Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Ας μιλήσουμε για μουσική
» Το Ρεμπέτικο Τραγούδι «
 ΓΡΑΦΕΙ Ο ΦΑΝΗΣ ΖΑΝΑΣ 
Γράφοντας και πάλι στη στήλη αυτή , μιλώντας για μουσική , σήμερα θα αναφερθώ σε ένα είδος που είχα υποσχεθεί στα πρώτα άρθρα μου , Το Ρεμπέτικο Τραγούδι.
Ανοιγοντας τις μουσικές σελίδες μέσα στο αρχείο της δισκοθήκης μου , παρατηρώ πάνω στους δίσκους γραμμοφώνου 78 στροφών και σε μικρούς των 45 στροφών τις ετικέτες και διαβάζω τους τίτλους των τραγουδιών , καθώς επίσης τους ερμηνευτές και σύνθετες , διακρίνω το έτος ηχογράφησης σε κάθε τραγούδι και ακούγοντας μερικούς από αυτούς , έχω ένα διαφορετικό άκουσμα στ’ αυτιά μου , που βέβαια μου άρεσε πάντα , μέσα στα διαφορετικά είδη μουσικής.
Η ελληνική μουσική και ιδιαίτερα το ελληνικό τραγούδι ( μαζί με την τόσο πλούσια γλώσσα μας ) , διακρίνεται και για τα πολλά είδη που υπάρχουν .
Έτσι λοιπόν φίλες και φίλοι ας πάμε πολλά χρόνια πίσω και να δούμε την εξέλιξη της μουσικής , που ιστορικά , στα πρώτα ακούσματα υπήρξε η ελληνική οπερέτα και τα ξενόφερτα είδη ( όπως συνιθιζετο να τα αποκαλούν τότε ευρωπαϊκά ).
Στη συνέχεια το δημοτικό και το νησιωτικό τραγούδι , την εποχή εκείνη , κατείχε τη πρώτη θέση , ενώ το ελαφρό με τα ανάλογα ορχηστρικά όργανα και τις φωνές των ερμηνευτών , πάνω στις οποίες οι συνθέτες έγραψαν ένα άλλο είδος μουσικής και αυτό ήταν , το αρχοντορεμπετικο .
Όμως αμέσως μετά έκανε την εμφάνιση του το καθαρόαιμο λαϊκό τραγούδι , που ονομάστηκε Ρεμπέτικο , στα τέλη του 19ου αιώνα , που είχε χαρακτηριστικό γνώρισμα ένα άλλο άκουσμα , και βέβαια είναι ελληνικό αστικό λαϊκό τραγούδι , όπου η φήμη του έφτασε ως και τη τρίτη δεκαετία του 20ου αιώνα .
Το Ρεμπέτικο λοιπόν τραγούδι εμφανίστηκε στα λιμάνια ελληνικών πόλεων όπου ζούσε η εργατική τάξη και όπως γνωρίζουμε , η ιστορία του διαδραματίζεται στο Πειραιά , τη Θεσσαλονίκη , το Βόλο και στη συνέχεια πέρασε και σε άλλα αστικά κέντρα , στα Ταμπαχανα της Πάτρας , με κάπως διαφορετική μορφή αστικού λαϊκού τραγουδιού.
Κάτι βέβαια που με εκπλήσσει και πρέπει να μας κάνει πλέον υπερήφανους όλους τους Έλληνες για τη μουσική μας πολιτιστική κληρονομιά , είναι το γεγονός ότι το Ρεμπέτικο Τραγούδι ανήκει πια και επίσημα στο κατάλογο μνημείων άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco.
Το είδος αυτό της μουσικής ( το ρεμπέτικο ) , έχει τις ρίζες του από την εποχή του Βυζαντίου για το οποίο έχει αναφερθεί ο Μάρκος Βαμβακάρης , ο οποίος γεννήθηκε από οικογένεια καθολικών στο Σκαλί της Άνω Σύρου τις 10 Μαϊου του 1905 και πέθανε στην Αθήνα 2 Φεβρουαρίου του 1972 .
Σε μία ζωντανή ηχογράφηση του είχε πει :
__Τα τραγούδια μου είναι Βυζαντινά .
Μια μαρτυρία από το πρώτο διδαξαντα μεγάλο συνθέτη πάνω στο ρεμπέτικο τραγούδι.
Όμως το είδος αυτό αναπτύχθηκε στα παράλια της Μικράς Ασίας , εκεί που σύχναζαν άτομα του υποκόσμου , όπου έκαναν χρήση ναρκωτικών ουσιών και μια ρεμπελη ζωή και βέβαια για την εποχή εκείνη δεν ήταν και το καλύτερο παράδειγμα για τον υπόλοιπο κόσμο , όμως παρόλα αυτά πολλοί τότε , σιγομουρμουριζαν διάφορους σκοπούς από αυτά τα τραγούδια , αυτά που κατά βάση ήσαν απαγορευμένα και στη πλειοψηφία του ο κόσμος είχε αρχίσει να τα αγαπά .
Αν και εδρεωθηκε στην Ελλάδα το ρεμπέτικο τραγούδι , αφού όμως είχε μεταφερθεί από τη Σμύρνη , μετά τη καταστροφή του «22 , και κατά συνέπεια των γεγονότων όσοι Έλληνες κατάφεραν να έρθουν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες , μετέφεραν μαζί με τα ήθη και έθιμα από τον τόπο τους , και δίχως άλλο τη μουσική αυτή .
Το Ρεμπέτικο Τραγούδι χωρίζεται σε τρεις κύκλους .
Ξεκινά το 1922 από τους Σμυρνιους πρόσφυγες όπου ακούγονται δίσκοι με μεγάλα ονόματα της εποχής , όπως της Ρόζας Εσκενάζυ.
Στη συνέχεια στο δεύτερο κύκλο ακούγονται μέσα στα τραγούδια , το μπουζούκι και ο μπαγλαμάς και εδώ πια δεσπόζουν τα ονόματα των Βαμβακάρη , Δελιά , Μπάτη και Μπαγιαντερα .
Ενώ στο τρίτο τρίτο κύκλο εμφανίζεται ο Τσιτσάνης , είναι η εποχή της πείνας , του πολέμου , του τρόμου , του Εμφυλίου , των φυλακών με τα κρεματόρια . Πάνω σ’ όλα αυτά τα ιστορικά γεγονότα , για την Ελλάδα , γράφει αριστουργήματα ο μεγάλος συνθέτης .
Ακούγοντας λοιπόν ή μιλάμε για το Ρεμπέτικο , αναμφισβήτητα το μυαλό μας πήγαινε στα ονόματα αυτών των καταξιωμένων δημιουργών με την ανάλογη ιστορική σειρά , Βαμβακάρης , Τσιτσάνης , Παπαϊωάννου , που είναι και οι εκπρόσωποι του ρεμπέτικου τραγουδιού.
Θαθελα τώρα να πω για ένα χαρακτηριστικό ρεμπέτικο τραγούδι που έγραψε τους στίχους , αλλά και τη μουσική ο Μάρκος Βαμβακάρης ( ο Φράγκος ) και είναι η χρονιά που συνεργάζεται με το Γρηγόρη Μπιθικώτση στα 1961 .
Το τραγούδι και μόνο με το τίτλο του πάνω στην ετικέτα του μικρού δίσκου 45 στροφών φανερώνει το είδος αυτό και είναι :
» ΌΛΟΙ ΟΙ ΡΕΜΠΕΤΕΣ ΤΟΥ ΝΤΟΥΝΙΆ » και το ερμηνεύει ο Μπιθικώτσης καθώς δεύτερη φωνή κάνει ο Τσιτσάνης .
Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού ανήκει στο συνθέτη και ερμηνευτή Βαμβακάρη το 1937 σε δίσκο γραμμοφώνου 78 στροφών , ενώ ακολουθούν και άλλες εκτελέσεις .
Η σειρά έχει ως εξής :
1. Μάρκος Βαμβακάρης
2. Γρηγόρης Μπιθικώτσης , φωνητικά Βασίλης Τσιτσάνης
3. Απόστολος Νικολαΐδης
4. Βούλα Σαββίδη
5. Γιώργος Νταλάρας
6. Χάρις Αλεξίου
7. Πόλυ Πάνου
( Κλείνοντας αφιερώνω το άρθρο αυτό στη μνήμη του πατέρα μου , από τον οποίο κληρονόμησα το 45αρι δισκάκι ΌΛΟΙ ΟΙ ΡΕΜΠΕΤΕΣ ΤΟΥ ΝΤΟΥΝΙΆ )
https://www.youtube.com/watch?v=-_YHqprSX-I&feature=share
ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ ΦΑΝΗΣ ΖΑΝΑΣ 
https://youtu.be/-_YHqprSX-I

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.