Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Ο Μυστράς (Ο Μυζιθράς του Άγγελου Τερζάκη)
Γράφει ο Μάνος Κιλημάντζος
Πυργώνεται πάνω από την Σπάρτη, προάγγελος του γίγαντα Ταΰγετου.
Τον έχτισε ο Βιλλεαρδουϊνος το 1249, αλλά γρήγορα έγινε κτήμα των Βυζαντινών (1262), οι οποίοι τον έκαναν ισχυρό στρατιωτικό και πολιτιστικό κέντρο, ενισχύοντας και επεκτείνοντας την οχύρωση, και γίνεται μία λαμπρότατη καστροπολιτεία.
Το 1383 αρχίζει η δυναστεία των Παλαιολόγων και φτάνει τον Μυστρά σε απώτατο σημείο ακμής πολιτικής , πολιτιστικής και στρατιωτικής.
Μπαίνεις μέσα από την κάτω πύλη και βρίσκεσαι αμέσως με εκκλησιές γύρω σου! Πολλές εκκλησιές ! Άγιος Δημήτρης (μητρόπολη), Άγιοι Θεόδωροι, Παναγιά οδηγήτρια (Αφεντικό), Περίβλεπτος, Ευαγγελίστρια, Παντάνασσα και βέβαια η Αγιά Σοφιά (όπου ορκίστηκε αυτοκράτορας ο Κωνσταντίνος Δραγάσης Παλαιολόγος και αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη βαίνοντας προς την θυσία και την αθανασία!).
Φανταστικές εικόνες με χαλάσματα γεμάτα κισσούς, χαρακτηριστικές Βυζαντινές τοιχοποιίες, κάτω από έναν υπέροχο Ελληνικό ουρανό.
Το ανηφορικό καλντερίμι, άγριο και κακοτράχαλο σου φέρνει στον νου άλογα, κόσμο, άρχοντες και λαό, φωνές ( …. και ψαλμωδίες). Μία μεσαιωνική πόλη!
Επιστρέφοντας στην πραγματικότητα η σιωπή είναι κατανυκτική, διανθισμένη με τις Ανοιξιάτικες φωνές του κότσυφα, του αηδονιού, του φλώρου!
Ανάμεσα στις εκκλησιές, βλέπεις και ερείπια κατοικιών και άλλων κτισμάτων.
Στην Παναγιά Οδηγήτρια (Αφεντικό) είχα και μία συζήτηση με έναν ντόπιο.
Πριν 100 χρόνια η καστροπολιτεία κατοικείτο. Φτωχοί άνθρωποι, απόκληροι, βρήκαν καταφύγιο εδώ. Μεταποίησαν τα κτίρια (προξενώντας καταστροφές εννοείται) για να μπορέσουν να στεγαστούν. Το κράτος τους αποζημίωσε για να αποχωρίσουν ώστε να αξιοποιηθεί ο χώρος. Βέβαια φεύγοντας οι μέχρι τότε κάτοικοι φόρτωσαν τα μουλάρια τους με κάθε είδους υλικό, είτε θέλοντας να το χρησιμοποιήσουν σαν οικοδομικό υλικό, είτε για άλλους λόγους. Ανάμεσα στα «θύματα» της μετακόμισης υπήρξε και το εξαιρετικής τεχνοτροπίας και αξίας , ξύλινο τέμπλο της Οδηγήτριας, το οποίο τεμαχίστηκε , φορτώθηκε στα ζώα και αναχώρησε προς… άγνωστη κατεύθυνση και μοίρα…
Τελειώνοντας το σκαρφάλωμα της κάτω πόλης φτάνεις στο παλάτι. Εντυπωσιακό, μεγαλειώδες, αλλά… διεξάγονται εργασίες συντήρησης και απαγορεύεται η είσοδος (έτος 2013) …
Φτάνεις στην άνω πύλη και εκεί αρχίζει το ζόρι! Αν θεώρησες κουραστική την μέχρι τώρα ανάβαση , εδώ αρχίζει γολγοθάς! Αξίζει ! Και σε οδηγεί στο επάνω κάστρο, την ακρόπολη τρόπον τινα του Μυστρά. Φαντάσου να θέλεις να το καταλάβεις. Μέχρι να φτάσεις εκεί για να αρχίσεις να πολεμάς, τα έχεις φτύσει από την κούραση!!
Η θέα όμως, ω τι θέα ! Προς την Ανατολή η Λακωνική πεδιάδα στα πόδια σου, με την σύγχρονη Σπάρτη, πιο πέρα τον ποταμό Ευρώτα και καλλιέργειες μέχρι εκεί που τελειώνει ο ορίζοντας. Προς Δυσμάς … ο Ταϋγετος! Δασωμένος προς τα νότια, φαλακρός και γεμάτος χιονισμένους γκρεμνούς στον βοριά.
Εκεί βλέπεις με την φαντασία σου και τον Λιαντίνη να σου κλείνει το μάτι (προσωπική αδυναμία).
Εντυπωσιασμένος αν κι έχω ξανάρθει. Κάθε φορά νομίζεις ότι είναι η πρώτη φορά!
Η μέρα όμως έχει προχωρήσει πάρα πολύ. Είναι ήδη μεσημέρι και πρέπει να αρχίσω την εξ ίσου δύσκολη κατάβαση.
Το πλάνο περιλαμβάνει μετάβαση από την Λακωνία στην Μεσσηνία μέσα από την διάσχιση του Ταϋγέτου.
Ένα τρυφερό στιγμιότυπο : Συναντώ μία καλόγρια με το γαϊδουράκι της. Καλότατη η γριούλα (μου έδωσε και την ευχή της…) και βέβαια υπέροχο το αγαθό τετράποδο. Ευτυχώς που βρέθηκε στον δρόμο μας ένας Γιαπωνέζος τουρίστας και του έδωσα την φωτογραφική για να κρατήσω την στιγμή.
Περισσότερες φωτογραφίες:
https://photos.app.goo.gl/72PCeZSEGZpycCuw7

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά