Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

….Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.
…Ένα-ένα τα Αστέρια σβήνουν. Απλώνοντας σκοτεινιά στον ουρανό μας.. Γεμίζοντας κενά και την ψυχή μας. Αυτό όμως το υπέρλαμπρο αστέρι, αλήθεια, πόσο βαρύ σημάδι αφήνει στις καρδιές. Και τι να πω εγώ ο ασήμαντος για τον Βοσκόπουλο. Τα λέει όλα η ιστορία του. Τα λέει η διαδρομή του. Εγώ μπορώ απλά, να μιλήσω για τον φίλο μου τον Τόλη. Τον τόσο απλό αυτόν μεγιστάνα της τέχνης.
Που είχα την τύχη να γνωρίσω. Και να συνδεθώ φιλικά μαζί του.
Και για τέσσερις και πλέον δεκαετίες να με τιμήσει με την φιλία του Τον απέραντα εργατικό αυτό άνθρωπο. Τον δοτικό, τον φιλότιμο, τον ευαίσθητο και μεγαλειώδη σε όλα του. Τον άρχοντα
…Ήταν αρχές της δεκαετίας του’ 70 Είχε ήδη πει την »Αγωνία» των Βασιλειάδη- Ζαμπέτα. και το »Σαν της γαρδένιας τον ανθό» των Λυμπερόπουλου- Ιακωβίδη. Και ήταν ήδη ο δημοφιλέστερος Μαζί με τον Πουλόπουλο και τον Διονυσίου η τριάδα των Ιερών »τεράτων» του τραγουδιού μας. Στον γυναικόκοσμο όμως ο Τόλης τους έσκιζε.. Ήμασταν λοιπόν, στο Χαλάνδρι, στην οδό 25ης Μαρτίου, στο σπίτι του φίλου μου από τότε, του Νίκου Λαβράνου. Του σπουδαίου συνθέτη και διευθυντή ορχήστρας. Εκεί και ο Τόλης με την Δούκισσα. Ετοιμαζόντουσαν για τις εμφανίσεις τους, στα »Δειλινά» του Μιχαηλίδη. Και έκαναν πρόβα… Με σύστησε ο Νίκος στον τεράστιο Τόλη. Και Θεέ μου απλός που ήταν.. Έδειξε ενδιαφέρον για τις σπουδές που έκανα Έδειξε ενδιαφέρον για πολλά, γύρω από τη ζωή μου. Τότε εγώ ήμουν 18 και ο Τόλης 34 Εργαζόμουν στην »Φίνος Φίλμ» και ότι είχα μπει και στον Τομέα Ενημέρωσης της ΕΡΤ. Παράλληλα σπούδαζα. Ο Τόλης είχε ήδη προ πολλού αφήσει πίσω του την ιδιότητα του ηθοποιού, σε ταινίες της »Φίνος Φίλμ» Και είχε μπει δυναμικά στο τραγούδι. Με απίστευτη επιτυχία. Είχε φωνή υπέροχη. Ήξερε την ένρινη χροιά, να τη μετατρέπει σε χάρισμα. Είχε παρουσιαστικό, είχε παιδεία. Είχε και τη διάθεση δια δουλειά. Για σκληρή δουλειά. Γιατί το λέω και το υπογράφω. Τίποτα δεν του χαρίστηκε. Ότι πέτυχε το πέτυχε με πολύ σκληρό αγώνα.
Καθόμουν σε μία γωνία, πλάι στον Λαβράνο. Ο Νίκος έπαιζε πιάνο Ο Τόλης, με ένα τετράγωνο μικρόφωνο της εποχής, τραγουδούσε. Μαζί του και η Δούκισσα. Θεέ μου μαγεία!!! Βουβός γεμάτος έκσταση απολάμβανα. Τόσες δεκαετίες από τότε. Και το θυμάμαι εκείνο το απόγευμα, σαν να το έζησα χθες. Όταν τελείωσε η πρόβα, τέσσερις ώρες μετά, μπήκε η ιδέα για μια μπύρα. Πήγαμε όλοι παρέα στην ταβέρνα του »Ιορδάνη» στο Χαλάνδρι. Μόλις είδαν τον άρχοντα οι θαμώνες, έτρεξαν να του σφίξουν το χέρι. Τι ήταν αυτό.. Λαϊκό προσκύνημα. Κι ο Τόλης απλός, ευγενής, είχε κάτι να πει με όλους. Τόσο πολύ αγαπητός Μα και τόσο πολύ προσιτός. Ύστερα άρχισε να με ρωτάει για τις δράσεις της »Φίνος Φίλμ» Για τον Φίνο, τον Μάρκο Ζέρβα, τον Μικέ Δαμαλά, τον Δαλιανίδη όλους… Ο Φιλοποίμην Φίνος τον αγαπούσε πολύ. Ιδίως στην περίοδο εκείνη που τα είχε με την Ζωίτσα τη Λάσκαρη, πηγαίναμε συχνά στο θέατρο »Βέμπο» να απολαύσουμε αυτόν και την »Ξανθή αγαπημένη του Παναγιά» Τι να πω.. Ολόκληρους τόμους θα ήθελα, για να περιγράψω τη φιλία μου με τον Τόλη. Και την πραγματική αρχοντιά που διέκρινε τον άνθρωπο αυτό. Μια φιλία που ξεκίνησε εκείνο το απόγευμα στο σπίτι του Νίκου Λαβράνου. Και κράτησε μέχρι προχθές. Τόσα χρόνια.. Ναι τόσα χρόνια.. Και ποτέ δεν τον άκουσα να περιαυτολογήσει. Φυσικά και ήξερε την τεράστια δημοφιλία του. Ποτέ και για τίποτα δεν την χρησιμοποίησε. Ποτέ δεν πλησίασε κάποιο κόμμα για να αρπάξει οφέλη. Ποτέ δεν λάτρεψε το χρήμα. Σαν άνθρωπος είχε κάποιες αδυναμίες. Μια από αυτές οι γυναίκες με περιεχόμενο. Κάποιες από αυτές τον ξέσκισαν. Τον βασάνισαν. Του τσαλαπάτησαν τον τρυφερό συναισθηματικό του κόσμο. Τον ρούφηξαν με μπουρί της σόμπας. Μία ειδικά… Θεός φυλάξει.
Ώσπου ευτυχώς στα πολύ δύσκολα του, ήρθε αυτός ο Άγγελος, που τον επανέφερε στη ζωή. Αυτός ο θησαυρός που πραγματικά τον αγάπησε και τον τίμησε. Η Αγγελική του. Που μέχρι την τελευταία του στιγμή την κοιτούσε μέσα στα μάτια. Η πανέμορφη Αγγελική που του χάρισε και την μικρή λατρεμένη του κόρη. Σε όλα τους τα χρόνια οι δυο φίλοι, ο Νίκος και ο Τόλης, ήταν μαζί. Πόσες βραδιές δόξας, στον »Διογένη» του Παπαθεοχάρη.. Και στα άλλα μαγαζιά. Χθες μου τηλεφώνησε συγκινημένος, ο αδελφός του Νίκου, ο Γιώργος Λαβράνος. Και μου είπε. <<-Δες Πάνο τα φιλαράκια πως ανταμώνουν και πάλι. Μήνα Ιούλιο, έφυγε ο Νίκος 21 Ιουλίου 2019 Και σήμερα ο Τόλης 19 Ιουλίου 2021 Ήδη έχουν βρεθεί επάνω και τα λένε…>> Συγκινητικός πάντα ο Γιώργος. Ο οποίος και εκείνος έπαιξε μαζί του σε πολλά κέντρα. Μόνο στα χρόνια που ήταν ο Γιώργος ο λατρεμένος σύντροφος της Βίκυς Μοσχολιού, δεν ήταν με τον Τόλη. Αφού ήταν πλάι στην Βίκυ. Τα προηγούμενα χρόνια, ήταν κι αυτός ο κορυφαίος μας μουσικός, πλαι στον Τόλη. Όπως και ο άλλος, σπουδαίος τρυφερός και αξέχαστος, ο Γιάννης Ρενιέρης. Η κηδεία θα γίνει αύριο στις 15.00 με Δημοτική Δαπάνη Όπως δήλωσε ο Κώστας Μπακογιάννης. Και σε στενό κύκλο, στο Α’ Νεκροταφείο..
–Τόλη φίλε.. Όλη η Ελλάδα έκλαψε για σένα. Και για μια φορά ακόμα, όλοι τους σου έδειξαν την αγάπη που σου έχουν. Καλό σου ταξίδι αδελφέ. Κουράστηκες πολύ τα τελευταία χρόνια. Κουράστηκες. Έυχομαι τώρα να βρήκες μαζί με τα φιλαράκια σου και την γαλήνη.
Στην δεύτερη φωτογραφία ο Τόλης με τον αδελφικό του φίλο Νίκο Λαβράνο. Στην τρίτη με την Άντζελα και στην τέταρτη, ο Νίκος Λαβράνος με την ηθοποιό Μαίρη Χρονοπούλου και την ταπεινότητά μου. Λίγο καιρό, πριν φύγει κι ο Νίκος.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.