Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΦΑΝΗΣ ΖΑΝΑΣ 
» Χαμένες πατρίδες αγαπημένες «
Και πάλι φίλες και φίλοι βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να μιλήσουμε για μουσική και ιδιαίτερα η αναφορά αυτή θα είναι το Μικρασιατικό Τραγούδι.
Παρεξηγημένο βέβαια τα πρώτα χρόνια — σχεδόν 100 χρόνια πριν — στην εδώ Ελλάδα που κυριαρχούσε ένα άλλο διαφορετικό είδος μουσικής και συγκεκριμένα στα λαϊκά στρώματα η μουσική που άκουγαν οι Έλληνες , ήταν το δημοτικό τραγούδι μαζί με το νησιωτικό και στη πλειοψηφία του λαού τα ακούσματα ήταν λαϊκά και ρεμπέτικα ( για τα οποία θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο στη στήλη αυτή ).
https://youtu.be/fEQOOqOauB0
Ονομάστηκε Μικρασιατική Μουσική γιατί τα όργανα που χρησιμοποιούσαν οι οι οργανοπαίχτες και μουσικοί , προέρχονταν από την Ανατολή και βέβαια σε όλη την επικράτεια της Ιωνίας στη Μικρά Ασία.
Παρεξηγημένο — όπως αναφέρω στην αρχή — γιατί οι ρίζες του βρίσκονται στα βάθη της Τουρκίας και όπως ξέρουμε μέχρι να πισθουν οι εδώ Ελλαδίτες για τη γνησιότητα καταγωγής των ανθρώπων , που ήρθαν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες το «22 και να τους » αγκαλιάσουν » ως γνήσιους Έλληνες , πέρασε αρκετό χρονικό διάστημα. Παρ όλα αυτά ήταν γνήσιοι Έλληνες της Μικράς Ασίας και της Κωνσταντινούπολης — μη το ξεχνάμε και αυτό –. Οι άνθρωποι αυτοί από την Ιωνία ( τη Γιουνάν όπως είναι στη Τουρκική γλώσσα ) , έφεραν μαζί τους , ήθος και πολιτισμό και μέσα από τα τραγούδια τους , τις συνθέσεις τους με τα αυθεντικά αυτά όργανα , δημιουργώντας μία ξεχωριστή μουσική , όπου πάνω στις παρτιτούρες αυτές , γράφτηκαν τεράστια τραγούδια σε στίχο , από σπουδαίους του είδους , μεταφέροντας και τον πόνο του ξεριζωμού .
Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η μουσική αφήνει τον ακροατή άναυδο στο άκουσμα της , καθώς οι εισαγωγές σε κάθε τραγούδι διαφέρουν από άλλα είδη μουσικής και όχι μόνο για μας τους Έλληνες , αλλά και σε άλλους λαούς της Δύσης .
Η βυζαντινή μουσική σίγουρα έχει επιραιασει το είδος αυτό που στη πάροδο των χρόνων και μαζί με τα καθαρόαιμα ελληνικά μουσικά όργανα , βγαίνει συνεχώς ως σήμερα — μέσα σε χιλιάδες διασκευές — ένα πολύ καλό και νοσταλγικό μουσικό αποτέλεσμα. Μέσα στο πλήθος των σημαντικών τραγουδιών που γράφτηκαν από Μικρασιάτες μουσικούς και ακούστηκαν από σπουδαίους ερμηνευτές , είναι πάρα πολλά.
Η πιο χαρακτηριστική ηχογράφηση έγινε το 1910 σε Σμύρνη και Κωνσταντινούπολη σε 1η εκτέλεση από Μικρασιάτες τραγουδοποιούς με τίτλο : «Από τα πολλά που μουχεις καμωμένα » ή ( «Δε σε θέλω πια » ) .
Παραδοσιακό ερωτικό Μικρασιατικό , από τα πιο γνωστά και διάσημο τραγούδι αγνώστου πατρός στιχουργικά . Ιστορικά δύο χρόνια πριν στη Νάπολη της Ιταλίας είχε κυκλοφορήσει ένα παρόμοιο ιταλικό , πάνω στο οποίο βασίστηκε το συγκεκριμένο τραγούδι της Σμύρνης , που εκατοντάδες εκτελέσεις και διασκευές , μας το γνωρίζουν ως σήμερα .
Τέλος το Μικρασιατικό Τραγούδι έχει συμβάλει τα μέγιστα στο πολιτισμό της χώρας μας μουσικά
ΦΑΝΗΣ ΖΑΝΑΣ  ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ  ΒΗΜΑ 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.