Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

Γράφει ο Μάνος Κιλημάντζος

Από τις Μυκήνες με κυνηγάνε αστραπές και βροντές, αλλά δεν με έχει προλάβει η βροχή.

Η παράκλησή μου προς τον Ουρανό:

Άσε με να απολαύσω την ημέρα! Μην μου χαλάσεις το όνειρο !

Με άκουσε, αλλά κατά το απογευματάκι και στο ύψος του Κεφαλαρίου προφανώς έχασε την υπομονή του και άδειασε επάνω μου ότι είχε κρατήσει όλο το πρωινό! Ούτε αδιάβροχα πρόλαβα να βγάλω …

Σταματάω ;;  ΟΧΙ  ΒΕΒΑΙΑ ! Ουρανέ κάνε εσύ την δουλειά σου, αλλά έχω κι εγώ να κάνω την δικιά μου και δεν μου την χαλάς ότι και να ρίξεις ! Έχω να κάνω ταξίδι στις χιλιετίες και είναι πολύ σπουδαιότερο από μερικά μουσκεμένα ρούχα και λίγο κρύο!

Λίγο πριν την είσοδο στο χωριό  Ελληνικό , αριστερά στον λοφίσκο με χαιρετάει μέσα από τις χιλιετίες η πυραμίδα! Πύργος ;  Φρυκτωρία ;  Ναός ;  Οχύρωση ; Τάφος;  Μυστήριο ! Κανείς δεν ξέρει, οπότε είμαι ελεύθερος να φανταστώ και να δώσω τις δικές μου απεικονίσεις ! Τριγυρνάω  γύρω – γύρω την πυραμίδα μέσα στην βροχή.  Είναι κούφια και η κορυφή της έχει πέσει. Και  γκρεμισμένη   ασκεί γοητεία και εκπέμπει μυστήριο! Αγγίζω τις (Μυκηναϊκής τεχνοτροπίας) Κυκλώπειες πέτρες που την απαρτίζουν και προσπαθώ να τις κάνω να μου «μιλήσουν» .

Σε κάποια  πλευρά της υπάρχει ένα άνοιγμα!  Ναι ! 100% Μυκηναϊκή! Με την χαρακτηριστική τριγωνική αψίδα της , με τις τεράστιες πέτρες του τοίχου, όλα είναι εκεί και φωνάζουν Μυκήνες !

Διασχίζω τον διάδρομο και στρίβω δεξιά μπαίνοντας στο εσωτερικό (αν και  ανοιχτό στον ουρανό πλέον) της πυραμίδας!  Πάλι μεταφέρομαι !  Βρίσκομαι πια ανάμεσα σε ιερείς που θυμιάζουν τον χώρο. Ρίχνω μια ματιά στην είσοδο και βλέπω 2 πάνοπλους στρατιώτες με τις χαρακτηριστικές πανοπλίες των Αχαιών και κράνη επενδυμένα με δόντια κάπρου, σημάδι ότι δεν φυλάνε όποιοι κι όποιοι εδώ αλλά η τιμή επιφυλάσσεται σε αρχοντόπουλα!

Δεν πιστεύω ότι λατρεύουν το δωδεκάθεο!  Ποιο ταιριαστή είναι η τελετουργία  προς τιμήν της πολύ αρχαιότερης  Μεγάλης Μητέρας. Τέλος !  Αποφάσισα ! Η Πότνια  Θηρών, η Δέσποινα των ζώων και κατ’ επέκταση  όλων των ζωντανών όντων είναι εδώ και μου  χαμογελά .

Τελείωσε η προσευχή μου και  ούτε κατάλαβα πόση βροχή έχω φάει. Δεν με νοιάζει κιόλας!

Αντίο μάνα !

Φωτογραφίες:

https://photos.app.goo.gl/K731Ju81JgBrBLMp9

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.