Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

...Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.
…Δύο χρόνια και τρεις μήνες, έχουν περάσει από εκείνον τον εφιάλτη. Που και αυτός συνέβαλε στο να ζούμε σήμερα έναν άλλο (κυβερνητικό) εφιάλτη.
Μιας και η »αξιοποίηση»εκείνης της τραγωδίας, (μαζί με το Μακεδονικό) είναι που έδωσαν το κυβερνητικό »διαβατήριο» στον Κούλη.
Για να δεσπόζει σήμερα »αρχοντικά»,πάνω από το ολοκαύτωμα της οικονομίας μας. Από την ολική καταστροφή της χώρας. Με επιλογές του φυσικά.
…Η εύκολη τότε λεία ήταν η Περιφερειάρχης η Ρένα Δούρου και ο δήμαρχος Ηλίας Ψινάκης. Μιας και βρήκε πεδίον δράσης λαμπρό, στο πολιτικό της σφαγείο, η τότε αντιπολίτευση και σημερινή κυβέρνηση. Και πάτησε εκεί πάνω όλη της την προεκλογική »φιλοσοφία» Έχει αλλάξει κάτι; Όχι βέβαια.
Και τα Σκόπια το ίδιο όνομα διατηρούν, (ενώ άνετα μπορούσε να επανεξεταστεί το θέμα) Και οι πληγέντες από τις Θεομηνίες της Εύβοιας, της Χαλκιδικής (με επτά νεκρούς) της Σάμου (με τα δύο παιδιά) οι πυρκαγιές της Ζακύνθου, της Κορίνθου και τόσα ακόμα, βρίσκονται στο απόλυτο τέλμα της πολλά υποσχόμενης με την οικονομική της βοήθεια κυβέρνησης.
Ενώ και τα Τούρκικα πλοία κάνουν βόλτες μέσα στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα. Και το δόλιο Καστελόριζο βρίσκεται κι αυτό, στην κόψη του ξυραφιού.
…Απλά, τυχερή η κυβέρνηση. Που και η αντιπολίτευση βρίσκεται στην μακαριότητα του δικού της λήθαργου. Με την »φωναχτή» της σιωπή..
Την βλέπουμε και στις..»μεταξένιες» της αντιδράσεις γι’αυτή την πραγματική τραγωδία που συντελείται στην Εθνική οικονομία της χώρας, με τα στημένα και σατανικά επιλεγμένα, lockdown.. Τα οποία της δίνουν τη χαριστική βολή. Τέλος πάντων.
…Ξεκίνησα το κείμενο,(πριν την παρένθεση του σχολιασμού) για το Μάτι, που βλέπω φίλους μου πληγέντες πως ταλαιπωρούνται και υποφέρουν. Όπως τον μαέστρο και συνθέτη τον Βαγγέλη Πιτσιλάδη, που αγωνίζεται να μαζέψει τα όσα άφησε πίσω της η φωτιά.
Τον φίλο μου Δημήτρη Γρηγοριάδη δάσκαλο μουσικής Την καλή συνάδελφο Αντιγόνη Ηλιάδη, Την ζωγράφο Ουρανία Τερζή. Και όλους αυτούς που ακόμα δυόμιση χρόνια μετά, αναπνέουν χόβολη και πανικό Πάνω από την ολική τους καταστροφή.
Με την κυβέρνηση (την πολλά υποσχόμενη) για το θέμα αυτό, να παίρνει απλά, το μπλαζέ υφάκι, με του »πόνου»της το »χαδάκι».
…Μια φοβερή τραγωδία. 102 νεκροί.. Οι δηλωμένοι.. Πόσοι και πόσοι Ινδοί εργάτες γης, από τον Μαραθώνα, »αδήλωτοι» δεν έχουν χαθεί. Και οι υπαίτιοι..
Τα άνανδρα αυτά καθίκια, στην ηγεσία της πυροσβεστικής, που έκαναν το »παιχνίδι» τους με την βαθμολογική τους εξέλιξη Και τις εσωτερικές τους διαμάχες, την ώρα που οι φλόγες έκαιγαν κορμιά. Τώρα όλοι αυτοί, λουφάζουν. Σιωπούν οι άθλιοι Ίσως καλυπτόμενοι κι από τα δύο κόμματα Αυτό που κυβέρνησε κι αυτό που σήμερα κυβερνάει.
Ας είναι καλά ο ανακριτής, ο κ. Αθ. Μαρνέρης που προσανατολίζεται να υποβάλει ξανά αίτημα για άσκηση κακουργηματικής ποινικής δίωξης, σε βάρος νέων προσώπων, υψηλόβαθμων στελεχών της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.
Επικαλούμενος νέα σημαντικά στοιχεία που συγκέντρωσε. Εάν υπάρξει κυβερνητική παρέμβαση για κάλυψη του θέματος ο άξιος αυτός ανακριτικός λειτουργός, θα πρέπει να βγει να την καταγγείλει.
Κι ας το αφήσει το θέμα σε μας τους λίγους, που δεν σιωπούμε.
Κι ούτε τα παίρνουμε από τον κ. Πέτσα. Υπαιτιότητα πραγματική, εκείνης της τραγωδίας, όπως μπορείτε να καταλάβατε, είχε μόνο η κακή οργανωτική δομή όλων αυτών των υπηρεσιών. Δεν εξαιρείται και η αστυνομία
Που οδηγούσε τα οχήματα στα αδιέξοδα στενά. Και όχι στην λεωφ. Μαραθώνος προς Αθήνα. Για όλα αυτά τα τραγικά, σε διαχρονικό επίπεδο, υπεύθυνο, ήταν και είναι, το ανάξιο πολιτικό δυναμικό της χώρας. των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών.
Το οποίο εξακολουθούμε (ως γραφικοί) να το εμπιστευόμαστε και να το χειροκροτούμε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.