Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Πώς φτιάχνονται ορειχάλκινα αγάλματα με την τεχνική «χαμένου κεριού»
Η φωτογραφία είναι από έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού μας Μουσείου (την έχει βγάλει η κα Φωτεινή Κομνηνού) που εξηγεί τη μέθοδο του χαμένου κεριού. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας. Προσφέρει μεγάλα πλεονεκτήματα και πρώτο ότι μπορεί ο καλλιτέχνης να δουλέψει στο κερί ένα ακριβές πρόπλασμα του τελικού αγάλματος και στις ίδιες διαστάσεις. Το κερί συγχωρεί λάθη και διορθώνεται πανεύκολα. Ξεκινά λοιπόν με το καθαρά καλλιτεχνικό μέρος που είναι η δημιουργία του προτύπου. Επειδή όπου υπάρχει κερί θα αντικατασταθεί με μέταλλο, μόνο για μικρά αγάλματα συμφέρει να είναι ολόκληρο το πρόπλασμα από κερί. Για μεγάλα αγάλματα το κερί επαλείφεται σε ένα χονδροειδές πήλινο υπόβαθρο λίγο μικρότερο από το τελικό. Επ’ αυτού τοποθετείται πανταχόθεν ένα στρώμα κερί και σε αυτό δίνεται η τελική μορφή με κάθε λεπτομέρεια.
Με το έργο έτοιμο σε κερί (και για τα μεγάλα έργα κάτω από το κερί πάλι πηλός), αρχίζει ο καλλιτέχνης να κτίζει με μαλακό πηλό γύρω από το κέρινο πρόπλασμα ένα εκμαγείο όπως φαίνεται στην αριστερή φωτογραφία όπου έχει καλύψει το κάτω μέρος του προπλάσματος. (Προσοχή το άγαλμα είναι ανεστραμμένο). Για καλύτερη αντοχή κτίζει εξωτερικά και πήλινα τούβλα που θα προσφέρουν στατική συγκράτηση.
Προσέξτε ότι έχει δημιουργήσει επίσης από κερί και ένα σύστημα σωληνώσεων απ’ όπου θα διαβιβασθεί το μέταλλο. Δεν είναι μόνο ένας διότι είναι δύσκολο να φτάσει παντού το μέταλλο μόνο από ένα σωλήνα. Όταν έχει κτισθεί έτσι πανταχόθεν και μόνο τα στόμια των σωλήνων φθάνουν μέχρι έξω, το όλο συγκρότημα μπαίνει σε κλίβανο όπου ψήνεται ο πηλός και λειώνει το κερί και μέρος του χύνεται έξω από τις τρύπες. Το υπόλοιπο θα φύγει εξατμισμένο από την πολύ υψηλότερη θερμοκρασία του λειωμένου μετάλλου που θα χυθεί ακολούθως από τις τρύπες.
Όταν ολοκληρωθεί θα γίνει το δεξιά εμφαινόμενο άγαλμα, όπου ο μπρούντζος έχει εκτοπίσει το κέρινο ομοίωμα, ενώ υπάρχει ακόμα μέσα ο πήλινος πυρήνας. Οι σωλήνες απ’ όπου διοχετεύθηκε το μέταλλο θα μείνουν γεμάτοι μέταλλο και φυσικά θα αφαιρεθούν. Απομένει η τελική επεξεργασία λείανσης εκεί που κόπηκαν οι σωλήνες και όπου αλλού απαιτείται.
Ωστόσο αυτή η μέθοδος, ενώ κάνει οικονομία στην ποσότητα μετάλλου, αφού μόνο ένα λεπτό στρώμα δημιουργείται και μέσα υπάρχει ο εγκλωβισμένος πήλινος πυρήνας, δίνει πολύ βαρύ άγαλμα προκειμένου για μνημειακά αγάλματα. Έτσι αυτά συνήθως κατασκευάζονται σε φάσεις με χωριστά κομμάτια που επιτρέπουν αφαίρεση του πήλινου πυρήνα και τα οποία στο τέλος συγκολλούνται σε ένα ενιαίο σύνολο, έτοιμο για το τελικό φινίρισμα. Όπως θα έχετε παρατηρήσει σε μερικά μισοκατεστραμμένα στα μουσεία, είναι κούφια από μέσα και το πάχος τους είναι 2-10 χιλιοστά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.