Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Τα καταφερα Μανα μου
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΩΑΝΝΑ ΛΑΖΑΡΟΥ
ΑΧ αγαπημένη μου μητέρα σε ηλικία εφτά χρονών σε έχασα δεν πρόλαβα να γευτώ ούτε το χάδι σου ούτε και τον θυμό σου μετα την η απώλεια σου που με σημάδεψε και με ακολουθεί η αόρατη παρουσία σου μέχρι σήμερα ..Μεγαλώνοντας πάντα λαχταρούσα να έχω και εγώ μια μητέρα μια μάνουλα αλλά ίσως από εκεί ψηλά που βρισκόσουν να μην ήθελες να με μοιραστείς με καμια άλλη γυναίκα ..γιατί πάντα για εσένα ήμουν το»Βουγιουκλάκη»»σου και 稻πριγκηπέσσα»όπως έλεγε στην μοδίστρα που μου δημιουργούσε τις όμορφές φορεσιές μου …έλεγες ότι στερήθηκα ας το απολαύσει η μικρή μου θυμάμαι μάνα μου τις όμορφες κορδέλες που τις είχες τόσο καλά σιδερωμένες και κρεμασμένες πολύ προσεχτικά στο εσωτερικό της ντουλάπας που είχες καρφώσει σε ένα σκοινάκι και τις είχες εκεί ολες χρωματιστές, και κάθε πρωί μου χτένιζες τα μαλλιά μου και στόλιζες το παιδικό μου κεφαλάκι ….θυμάμαι μάνα μου που με έδειχνε ο δάσκαλος μου σαν παράδειγμα καθαριότητας
Ενθυμούμαι όμως μάνα μου και την έκπληξη του όταν πήγα ατημέλητη με βρώμικα νύχια και όταν με ρώτησε γιατί εγώ ήμουν σε αυτή την κατάσταση και όταν τον κοίταγα βουβά χωρίς να βγαίνει μηλιά από το στόμα μου και άκουσε την απάντηση από τους συμμαθητές μου που δεν την ήξερε
Ότι η μάνα της πέθανε κύριε
Η σιωπή του και το χάιδεμα στο κεφάλι μου έμεινε για πάντα αυτή η αίσθηση
Μάνα μου δεν πρόλαβα να σε βαρεθώ δεν πρόλαβα να μαλώσω μαζί σου να με κυνηγήσεις σαν κοπέλα να με διδάξεις να προσέχω τίς κακοτοπιές να μου μιλήσεις για την πρώτη μου φορά ..
Μάνα μου δεν είχα ποτέ μια αγκαλιά να ξαποστάσω μια αγκαλιά να αφήσω τα δάκρυά μου
Δεν βρέθηκε ποτέ μια Μάνα να σε αντικαταστήσει .ενδεχόμενος να μην ήθελα και εγώ
Για πολλά χρόνια ήμουν θυμωμένη μαζι σου που έφυγες και με άφησες ..εκεί που δεν με αγάπησαν ποτέ ..πως το κατάφερες αυτό?
Τώρα πλέον το μόνο που νιώθω είναι αγάπη για σένα απλά καλή μου ΜΑΝΑ δεν χάρηκες τίποτα
Ούτε τα πρώτα βάσανα μου μήτε τις χάρες μου τα εγγόνια σου που θα ήσουν περήφανη έχουν γίνει υπέροχοι άνθρωποι .Μάνα μου σου μοιάσανε στην καρδιά σου την τόσο υπερήφανη και δοτική
Δοξάζω ότι μου άφησες αυτή την κληρονομιά το να είμαι ένας καλός άνθρωπος
Μάνα μου όλα τα καλά σου και εγώ απλόχερα τα μοίρασα στα παιδιά μου
Μάνα πόσο θα ήθελα να ήσουν εδώ και να με καμαρώνεις τα κατάφεραν μάνα μου πάρα τα εμπόδια που βρήκα στην ζωή μου οι άνθρωποι σκληροί χωρίς ψύχη αλλά εγώ μάνα υπερπήδησα όλα τα εμπόδια
Θα ήθελα τόσο πολύ καλή μου μάνα έστω μια και μοναδική φορά να δω την αγάπη στο βλέμμα σου όταν θα με καμάρωνες ..και να έλεγες αυτό το κορίτσι είναι η πριγκηπέσσα μου … Αχ βρε μανά μου πόσο σε έχω ανάγκη αν ήξερες την ωρα που πονάω την ωρα που τα δάκρυα τρέχουν από τα μάτια μου να με έπαιρνες στην αγκαλιά σου και να μου πεις
… ‘Όλα θα περάσουν πριγκηπέσσα μου … ‘
Μάνα μου ας αναπαυθεί η ψυχούλα σου ξέρω ότι είσαι πάντα κοντά μου σε κάθε δύσκολη στιγμή και ίσως κάποια μέρα να βρεθούμε σε μια άλλη ζωή στην ζωή των αγγέλων …
Όλοι ιλένε χρόνια πολλά εγώ θα πω Καλο παράδεισο Μάνα μου
Ένα διαχρονικό χρόνια πολλά στην Μανά που έφυγες νωρίς !!!
Ιωαννα Λαζαρου!!

Σχόλια στό : “Τα κατάφερα Μάνα μου…..Απο την Ιωαννα Λαζαρου

  1. Η απώλεια της μάνας είναι η μεγαλύτερη και η πιο επώδυνη απο κάθε απώλεια των ανθρώπων …
    Η γιαγιά μου έφυγε νωρίς, στα δύσκολα χρόνια μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, αφήνοντας τον πατέρα μου και τέσσερα κορίτσια, μετά απο εκείνον, ορφανά!
    Έτσι μεγάλωσα σε ένα σπίτι που η απώλεια της μάνας ήταν μια συζήτηση σχεδόν καθημερινή!
    Έτσι κατανοώ !

Γράψτε απάντηση στο Angel Kourkoulou Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.