δοκιμάζονται. Για τις εξαγγελίες, τι να πω; Τις ακούσατε όλοι. Νοήμονες είστε, βγάλτε συμπέρασμα. Όπως ακούσατε και τη σημερινή συνέντευξη τύπου. Που πιο στημένη δεν γίνονταν.. Πως λέμε με περισσότερο στήσιμο πεθαίνεις; Ε έτσι ήταν στο όριο, για να μην θρηνήσουμε κι άλλο ήθος… Φθάνει η νεκρή ελευθεροτυπία κι ο ξεχασμένος πλουραλισμός. Μια, μα μια ερώτηση ζόρικη, δεν υπήρξε. Όλες ήταν βατές και εύκολες για τον ερωτώντα, έως κι αβανταδόρικες Που έλεγες πια, μήπως και είχαν παραδοθεί, από κάποιον καλό Σαμαρείτη. Που βρέθηκαν τόσα ροδοπέταλα.. Μικρές εξαιρέσεις βέβαια και υπήρχαν από πιο ελεύθερα Μέσα. Και με παιδιά που ευτυχώς εξακολουθούν να το βλέπουν λειτούργημα. Παρά το παρασκήνιο. Ήταν η φετινή χρονιά πιο εκρηκτική σαφώς. Η Θεσσαλονίκη είχε καιρό να δει τόση αστυνόμευση. Τόσο μεγάλες και δυναμικά συμπαγείς διαδηλώσεις. Από ανθρώπους που διαφωνούν με την φασιστική άποψη της όποιας υποχρεοτικότητας. Κυρίως όταν αυτή αφορά το σώμα του άλλου. Αν ήταν έτσι κι ο βιασμός πια, γιατί να είναι κακούργημα; Όταν βγαίνει αυτό το σκιάχτρο Παγώνη με το απειλητικό ύφος και λέει τις παπάρες της. Έζησε η Θεσσαλονίκη στιγμές έντονης μάχης.. Πολύ έντονης και ανεξήγητης μάχης. Με τις ήσυχες, συντεταγμένες και μεγάλες διαδηλώσεις, να μετατρέπονται σε πολεμική διαμάχη, με την εντολή του νέου Χρυσοχοϊδη, Θοδωρικάκου <<Διαλύστε τους>> Και να το ξύλο, να τα χημικά, οι εκτοξεύσεις νερού.. Κι ας υπήρχαν μικρά παιδιά στους ώμους των γονιών τους. Κι ας υπήρχαν ΆΝΘΡΩΠΟΙ που απλά, ήρεμα, συντεταγμένα, σταθερά διαδήλωναν την αντίθεσή τους με τα κυβερνητικά μέτρα. Κρίμα
Κρίμα να πνίγεται τόσο βάναυσα και η τελευταία πια ελεύθερη έκφραση. Κρίμα. Άλλο ένα πολιτικό πανηγυράκι πέρασε Αφήνοντας κι αυτό τη δυσοσμία του Και του χρόνου να είμαστε καλά. Να το ξαναζήσουμε Μα με άλλους πια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά