Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Γράφει η Σάντυ Κιοπεκτσόγλου

Γενναίος, μαχητής που δεν λύγισε, αγωνιστής. Ο Μανώλης Γλέζος έζησε την ζωή του
ακριβώς με τον τρόπο που ήθελε. Ιδεαλιστής, ποτέ δεν σταμάτησε να μάχεται για ό,τι
πίστευε και ό,τι θεωρούσε σωστό. Δεν φοβήθηκε ούτε τα όπλα, ούτε την φυλακή.Και με μια
του κίνηση κατάφερε να ανυψώσει το ηθικό ενός ολόκληρου λαού και να τον κάνει να
σταματήσει να φοβάται.

Ήταν 30 Μαΐου του 1941. Η Ελλάδα ήταν κάτω από τον κατοχικό ζυγό των Γερμανών. Ο
Μανώλης Γλέζος, 19 ετών τότε, είχε ζητήσει στην αρχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου να
ενταχθεί στον Ελληνικό Στρατό στο αλβανικό μέτωπο. Λόγω ηλικίας όμως δεν τον δέχτηκαν
και τελικά εργάστηκε ως εθελοντής στο Υπουργείο Οικονομικών ενώ παράλληλα φοιτούσε
στην ΑΣΟΕΕ. Από μικρός ήταν πολιτικοποιημένος και μάλιστα το 1939 δημιούργησε μια
αντιφασιστική ομάδα νεολαίας ενάντια στην Ιταλική κατοχή της Δωδεκανήσου και τη
δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά.Την ημέρα εκείνη ανέβηκε στην Ακρόπολη μαζί με τον φίλο
του και αντιστασιακό Λάκη Σάντα και κάτω από τα μάτια των Γερμανών φρουρών
αφαίρεσαν την πολεμική σημαία του Γ’ Ράηχ.
Η πράξη τους αυτή προκάλεσε κύμα ενθουσιασμού όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο
εξωτερικό. Η υποστολή της σβάστικας από την Ακρόπολη αποτέλεσε ουσιαστικά την πρώτη
αντιστασιακή πράξη στην κατεχόμενη Αθήνα, μία ενέργεια με συμβολικό χαρακτήρα, αλλά
τεράστια απήχηση στο ηθικό των δοκιμαζόμενων Ελλήνων.Η πράξη αυτή ενέπνευσε τους
Έλληνες να αντισταθούν στον κατακτητή και δεν είναι τυχαίο που τον Σεπτέμβριο του ίδιου
έτους ιδρύθηκαν οι δύο μεγάλες αντιστασιακές οργανώσεις ΕΑΜ και ΕΔΕΣ.
Ο Γλέζος και ο Σάντας έκρυψαν την σημαία στο πηγάδι όπου οι αρχαίοι Έλληνες τάιζαν
τον Εριχθόνιο και βρίσκεται εκεί θαμμένη ακόμη και σήμερα. Καταδικάσθηκαν ερήμην σε
θάνατο. Oι Έλληνες διοικητές των αστυνομικών τμημάτων της περιοχής απαλλάχθηκαν από
τα καθήκοντά τους, ενώ για τους φύλακες της Ακρόπολης δεν προέκυψε κάποιο
ενοχοποιητικό στοιχείο.Μετά από την καταδίκη τους ξεκίνησε μια εκτεταμένη αναζήτηση
και τελικά, σχεδόν ένα χρόνο μετά, στις 24 Μαρτίου του 1942 ο Μ. Γλέζος και ο συνεργός
του συλλαμβάνονται από Γερμανικό κλιμάκιο και φυλακίζονται στις φυλακές Αβέρωφ. Εκεί
ο Γλέζος εξαιτίας βασανιστηρίων προσβλήθηκε από φυματίωση βαριάς μορφής οπότε και
αφέθηκε ελεύθερος. Στην συνέχεια και οι δυο κατατάχθηκαν στο ΕΑΜ και ξεκίνησε ένας
μεγάλος αγώνας και για τους δυο με εξορίες, φυλακές και καταδίκες σε θάνατο.

Η κίνηση αυτή των δύο ανθρώπων ξεκίνησε έναν αντιστασιακό αγώνα όχι μόνο στην
Ελλάδα αλλά και σ’όλο τον κόσμο. Έγιναν σύμβολο της αντίστασης ,σκόρπισαν πανικό
στους κατακτητές και ανέβασαν το ηθικό στους κατακτημένους ‘Ελληνες. Ο Γλέζος μέσα
από τους αγώνες του, καθ’όλη την διάρκεια της ζωής του, αποτέλεσε σύμβολο και ήρωα της
Εθνικής Αντίστασης και απέκτησε υποστηρικτές όπως τον μεγάλο ζωγράφο Πάμπλο Πικάσο

και τον Γάλλο στρατηγό Σαρλ ντε Γκωλ. Ο τελευταίος μάλιστα είχε πει πως ο Μανώλης
Γλέζος ήταν <<ο πρώτος παρτιζάνο της Ευρώπης>>.
Ο Μανώλης Γλέζος συνέχισε μέχρι και τα τελευταία χρόνια της ζωής του να μάχεται για τα
πιστεύω του και να κατεβαίνει σε πορείες διαμαρτυρίας όπως σε εκείνη του Παρισίου στις 11
Ιανουαρίου του 2015, όπου μαζί με τους ευρωβουλευτές Γιώργο Κατρούγκαλο και
Κωνσταντίνα Κούνεβα καθώς και τον Βουλευτή Παναγιώτη Κουρουμπλή , εκπροσώπησε
τον ΣΥΡΙΖΑ στη μεγάλη σιωπηρή πορεία κατά της τρομοκρατίας στο Παρίσι. Στην πορεία
αυτή έδωσαν το παρόν πάνω από 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι και 44 ηγέτες του κόσμου, οι
οποίοι μαζί με τους υπόλοιπους διαδηλωτές φώναξαν «Je suis Charlie».Ο Γλέζος ήταν 93
ετών τότε. Όπως ακόμη πήρε θέση και για το δημοψήφισμα του 2015 αλλά και για την
Συμφωνία των Πρεσπών.
Αυτός ήταν ο άνθρωπος που έμεινε στην ιστορία της Ελλάδας ως ήρωας. Αυτός ήταν ο
άνθρωπος που στις 12 Φεβρουαρίου το 2012 κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης διαδήλωσης
κατά του μνημονίου δέχτηκε επίθεση με δακρυγόνα την ώρα που βρισκόταν μπροστά στο
μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.Δίπλα του ήταν και ο Μίκης Θεοδωράκης μαζί με τον
οποίο ο Μανώλης Γλέζος προσπάθησε να εισέλθει στη Βουλή παρά τον αστυνομικό κλοιό
που είχε αποκλείσει την πρόσβαση στους διαδηλωτές. Φθάνοντας έξω από τη Βουλή με
φανερά τα συμπτώματα της δύσπνοιας, εξαιτίας της ρίψης χημικών, φορώντας μάσκα και
μιλώντας με δυσκολία ο Μανώλης Γλέζος δήλωσε ότι τα μέτρα αυτά τα οποία είναι εναντίον
του ελληνικού λαού καταλύουν επιπλέον κάθε έννοια συνταγματικής και δημοκρατικής
νομιμότητας. Άνω των 90 ετών και οι δύο με προβλήματα υγείας, αγωνιστές και οι δύο
δέχτηκαν επίθεση από αστυνομικούς χωρίς κανείς μετά να βγει να τους ζητήσει μια
συγγνώμη.Όχι μόνο γιατί έριξαν δακρυγόνα σε δύο ηλικιωμένους ανθρώπους που κανείς δεν
πιστεύει ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνδυνο για κάποιους αλλά κυρίως γιατί αυτοί οι
δυο άνθρωποι γαλούχησαν και ενέπνευσαν γενιές με τους αγώνες τους. Γιατί πρέπει να
σεβόμαστε τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας και κυρίως ανθρώπους που οδήγησαν στο
να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
Εκείνος όμως συνέχισε να δίνει τον αγώνα του, χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες. Γιατί
έτσι είχε συνηθίσει. Τίποτα δεν τον φόβησε,τίποτα δεν τον σταμάτησε.Αλύγιστος,
αγωνιστής, θυσιαζόνταν πάντα για τους άλλους. Έφυγε από την ζωή στα 97 του χρόνια,
πλήρης ημερών,πλήρης εμπειριών και αγώνων. Μα πάνω απ’όλα έφυγε έχοντας κατακτήσει
επάξια μια θέση στην νεώτερη ελληνική ιστορία.

ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ Σάντυ Κιοπεκτσόγλου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.