Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Η αυγή του ήλιου στην Βραυρώνα Αττικής. Φωτογραφία του Α. Σαλέριαν.

APO TON Μιχάλης Κωνσταντίνου

 Οι λοιμώξεις προκύπτουν όχι μόνο από μολύνσεις που προκαλούν ξένα παθογόνα,
αλλά επίσης από την μεταμόρφωση οργανικής ύλης σε μικρόβια, από την
αναπαραγωγή σωματιδίων πρωτεΐνης εντός των κυττάρων των ζώων (ιογενείς
διαταραχές και πριονικές ασθένειες), από την παραγωγή μικροοργανισμών από τα
ανθρώπινα βλαστοκύτταρα, και από την εξέλιξη φυσιολογικής ανθρώπινης
χλωρίδας σε πιο σύνθετα παθογόνα.
 Οι περισσότερες νοσοκομειακές και ευκαιριακές λοιμώξεις φαίνεται πως είναι
ενδογενείς.

2
 Η θεραπεία κατά του έλκους στομάχου ενδέχεται να μην απαιτεί την χρήση
αντιβιοτικών.
 Κάποιες λοιμώξεις είναι κληρονομικές.
 Ακόμα και χωρίς την ύπαρξη παθογόνων που εισβάλλουν από το εξωτερικό
περιβάλλον, το ανθρώπινο σώμα με τα 37 τρισεκατομμύρια κύτταρα του και τα 38
τρισεκατομμύρια μικρόβια που φιλοξενεί αποτελεί εύφορο περιβάλλον για την
ανάπτυξη νέων μικροβίων.

Ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις για τις λοιμώξεις
Σίγουρα, η ζωή στον πλανήτη μας έχει αλλάξει μετά από την έλευση της πανδημίας
της νόσου Covid-19. Ίσως αυτό εξηγεί γιατί κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες ιατρικές
ανακαλύψεις δεν έχουν κερδίσει πολλή δημοσιότητα. Ή, ενδεχομένως, ίσως έχουμε
φοβηθεί τόσο πολύ από το ενδεχόμενο να «κολλήσουμε» ένα ξένο μικρόβιο που ξεχνάμε
πως το ανθρώπινο σώμα φιλοξενεί 38 τρισεκατομμύρια μικρόβια. (1)
Πριν εξερευνήσουμε αυτές τις νέες ανακαλύψεις, ας θυμηθούμε πρώτα αυτά που
ήδη γνωρίζουμε για τις λοιμώξεις. Από την εφεύρεση της θεωρίας μικροβίων στα μέσα του
19 ου αιώνα (2), η μόλυνση από βακτηρίδια που εισβάλλουν στον ανθρώπινο οργανισμό από
το εξωτερικό περιβάλλον θεωρείται ως η κύρια αιτία των λοιμώξεων. Προκαλεί εντύπωση
το γεγονός ότι οι ανακαλύψεις μας για τις ιογενείς διαταραχές και πριονικές ασθένειες (3,
4)—δηλαδή ότι τα σωματίδια πρωτεΐνης εντός των ανθρώπινων ή ζωικών κυττάρων
ενδέχεται να προκαλούν λοιμώξεις—δεν έχουν επηρεάσει το κυρίαρχο σκεπτικό που λέει
πως οι λοιμώξεις προκαλούνται αποκλειστικά από τις μολύνσεις.
Ίσως σε αυτό το σημείο θα έπρεπε να θέσουμε μερικά ερωτήματα για την πηγή των
λοιμώξεων:

3
 Πως «γεννήθηκε» ο πρώτος μικροοργανισμός; Η επιστήμη λέει πως η ζωή στον
πλανήτη μας ξεκίνησε από νεκρή οργανική ύλη πριν από 3,6 δισεκατομμύρια χρόνια
(5). Μήπως κάνουν όλοι λάθος; Εάν δεν κάνουν λάθος, αυτό σημαίνει πως κάποιες
λοιμώξεις ενδέχεται να προκαλούνται από οργανική ύλη (6).
 Μήπως έκανε λάθος και ο Τσαρλς Ντάργουιν; Ο Ντάργουιν υπέθεσε πως όλα τα
είδη σχετίζονται, ενώ κάποια είδη, όπως οι μικροοργανισμοί, μπορεί να
εξελίσσονται από λιγότερο σύνθετους μικροοργανισμούς (7). Επομένως, φαίνεται
αρκετά πιθανό πως κάποια μικρόβια, όπως το pseudomonas aeruginosa, που έχει
μεγαλύτερο γονιδίωμα και μεγαλύτερη κυτταρική και λειτουργική πολυπλοκότητα
από τα κοινά βακτήρια (8), μπορεί να εξελίσσεται από την ανθρώπινη χλωρίδα,
όπως παρατηρείται στην αποσύνθεση των θηλαστικών (9) και στους ανθρώπους με
μειωμένη γενετική ή βιολογική λειτουργία (10). Αυτό είναι επειδή πρόσφατες
μελέτες δείχνουν πως είδη αποσύνθεσης, συμπεριλαμβανομένου της Ψευδομόνας,
δεν εισβάλλουν από το εξωτερικό περιβάλλον, αλλά αντιθέτως αντιπροσωπεύουν
την εξέλιξη των κοινών μικροοργανισμών κατά την διάρκεια της αποσύνθεσης των
θηλαστικών (11).
 Γιατί κάποιοι μικροοργανισμοί, όπως οι Christensenellaceae (οικογένεια στην
συνομοταξία Firmicutes) (12), και οι ζυμομύκητες Malassezia furfur (13),
κληρονομούνται; Και πως μπορούμε να εξηγήσουμε την παρουσία μη
μολυσματικών βακτηρίων στο μητρικό γάλα (14), στον ιστό μαστού (15), και στο
αίμα του ομφάλιου λώρου (16); Φαίνεται λογικό να υποθέσουμε πως τα ανθρώπινα
βλαστοκύτταρα, που έχουν την δυνατότητα να διαφοροποιούνται σε επιθηλιακά
κύτταρα και σε καρκινογόνα κύτταρα και που διαθέτουν τα απαραίτητα συστατικά

4
για την παραγωγή μικροβίων, είναι οι πιο πιθανοί υποψήφιοι για την παραγωγή
μικροοργανισμών (17).
Αυτό που φαίνεται σίγουρο είναι πως η θεωρία μικροβίων (μόλυνση από
μικροοργανισμούς που προέρχονται από το εξωτερικό περιβάλλον και προκαλούν
λοιμώξεις) έχει επικυρωθεί πειραματικά και έχει επιβεβαιωθεί. Ωστόσο, αυτό που φαίνεται
εξίσου σίγουρο αν και ακόμα δεν έχει επικυρωθεί πειραματικά είναι το ενδεχόμενο οι
λοιμώξεις να έχουν πολλαπλές προελεύσεις, ανεξάρτητα από τις μολύνσεις.
Ωστόσο, τι σημαίνουν όλες αυτές οι πολύ ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις για όλους
μας; Αυτές οι γνώσεις μπορεί να καταρρεύσουν το δόγμα της μόλυνσης από ξένα μικρόβια
ως η αποκλειστική πηγή λοιμώξεων και να οδηγήσουν σε νέους τρόπους αποτροπής και
αντιμετώπισης ποικίλων λοιμώξεων.
Θα υπάρχουν όμως και άσχημα νέα για διάφορες ομάδες ατόμων. Κάποιοι
δικηγόροι, για παράδειγμα, δεν θα μείνουν ευχαριστημένοι από τον μειωμένο αριθμό
αγωγών που θα κατατίθενται εναντίων νοσηλευτικού προσωπικού που παρέχει θεραπεία
για νοσοκομειακές και ευκαιριακές λοιμώξεις, ισχυρίζοντας ιατρικά λάθη. Επίσης, κάποιοι
κατασκευαστές φαρμακευτικών προϊόντων όπως αντιβιοτικών φαρμάκων μπορεί να
χάσουν μερίδιο αγοράς, καθώς η συνήθη θεραπεία κατά του έλκους στομάχου μπορεί να
σταματήσει εντελώς εξαιτίας του γεγονότος του ότι υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία που
δείχνουν πως το Ελικοβακτήριο του πυλωρού (H. Pylori) σχετίζεται μεν αλλά δεν προκαλεί
το έλκος στομάχου (18, 19). Φυσικά, αυτό δεν θα ευχαριστήσει και τους Barry J. Marshall
και J. Robin Warren, στους οποίους απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και
Ιατρικής το 2005 για την «ανακάλυψη του Ελικοβακτήριο του πυλωρού και του ρόλου του
στην γαστρίτιδα και το πεπτικό έλκος».

5
Σε αυτό το σημείο προστίθεται και μία «άβολη» παρατήρηση: ακόμα και χωρίς την
ύπαρξη παθογόνων που εισβάλλουν από το εξωτερικό περιβάλλον, το ανθρώπινο σώμα, με
τα 37 τρισεκατομμύρια κύτταρα που το αποτελούν και τα 38 τρισεκατομμύρια μικρόβια
που φιλοξενεί (1), προσφέρει εύφορο περιβάλλον για την ανάπτυξη νέων μικροβίων.
Κάποια από αυτά θα προέρχονται από ανθρώπινα βλαστοκύτταρα και οργανικό ιστό, άλλα
θα εξελίσσονται από φυσιολογική βακτηριακή χλωρίδα. Με άλλα λόγια, όσο ζούμε,
συνεχώς παράγουμε μικρόβια.
Κλείνοντας, κάποια τελευταία λόγια προσοχής για όλα τα προαναφερόμενα.
Μερικές πτυχές αυτών των νέων ανακαλύψεων πρέπει στη συνέχεια να επικυρωθούν
πειραματικά, αν και η θεμελιώδης υπόθεση στην οποία στηρίζονται είναι ισχυρή. Πρέπει
επίσης να θυμόμαστε πως, σε γενικές γραμμές, οι μετατοπίσεις παραδείγματος στον
επιστημονικό χώρο συνήθως απολαμβάνουν μία μακρά «εγκυμοσύνη» που μπορεί να
παραταθεί από μία στρατιά ατόμων που θα υπερασπίζονται τις υφιστάμενες θεωρίες και
πρακτικές. Τα καλά νέα, ωστόσο, είναι πως η επιστήμη και ο Ντάργουιν ήταν και είναι
φιλικοί προς τις νέες αποκαλύψεις για την προέλευση των λοιμώξεων.

Βιογραφικό:
Ο Δρ. Άλεν Τζ. Σαλέριαν, M.D., είναι Αμερικανός γιατρός, ποιητής και ζωγράφος, ο οποίος
είναι πρώην αναπληρωτής καθηγητής ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου
George Washington των Η.Π.Α., πρώην επικεφαλής ψυχιατρικός σύμβουλος του FBI, και
συγγραφέας πολλών άρθρων που έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά (CNS
Spectrum, The Lancet, Medical Hypothesis κ.α.), και σε εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας
(USA Today, Washington Post, Los Angeles Times κ.α.).

Πηγές:
1. Sender R, Fuchs S, Milo R . Revised Estimates for the Number of Human and Bacteria
Cells in the Body. PLoS Biol (2016)14(8): e1002533.
2. Pasteur L. And the extension of the germ theory to the aetiology of certain common diseases.
Comptes rendus del’Academie des Sciences.xc.Ernst,(Ttrans).1880;1033-44.H.C.
3. Breitbatr M ,Rohwer F . "Here a virus, there a virus, everywhere the same virus?".(2005) Trends
in Microbiology. 13 (6): 278–84

6
4. Brown P.,Will R.G., Bradley R., Asher D.M.,Detwiler L., Bovine spongiform encephalopathy and
variant Creutzfeldt- Jacob disease: background evolution and current concerns, emerging
infectious diseases volume 7 number 1, January – February 2001.
5. Cavalier-Smith T., Cell evolution and Earth history :Stasis and revolution. Philosophical transactions
Royal Society in London biological sciences. 2006 June 29;; three six one(1470) 969 – 1006.
6. Salerian AJ, Human body may produce bacteria,Medical Hypotheses, Volume 103,
June 2017, Pages 131-132.
7. Darwin C, (1859)"On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the
Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life,
8. Stover CK, Pham XQ, Olson MV, Complete genome sequence of Pseudomonas
aeruginosa PAO1, an opportunistic pathogen . Nature (2000) 406, 959–964 (31).
9. Lauber CL,  Metcalf JL,  Keepers K,  Ackermann G,  Carter DO, Knight R,
Vertebrate Decomposition Is Accelerated by Soil Microbes. Applied and
Environmental Microbiology(2014)  80 (16) 4920-4929.
10. Salerian AJ ,What is the origin of decomposer species? Journal of Applied & Environmental
Microbiology, 2020, Vol. 8, No. 1, 6-7
11. Salerian AJ, Some Infections May Be Endogenous, .Biomed Transl Sci.2021;1(2):1-3.
12. Waters, J.L., Ley, R.E. (2019). The human gut bacteria Christensenellaceae are
widespread, heritable, and associated with health. BMC Biol 17, 83 .
13. He S.M., Du W.D., Yang S., Zhou S.M., Li W., Wang J., Xiao F.L., Xu S.X., Zhang X.J.,(2007) The
genetic epidemiology of tinea versicolor in China. Mycosis/ volume 51/ issue one.
14. Martin R, Langa S, Reviriego C et al., Human milk is a source of lactic acid
bacteria for the infant gut. The Journal of Pediatrics.(2003) Volume 143,
issue 6, Pages 754-758.
15. Urbaniaak,C. Cummins J, Brackstone M , Macklaim J M , Gloor G B, Baban C K , Scott K ,et al.
2014. Microbiota in human breast tissue. Appl.Environ. Microbiology 80, 3007 – 3014.
16. Jiménez, E., Fernández, L., Marín, M.L. et al. Isolation of Commensal Bacteria from
Umbilical Cord Blood of Healthy Neonates Born by Cesarean

Section. Curr Microbiol 51, 270–274 (2005).
17. Van der Flier LG,Clevers H,,Stemcells,Self Renewal,and Differentiation in the
intestinal Epithelium, Annual Review of Physiology(2009) 71:1,24-260.
18. Marshall BJ, Warren JR (June 1984). "Unidentified curved bacilli in the stomach patients with
gastritis and peptic ulceration". Lancet. 1 (8390): 1311–5.
19. Salerian, Alen, Gastric Ulcers May Result From Transformation of Human Tissue to H.
pylori: Mathematical Evidence (January 8, 2018). Available at
SSRN: https://ssrn.com/abstract=3225494 or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3225494

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.