Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Γράφει ο Μάνος Κιλημάντζος

Γερμανικές οχυρώσεις στην Σαλαμίνα

Ο Φίλιππος έγραψε προ ημερών για τα καταφύγια που έφτιαξαν οι Γερμανοί στην Κατοχή.

Δεν τα έφτιαξαν αυτοί βέβαια!  Αγγάρεψαν δια της βίας του Σαλαμίνιους  να το κάνουν γι αυτούς.

Ζήτησα λεπτομέρειες και την Κυριακή, μαζί με τον Φίλιππο, πήγαμε και χωθήκαμε !

Οι δύο είσοδοι που διασώζονται βρίσκονται του «Αράπη» λίγο πιο έξω από το νταμάρι  πιο πάνω από την συνοικία Νέα Σαλαμίνα.

Τα λαγούμια απλώνονταν σε μεγάλο εύρος και έφταναν σχεδόν μέχρι τα Παλούκια. Η ανοικοδόμηση όμως όπως και τα διάφορα μπαζώματα  έφραξαν το μεγαλύτερο μέρος τους.

Τώρα ένα μικρό μέρος διασώζεται και μάλιστα εγκαταλελειμμένο, αλλά κι εστία  μολύνσεων από τα σκουπίδια που μαζεύονται και τις φερτές ύλες.

Ένας άλλος παράγοντας είναι και ο κίνδυνος που ενεδρεύει σε όποιον αποτολμήσει την κάθοδο στα λαγούμια.

Εμείς είμαστε δύο, άρα πιο ασφαλείς. Και κατεβήκαμε !

Η σκάλα που οδηγεί στα έγκατα έχει απέναντί της μία τρύπα για το πολυβόλο που υπεράσπιζε την είσοδο. Προχωρώντας έρχεσαι αντιμέτωπος  με έναν λαβύρινθο από στοές και μικρά, τυφλά  δωματιάκια. Το παχύ στρώμα λάσπης που καλύπτει όλο το δάπεδο καιροφυλακτεί για να σε ρίξει κάτω. Αν δεν έχεις τον Φίλιππο να σου φέγγει, απλά δεν ξέρεις προς τα πού βρίσκεται η έξοδος. Στριφογυριστά τούνελ, δωματιάκια, κλειστοφοβικό το περιβάλλον, η υγρασία ν στάζει από τους ογκόλιθους της οροφής. Σκοτάδι και υγρασία!

Ένας πραγματικός τάφος!

Σε κάποια στροφή το πέρασμα είναι μισοφραγμένο από ένα τεράστιο κομμάτι τσιμέντου που έχει πέσει. Η υγρασία τα τρώει  όλα εκεί μέσα. Και σου θυμίζει ότι δεν είσαι ασφαλής από το απρόοπτο που καιροφυλακτεί…

Συνεχίζοντας φτάνεις στην άλλη άκρη . Την άλλη είσοδο. Στην ουσία  και  παραβλέποντας τους δαιδαλώδεις σχηματισμούς, αν θέλει κανείς να περιγράψει ένα γενικό σχήμα για ότι έχει απομείνει είναι ένα ημικύκλιο με άκρες τις δύο οπές. Η μία που ακόμη διατηρεί την σκάλα, αν και σε πολύ κακή κατάσταση και η άλλη που στην ουσία είναι αδιάβατη πο ντα φερτά υλικά και τα μπάζα…

Γυρισμός από εκεί που ήρθαμε. Περνάμε τελικά από  το δωμάτιο του πολυβολείου που φύλαγε την σκάλα της εισόδου και βγαίνουμε στο φως !

Άλλο ένα σημείο της ιστορίας του νησιού που μένει ανεκμετάλλευτο (και πολύ επικίνδυνο επαναλαμβάνω) !

Φωτογραφίες : https://photos.google.com/album/AF1QipNt4YBJmtUQn1TnpqJZiPGSTzs8OfcT4UQ7T63k

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.