Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς
…Τι κρίμα είναι, που στη ζωή, το κάθε τι, έχει το δικό του μοιραίο τέλος. Αφήνοντας πίσω του οδύνη. Πάει κι αυτό… Τέλος και εδώ.
Το βιολογικό τέλος εννοείται Γιατί η καλλιτεχνική προσφορά είναι
απίστευτα ογκώδης, για να επιτρέψει στη λέξη »τέλος» να την επισκιάσει. Σήμερα λοιπόν, έπεσε το τελευταίο χειροκρότημα για τον πρίγκιπα. Το χαμογελαστό αυτό παιδί. Που τόσο ήθος, τόση ευγένεια, τόσο χρώμα, τόση συνέπεια.. Μα και τόσους παλμούς ψυχής, εναπόθεσε πάνω στα μελωδικά του βήματα. Αφήνοντας μας τον τρυφερό απόηχο να μας γαληνεύει την καρδιά.. Πάει κι αυτή η αυλαία. Έκλεισε. Παίρνοντας πίσω στα παρασκήνια της, τον μύθο αυτό.. Που για μισό αιώνα, σαν φάρος πολιτισμού, άπλωσε τη φωτεινή του δέσμη και στο πιο βαθύ σημείο μοναξιάς του καθενός μας. Με τα τραγούδια του, σκιρτήσαμε, αγαπήσαμε.. Δακρύσαμε κι όταν χωρίσαμε. Πάει κι αυτό λοιπόν, τέλος..
Άλλος τέτοιος δεν θα ξανά-υπάρξει. Σήμερα χαιρετήσαμε τον τελευταίο άρχοντα της μελωδίας. Τον τελευταίο ιππότη των παιδικών μας ονείρων. Το ήξερε αυτό η πανέμορφη Μαρία, όταν λίγο μετά τις 14.00 έφθασε με την μητέρα της. Συντετριμμένη. Ήξερε καλά πως δεν αποχαιρετούσε μόνο τον πατέρα της. Μα τον καλύτερο φίλο όλων μας. Τον τρυφερό αυτό στοχαστή.. Που η ερμηνεία του σε ταξίδευε. Σε ταξίδευε σε κόσμους μαγικούς παραμυθένιους. Σου δημιουργούσε εικόνες, γεμάτες ομορφιά, ελπίδα και συναίσθημα. Στα μαύρα ντυμένες και οι δυο. Με μεγάλα μαύρα γυαλιά Η πανέμορφη Αγγελική, με την λατρεμένη τους μοναχοκόρη. Πόσο πικρό, γεμάτο νόημα,το μειδίαμα των χειλιών της μόλις με είδε.. Πόσα πολλά έλεγε βουβά Όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος εκεί. Μα στην κυριολεξία όλοι τους. Δεν θα κάνω τώρα περιγραφή και αράδιασμα ονομάτων..Γιατί δεν ξέρω ποιοι πήγαν για τον Τόλη. Και ποιοι για τις δημόσιες τους σχέσεις. Αν και διέκρινα.. Δεν θα σχολιάσω.. Θα πω μόνο για τον φίλο, τον Αργύρη Παπαργυρόπουλο, που είχα χρόνια να τον δω. Και τα είπαμε. Ήταν και κουμπάροι. Για τον Γιώργο Βαρδινογιάννη. τον ευγενέστατο αυτό άνθρωπο. Εκεί και η υπουργός η κυρία Μενδώνη. Η σύζυγος του πρωθυπουργού κ. Μαρέβα Γκαμπρόφσκυ Εντυπωσιακά τα στεφάνια του πρωθυπουργού, της υπουργού πολιτισμού, του υιού Παπαργυρόπουλου, της Ζωζώς Σαπουντζάκη που ήταν εκεί. Υπέροχη, ζεστή, ανθρώπινη. Εγώ πάντως το χρέος μου το έκανα. Άναψα ένα κεράκι όπως μου ζητήθηκε, για λογαριασμό της αγαπημένης μου φίλης και εκδότριας, της κυρίας Ελένης Καραπάνου Λίγκα μαζί με δυο λουλουδάκια. Για τον άνθρωπο αυτό που τόσο αγάπησε το κοινό του. Και τόσο αγαπήθηκε από αυτό. Καλό ταξίδι και πάλι φίλε Τόλη.. Γαλήνη σου εύχομαι Αυτό το αγαθό που τόσο το ζητούσες στη ζωή σου. Και τόσο πεισματικά αυτό σου κρυβόνταν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.