Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Ο ΛΟΦΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ

 

Γράφει η Κατερίνα Κιλημάντζου

Απέναντι απο την Ακρόπολη βρίσκεται ένας λόφος που στην κορυφή του έχει ένα χαρακτηριστικό μνημείο για το Αθηναϊκό τοπίο.

Οι περισσότεροι έχουμε επισκευτεί τον όμορφο και καταπράσινο αυτό λόφο.

Μάλιστα παλιότερα ήταν και αγαπημένος τόπος συνάντησης για τα νεαρά ζευγαράκια που αναζητούσαν διακριτικότητα.

Εκεί και κάποια πρώτα ραντεβού της υπογράφουσας με το “όμορφο γκομενάκι” τότε και πολυαγαπημένο σύζυγο σήμερα (και ζητώ συγγνώμην για την ελευθεριότητα της έκφρασης).

Ο λόφος πήρε το όνομά του απο τον Γάϊο Ιούλιο Αντίοχο Φιλόπαππο. Σύριο στην καταγωγή και πιθανότατα εγγονό του τελευταίου βασιλιά της Συρίας , του Αντιόχου του Δ’.

Όταν οι Ρωμαίοι κυρίευσαν την πατρίδα του, έφυγε και ήλθε στην Αθήνα το 72 μ.Χ. όπου και εγκαταστάθηκε.

Δεν ήταν βέβαια κανένας φουκαράς παράνομος μετανάστης, αφού με την συγκατάθεση των Ρωμαίων πήρε μαζί του μέρος της τεράστιας περιουσίας του.

Στην Αθήνα άρχισε να σκορπά πολλά χρήματα. Έγινε δωροθέτης  στα Διονύσια, ονομάστηκε

Αθηναίος πολίτης και μάλιστα ανακυρήχθηκε Ύπατος της πόλης.

Οι Αθηναίοι τίμησαν την αγάπη του για την Αθήνα, αλλά κυρίως για το χρυσάφι που ξόδευε αφειδώς.

Μεταξύ του 114 – 116 μ.Χ. έκτισε τον τάφο του στην κορυφή του λόφου των Μουσσών , όπως λεγόταν τότε ο λόφος γιατι κατα την Μυθολογία εκεί έγραφε και έψαλλε τους ύμνους του ο περίφημος  Μουσαίος, μαθητής του Ορφέα,

Δεν μάθαμε ποτέ πως του επετράπη  να κτίσει το ακαλαίσθητο αυτό έκτρωμα  εντός των τειχών , όπου απαγορευόταν  η ταφή  των νεκρών. Εξήγηση ίσως μπορούμε να ανιχνεύσουμε στα χρήματα που ξόδεψε και στην Ρωμαϊκή  κυριαρχία .

Απο το έργο αυτό σώζεται σήμερα μόνο μία μικρή μετώπη.

Το υπόλοιπο το γκρέμισαν οι Τούρκοι για να φτιάξουν μιναρέ επάνω στην Ακρόπολη…

(Δυο γάϊδαροι μαλλώνανε σε ξένο αχυρώνα …)

Κατα την Ρωμαιοκρατία λοιπόν, ο λόφος μετονομάστηκε σε Λόφο Φιλοπάππου.

Διαχρονικά όπως είναι γνωστόν, το χρήμα παραμένει ο κυριώτερος παράγοντας στις ζωές των ανθρώπων….

 

Πηγή :  Μια σταγόνα ιστορία (Δ.Καμπουράκη)

 

Για το ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ

Κατερίνα Κιλημάντζου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.