Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΔΕΙΞΩ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΜΟΥ…

Σ.Β Μια περιπλάνηση με την ματιά του Μανου στα βουρλα της Μικρας Ασιας σε τρια ΄΄επεισόδια ΄΄

Γράφει ο Μάνος Κιλημάντζος

Ο παφλασμός του νερού στα ύφαλα του σκάφους και στα κουπιά έγινε πιο ήρεμος.

Το καράβι μπήκε σε πιο ήσυχα νερα, μετά απο τις φουρτούνες που αντιμετώπισε στην ανοιχτή θάλασσα.

Ησύχασε ακόμη περισσότερο όταν έριξε την ματιά του στην πρύμη του πλοίου και είδε τα υπόλοιπα  σκάφη του μικρού στολίσκου να ακολουθούν.

Ένα χαμόγελο έσπασε την κοκκαλιασμένη απο την αρμύρα γενιάδα του κι ενας στεναγμός ανακούφισης ξέφυγε απο τα στήθη του. Αναλογίστηκε την πατρίδα του , την Αθήνα. Με περηφάνεια μνημόνευσε τους προγόνους του απο την δοξασμένη γενιά του Κόδρου, του τελευταίου βασιλιά της Αθήνας (τελευταίου γιατι θεώρησαν οι συμπολίτες του πως κανείς άλλος δεν μπορούσε να είναι ισάξιος ενός τέτοιου ήρωα).

Αποκοιμήθηκε για λίγο μέχρι να τον ξυπνήσει ένας αχός, ένα δυνατό βουητό  προερχόμενο απο κάποιο σημείο κοντά σε έναν γαλήνιο όρμο.

Ανασηκώθηκε, εβαλε “κεραμύδι” το χέρι του για να βλέπει καλύτερα και είδε!

Χιλιάδες θαλασσοπούλια, ξεκουράζονταν στα ήρεμα νερά για να συνεχίσουν το μεταναστευτικό τους ταξίδι.

“Όρνιθες μεγάλα κλάζουσαι” (πουλιά που κράζουν δυνατά), σκέφτηκε!

Κι έμελλε αυτή η πρώτη του σκέψη να είναι η γνωριμία με την νέα πατρίδα του.

Και η ίδια σκέψη να αποτελέσει και το όνομά της.

ΚΛΑΖΟΜΕΝΑΙ ! Ο τόπος που τα θαλασσοπούλια κράζουν δυνατά !

Η αποικία ιδρύθηκε, ζωντάνεψε, πρόκοψε. Στους επόμενους αιώνες έγινε μία παντοδύναμη πολιτεία, που πλούτισε με το θαλάσσιο εμπόριο, λόγω της στρατηγικής της θέσης μέσα στον Ερμαϊκό κόλπο (τόν κόλπο που εκβάλει ο Ερμος ποταμος). Με την σειρά τους οι Κλαζομενές ίδρυσαν κι άλλες πολιτείες φτάνοντας μέχρι την Θράκη (Άβδηρα) και μέχρι την Νότια άκρη της Μεσογείου (την Ναύκρατη στην Αίγυπτο). Οι τέχνες άνθησαν και σημάδεψαν την εποχή . Η φιλοσοφία με μπροστάρη τον Αναξαγόρα, άνοιξε νέους δρόμους στην ανθρώπινη σκέψη. Η πόλη πέρασε απο διάφορα στάδια, πέρασε στην κυριαρχία των Περσών, ξανά των Ελλήνων, μετά της Ρώμης και του Βυζαντίου. Πάντα ανθούσα!

Κάποτε οι ανάγκες επέβαλαν την απομάκρυνση απο τις ακτές (δυνάμωσαν οι πειρατές και οι επιδρομές τους) και την μετακίνηση σε μία πιο οχυρή θέση, μόλις 3 – 4 χιλιόμετρα πιο μέσα, κρυμμένη ανάμεσα σε επτά λόφους.

Ο τόπος αποτέλεσε και την κτηματική περιουσία του άρχοντα Βουρλά (6ου στην ιεραρχία της αυτοκρατορίας της Νικαίας) και οι άνθρωποι ταύτισαν τον τόπο με τον άρχοντα.

-Που πας ;

-Στου Βουρλά !

Έτσι έμεινε το όνομα στην νέα πόλη. Βουρλά ! Με τις Κλαζομενές να είναι πλέον το λιμάνι της και να έχουν πάρει νέο όνομα : Σκάλα!

Πολλά στάδια πέρασε η τρανή αυτή πολιτεία. Η Ιστορία της γεμάτη επιτεύγματα, πλούτο, τέχνες, ηρωϊσμούς ….και πολύ αίμα!

Βουρλά λοιπόν! Η πατρίδα των προγόνων μου! Η δικιά μου πατρίδα !

Ελάτε να σας την δείξω !

 

ΧΑΡΤΕΣ :  https://photos.app.goo.gl/mKZHSDgKux3ECw666

 

Τρέχει αβίαστα το πούλμαν στον δρόμο απο την Σμύρνη προς Τσεσμέ. Δεξιά η θάλασσα, αριστερά καταπράσινοι λόφοι.

Στην μέση της απόστασης  το πούλμαν στρίβει αριστερά σε μία κυκλική πλατεία με το άγαλμα ενός υδρόβιου πτηνού , σήμα κατατεθέν των Βουρλών.

Ναι! Φτάσαμε στα Βουρλά !

Πάντα (μα πάντα!) σε αυτό το σημείο οι ομιλίες σταματούν. Δίνουν την θεση τους  στις μνήμες.

Κάθε Βουρλιώτης βυθίζεται στις σκέψεις του και ακούει τους παππούδες του να μιλάνε.

΄Ηδη έχουμε μπεί στην πόλη. Η λεωφόρος οδηγεί στην κεντρική πλατεία (με το άγαλμα του Κεμάλ πανταχού παρόν και στην βάση του ο χάρτης της σημερινής Τουρκίας…με την Κύπρο να φαίνεται ολόκληρη Τουρκική…). Απέναντι είναι το δημαρχείο της πόλης.

Κατεβαίνουμε απο το πούλμαν και πλέον τον λόγο τον έχουν τα πόδια.

Οι φωνές των συνταξιδιωτών “χλωμιάζουν” και ένα κουκούλι σιωπής με τυλίγει.

Ανακουφιστικής σιωπής !

Έλα αναγνώστη μαζί μου, αλλά μην κάνεις φασαρία. Εδω κάνω ένα προσκύνημα. Σεβάσου το!

 

Γύρω απο το Δημαρχείο και την πλατεία είναι ο παλιός τουρκομαχαλάς και απέναντι ο παλιός Εβραίϊκος μαχαλάς.

Και αυτή η μικρή γωνιά της πόλης είναι η μόνη που με αφήνει αδιάφορο. Γιατι ήταν και η μόνη που δεν είχε Έλληνες!

Όλη η άλλη πόλη, το 80% δηλαδή, ήταν καθαρά και κραυγαλέα Ελληνική!

Λες και ο Ντερές (το ποταμάκι της πόλης) χωρίζει τις μνήμες. Και ναί! Αυτό κάνει!

Ξεκινάω και απέναντι απο το Δημαρχείο είναι το παζάρι. Το Malgaca pazari.

Χαριτωμένο, πολύχρωμο, γεμάτο τοπικά προϊόντα, ένας τόπος ξεκούρασης..

Βόρεια και νότια απο αυτό το παζάρι είναι δύο τζαμιά (αφού ήταν κοντά ο τουρκομαχαλάς).

Βόρεια είναι το Γενί τζαμί (το νέο τζαμί δηλαδή) που περικλείεται απο ένα μωαμεθανικό νεκροταφείο.

Η κρήνη του, εκεί που πλένονται οι πιστοί για να μπουν στο τέμενος είναι στεγασμένη και στην οροφή της υπάρχουν υπέροχες τοιχογραφίες απο την ζωή της πόλης τα παλιά χρόνια.

Και ένα μυστικό (γι αυτό μην το πολυσυζητάτε…): Σε ένα υπέρθυρο του ναού, ένα (πιθανόν Βυζαντινό) μάρμαρο και στην άκρη του ένας μικρός, σχεδόν αόρατος, σταυρός.

Σταυρός σε μουσουλμανικό τέμενος… Ειρωνία. Ειρωνία που φαίνεται και στο βλέμμα μου όταν αντικρύζω τους διερχόμενους ντόπιους.

Ναι! Ομολογώ πως έχω στο βλέμμα μου μία έπαρση όταν συναντάω ντόπιους!

Ο λόγος είναι φανερός ελπίζω.

Νότια απο το παζάρι και δίπλα στο ποτάμι, τον Ντερέ είναι το Εσκί τζαμί (το παλιό τζαμί).

Μεγαλύτερο αλλά αρκετά άχαρο, όταν μάλιστα στην στοά του έχει ενσωματώσει ξεκάθαρα Ελληνικούς στύλους κάθε εποχής, αλλά χωρίς να ακολουθούν την αλληλουχία των εποχών, για να θυμίζουν την ανικανότητα αυτής της φυλής να εκτιμήσει την ομορφιά και να της φερθεί ανάλογα.

Έξω απο την πόρτα ένας ογκόλιθος σαν πάγκος. Οι Μωαμεθανοί δεν επιτρέπουν στα άψυχα σώματα να μπαίνουν στο τέμενος, οπότε στις κηδείες ο νεκρός εναποτίθεται σε αυτην την πέτρα.

Συνέχεια της βολτας στα Βουρλα  με το δεύτερο μερος  Αυριο ….

Σχόλια στό : “ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΔΕΙΞΩ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΜΟΥ…Μερος 1ο

  1. Είμαι απόγονος δεύτερης γενιάς .Οι παππούδες μου και από τους δυο μου γονείς ήταν Βουρλιωτες.Μεγάλωοσα μέσα από της αναμνήσεις τους για τον τοπο αυτό ,αποτελέσμα ήταν να γνωρίζω τόσα. πολλά που στο τέλος νόμιζα ότι μεγάλωσα. και εγώ εκεί .Τώρα όταν με ρωτούν από που είσαι λέω αστειεβωμενος απο τα Βουρλα !! Μέχρι και το χαρακτήρα των Βουρλιωτων λένε στο συγγενικό περιβάλλον ότι εχω !!!Είμαι. λίγο ξεροκέφαλός. Ήταν ξεροκέφαλοι αραγε οι Βουρλιωτες δεν ξέρω ???Αυτό που γνωρίζω είναι. ότι. ήταν. πολύ εργατικοί ,αγαπουσαν την οικογένεια και την εκκλησία .Δεν θα τους ξεχάσω ποτε !! ούτε. αυτούς ούτε τα αγαπημένα μας ΒΟΥΡΛΑ.!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.