Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

ΣΚΗΤΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΥ  ΚΑΙ   ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ

Γράφει ο Μάνος Κιλημάντζος

Στο ΒΔ άκρο της Σαλαμίνας, απέναντι αποο τα Μέγαρα, βρίσκεται η Μονή της Φανερωμένης.
Στς 17 Μαϊου 1670 ο Όσιος Λαυρέντιος άρχισε την ανακαίνηση του μοναστηριού σε χώρο που βρισκόταν εγκαταλελειμένος και ερηπωμένος παλιός χριστιανικός ναός.
Σε εκείνο το μέρος έσκαψε και φανέρωσε την εικόνα της Παναγίας.

Ο χωρικός λοιπόν, Λάμπρος Κανέλος, απο τα Μέγαρα, ονειρεύτηκε τρεις φορές την Παναγία να του λέει να πάει στην Κούλουρη (Σαλαμίνα) και να φτιάξει μοναστήρι.
Ο Λάμπρος Κανέλος υπάκουσε και μάλιστα η παράδοση λέει πως μη βρίσκοντας πλεούμενο να τον μεταφέρει στην απέναντι ακτή, άκουσε την Παναγία να τον προστάζει να πετάξει την κάπα του στην θάλασσα και να ταξιδέψει επάνω της.

Ετσι κι έκανε και η κάπα επέπλευσε μεταφέροντάς τον στην ακτή της Σαλαμίνας όπου, πάντα υπακούοντας στο όνειρό του, έσκαψε κασι βρήκε την εικόνα της Παναγίας και άρχισε να ανοικοδομεί τον παλιό χριστιανικό ναό που αργότερα έγινε το μοναστήρι της Φανερωμένης.Σημειωτέον οτι και ο προϋπάρχων χριστιανικός ναός είχε κτιστεί στην θέση και τα ερείπια και την θέση αρχαίου ναού.
Ο Κανέλος και η γυναίκα του η Βασίλω έγιναν μοναχοί. Ο Κανέλος πλέον έγινε ο μοναχός Λαυρέντιος και ανακηρύχτηκε όσιος και η γυναίκα του ονομάστηκε μοναχή Βασσιανή.
Όταν τα χρόνια πέρασαν και η κούραση είχε καταβάλει τον όσιο γέροντα Λαυρέντιο, ο ίδιος αποχώρησε από την μονή και ασκήτεψε σε ένα απόκρημνο και δυσπρόσιτο ύψωμα του βουνού.

Εκεί έζησε σε ένα μικρό κελί που το αφιέρωσε στον Προφήτη Ηλία. Σε αυτό το ερημητήριο ο Λαυρέντιος λάξευσε έναν βράχο και συγκέντρωνε για τις ανάγκες του το νερό της βροχής, τρέφονταν από τα χόρτα του βραχώδους βουνού.

Ασκήτεψε ενώ παράλληλα δεχόταν τους πονεμένους και θεράπευε τους ασθενείς έως το τέλος της ζωής του.
Το έργο του στην ανοικοδόμηση της μονής ολοκλήρωσε ο γιός του Ιωακείμ που μόνασε κι αυτός και μάλιστα έγινε και αυτός ηγούμενος του μοναστηριού.
Η εκκλησία της μονής έχει διακοσμηθεί με αγιογραφίες μεταβυζαντινής τεχνοτροπίας, το 1735 απο τον αγιογράφο Γεώργιο Μάρκου και τους μαθητές του.
Σΰνολικά ο ναός, οι τοίχοι του οποίου δεν έχουν κανένα σημείο του ακάλυπτο, έχει 3.530 αγιογραφίες. Η Μονής σήμερα φυλάσσει και πολλά σημαντικά παλιά έγγραφα και κειμήλια.
Κατα την επανάσταση του 1821, η μονή αποτέλεσε καταφύγιο των αμάχων απο την Αθήνα, τα Μέγαρα αλλά και απο άλλες περιοχές, ενώ ο ηγούμενος Γρηγόριος (μέλος της Φιλικής Εταιρείας) διέθεσε όλη την μοναστηριακή περιουσία για να συντηρήσει όλο αυτό το πλήθος που είχε καταλύσει στο γύρω δάσος.
Στην μονή συνεδρίαζαν και οι οπλαρχηγοί που έλαβαν μέρος στις επιχειρήσεις τηςΑττικής , της Αθήνας και του Φαλήρου κατα του Κιουταχή.
Μεταξύ τους , ο Μακρυγιάννης, ο Τζαβέλας, ο Κριεζώτης , ο Δ.Υψηλάντης, ο Μαυροβουνιώτης και βέβαια πρώτος απ’ όλους ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, το στρατηγείο του οποίου ακόμη σώζεται στην παραλία της Κούλουρης.
Στον αύλιο χώρο βρίσκεται και ο τάφος του οπλαρχηγού Γιάννη Γκούρα (Δυστυχώς σαν λάτρης του Οδυσσέα Ανδρούτσου, δεν αισθάνομαι οτι μπορώ να δώσω τον πρέποντα σεβασμό στον δολοφόνο του).
Εκεί φιλοξενήθηκε και η βιβλιοθήκη και το τυπογραφείο των Αθηνών.
Το μοναστήρι απο το 1944 μετατράπηκε σε γυναικείο.
Μπροστά στην μονή βρίσκεται το σπίτι που έμεινε ο Αγγελοσ Σικελιανός απο το 1933 μέχρι το 1949 (τα περισσότερα απο αυτά μαζί με την δεύτερη γυναίκα του , την Άννα Καμπανάρη).

Ακολουθείστε μας λοιπόν στο παρακάτω βίντεο :

 

Για το ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ

Μάνος Κιλημάντζος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.