Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Πολύ λόγος έγινε τα προηγούμενα χρόνια για τυχόν χρεoκοπία ή πτώχευση της χώρας μας, λόγω αδυναμίας εξυπηρέτησης του εξωτερικού χρέους. Η συζήτηση αυτή μάλιστα δεν έχει τελειώσει αλλά συνεχίζεται και σήμερα αφού τα «αγκάθια» με την Τρόικα δεν έχουν ακόμα τελειώσει και η κουβέντα για το εάν θα χρειαστεί η Ελλάδα περεταίρω βοήθεια βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη των Ελληνικών και διεθνών μέσων ενημέρωσης.

    Η «ΠΡΩΤΗ» κάνει μια ιστορική αναδρομή στο παρελθόν και παρουσιάζει σήμερα ένα αφιέρωμα για το μείζον θέμα της πτώχευσης – μια κατάρα που κυνηγά την Ελλάδα εδώ και 190 χρόνια.

 

 

Τέσσερις φορές πτώχευση

Οι Έλληνες, στα 190 χρόνια της σύγχρονης ιστορίας τους, έχουν βιώσει την εμπειρία της πτώχευσης συνολικά τέσσερεις φορές.

Την πρώτη το 1827, όταν ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας, Ιωάννης Καποδίστριας, βρέθηκε σε δεινή θέση να μην μπορεί να εξυπηρετήσει τα δύο δάνεια του Αγώνα που είχαν ληφθεί το 1824 και το 1825 και κατασπαταλήθηκαν. Ήταν μια ιδιόμορφη πτώχευση, αφού εκείνη την περίοδο η  Ελλάδα ήταν κράτος “εν τη γενέσει”.

protinews

Γι’ αυτό και κάποιοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η Ναυμαχία του Ναυαρίνου, που κατοχύρωσε την ανεξαρτησία της χώρας, έγινε και με σκοπό οι δανειστές μας να εισπράξουν τα λεφτά τους από ένα οργανωμένο κράτος. Την εξυπηρέτηση του δανείων της Επανάστασης ανέλαβε τελικά η βασιλεία του Όθωνα το 1832.
Πήρε νέο δάνειο 60 εκατομμυρίων δραχμών από τους αδελφούς Ρότσιλντ (Μάιος 1833), το οποίο οι Άγγλοι το είχαν αρνηθεί στον “ρωσόφιλο” Καποδίστρια, πριν από πέντε χρόνια. Οι προστριβές με τους δανειστές ήταν καθημερινό φαινόμενο, η οικονομία δεν προόδευε, πόροι για την αποπληρωμή του δεν υπήρχαν κι έτσι ο Όθωνας πήρε σκληρά αντιλαϊκά μέτρα, τα οποία επιτάχυναν τις πολιτικές εξελίξεις και στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 εκδηλώθηκε το στρατιωτικό κίνημα Καλλέργη, που οδήγησε στην παραχώρηση Συντάγματος από τον βασιλιά.

Μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου, η χώρα μας κήρυξε στάση πληρωμών.

1843: Η δεύτερη πτώχευση

Η «καμπάνα» της δεύτερης πτώχευσης ήχησε το 1843.

 

protinews

 

Πώς φθάσαμε εκεί; Λονδίνο και Παρίσι είχαν δανείσει στον Όθωνα 60 εκατομμύρια φράγκα, εκ των οποίων τα 33 διατέθηκαν αμέσως για την αποπληρωμή των «Δανείων της Ανεξαρτησίας».
Πώς αξιοποιήθηκαν τα υπόλοιπα- εξαιρουμένων εκείνων της τρίτης δόσης, που δεν δόθηκε ποτέ; Να τι έγραψε ο Άγγελος Αγγελόπουλος στο «Δημόσιον χρέος της Ελλάδος» (1937, Εκδόσεις Ζαχαρόπουλου):
«Τα 12, 5 εκατομμύρια δια την εξαγοράν από μέρους της Τουρκίας των επαρχιών Αττικής, Ευβοίας και μέρους της Φθιώτιδος και 7,5 εκατομμύρια δια την συντήρησιν των βαυαρικών στρατών».
Η Ελλάδα αγόραζε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία με δανεικά κι η διεθνής χρηματοπιστωτική «αυτοκρατορία» την είχε δεμένη χειροπόδαρα!
Αξίζει πάντως να παρατηρήσει κανείς ότι για τη συντήρηση των στρατευμάτων του Όθωνα (μόνο, άραγε;) δαπανήθηκε το 60% των χρημάτων που χρειάστηκαν για την αγορά 2,5 …σημερινών νομών! Μπόλικες «προμήθειες» πρέπει να πήραν οι επιτήδειοι…
Στις επόμενες δεκαετίες το ελληνικό κράτος μοιραία κατέφυγε κυρίως στον εσωτερικό δανεισμό.

Μόλις το 1879 η Ελλάδα ανέπνευσε οικονομικά από τους πιστωτές της και άρχισε να ξαναδανείζεται από τις ξένες χρηματαγορές. Τα επόμενα χρόνια ήταν περίοδος έντονης ανάπτυξης, με πρωτεργάτη τον Χαρίλαο Τρικούπη. Η χώρα δανείστηκε μεγάλα ποσά για έργα υποδομής, όπως ο σιδηρόδρομος και η διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου, αλλά και για την υλοποίηση της Μεγάλης Ιδέας, δηλαδή της απελευθέρωσης των ελληνικών εδαφών, που ανήκαν στη θνήσκουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία.

«Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν!»

Η κρίση στη διάθεση της σταφίδας, του βασικού εξαγωγικού προϊόντος της χώρας, επέτεινε το πρόβλημα του χρέους και ο πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης αναγκάστηκε να αναφωνήσει στη Βουλή στις 10 Δεκεμβρίου του 1893 το περίφημο «Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν!». Το «δυστυχώς, επτωχεύσαμεν» του Τρικούπη, τον Δεκέμβριο του 1893, βρίσκει το εξωτερικό χρέος της χώρας στα 585,4 εκατομμύρια φράγκα.

 

protinews

 

Η κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο μετά την ήττα των ελληνικών όπλων στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, οπότε η χώρα μπήκε υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο (6 Σεπτεμβρίου 1897), με την επιβολή των γνωστών μονοπωλίων σε σπίρτα, τσιγάρα, οινόπνευμα και άλλα προϊόντα.

Στις αρχές του 20ου αιώνα η ελληνική οικονομία βελτιώθηκε αισθητά, αλλά η Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 με την εισροή 1,5 εκατομμυρίων προσφύγων στην Ελλάδα, ανάγκασε τις κυβερνήσεις να καταφύγουν σε δανεισμό για να αντιμετωπίσουν το οξύ πρόβλημα. Η κρίση του 1929 με το κραχ της Γουόλ Στριτ είχε και τις παρενέργειές της και στην Ελλάδα.

Η δραχμή δέχθηκε μεγάλες πιέσεις, τα συναλλαγματικά αποθέματα εξανεμίστηκαν και στις 18 Απριλίου 1932 από την Ελβετία, όπου ευρίσκετο, ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος αναγκάστηκε να κηρύξει στάση πληρωμών, δηλαδή πτώχευση, την τελευταία εμφανή, προς το παρόν, στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.

 

ΠΡΩΤΗ – ΑΠΟΨΗ

Η κατάρα της πτώχευσης κυνηγά την χώρα μας εδώ και 190 χρόνια. Σε όλες αυτές τις πτωχεύσεις η Ελλάδα πάντα αποζητούσε βοήθεια από τις ξένες δυνάμεις της εποχής που οι τελευταίες την εκμεταλλεύονταν στο έπακρο με ολέθρια για την χώρα μας αποτελέσματα. Σήμερα βιώνουμε μια ακόμα μεγάλη οικονομική κρίση που μετρά πεντέμισι χρόνια ζωής. Η «συνταγή» γνωστή. Βοήθεια από τις ξένες «δυνάμεις» που στην προκειμένη περίπτωση είναι η Τρόικα και το ΔΝΤ. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και δυστυχώς δυσάρεστα για την περίπτωση της χώρας μας.

 

ΠΗΓΗ https://www.protinews.gr/

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.