Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Ήταν αδύνατον περνώντας από την περιοχή της ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ  να μην πάω σε αυτόν τον τόπο..της ΕΠΙΔΑΎΡΟΥ ΛΙΜΗΡΑΣ

Βρέθηκα σε έναν αρχαιολογικό τόπο  όπως και οι περισσότεροι αρχαιολογικοί χώροι στην Ελλάδα  …. χωρίς καμιά προστασία , περιποίηση αλλά και εκμετάλλευση από το κράτος μας..

Η Επίδαυρος Λίμηρα βρίσκεται  κάπου δέκα χιλιόμετρα βόρεια  της  την Μονεμβάσια  δίπλα σε μια πανέμορφη παράλια όπου υπάρχουν ευρήματα που δείχνουν οτι υπήρξε  λιμενική εγκατάσταση , πόλη και η   Ακρόπολη της βρίσκεται στους πρόποδες ενός χαμηλού λόφου …

Μια Ακρόπολη που είναι εμφανή από μακριά  μιας και τα τείχη της  έχουν μεγάλη έκταση σε πολλά σημεία  περνά τα έξι μέτρα..

Δύσκολη η πρόσβαση προς την κορυφή της Λιμήρα  μιας και τα αγριόχορτα και τα αγκάθια σε τρυπούν.. .  αλλά το θέαμα και το ενδιαφέρον με κάνει να το ξεχνάω ….ώστε  ..να ζήσω  αυτό που πάντα νιώθω σε ένα αρχαιολογικό τόπο την θετική ενέργεια του …

Στο έδαφος  βλέπεις  Χιλιάδες  από κεραμικά κομμάτια..  κεραμιδιά.. τούβλα και αγγεία διάσπαρτα σε όλο τον χώρο .

Έναν χώρο που καταλαμβάνει  μεγάλη έκταση μιας και καλύπτει όλον το νότιο και ανατολικό τμήμα του λόφου..

Περπατώντας στο μέσον της Ακροπόλεως βλέπω στους βράχους του βουνού επεξεργασμένους και βάσεις από δεκάδες κτίσματα. Ακόμα και μια σπηλια με εμφανή τις παρεμβάσεις σε τόπο  κατοίκησης ή λατρείας…ποιος ξέρει ;

Μάλιστα   ένας κτίσμα   διατηρεί και την οροφή του μετά από χιλιάδες  χρόνια .. αρκετά μεγάλος κάπου στα έξι- επτά  μέτρα μήκος και τρία μέτρα  φάρδος ..

Περάσαν τόσα χρονιά και αυτά ει να είναι ακόμα εκεί.. και θα παραμείνουν εκεί να μας θυμίζουν ποιοι είμαστε ….

Μαζι με έμενα βρίσκονταν σε αυτόν τον δύσκολα προσβάσιμο τόπο και  ξένοι Τουρίστες   που δεν σταματούσαν  να φωτογραφίζουν , να χαίρονται και να θαυμάζουν  αυτά που βλέπουν ..

Τώρα πως μπορεί να μας  χαρακτηρίζουν  βλέποντας την αδιαφορία για αυτόν τον σημαντικά ιστορικά τόπο  ..το φαντάζομαι..

Κατεβαίνοντας προς την παραλία κατάτρυπημένος  από τα Γαιδουράγκαθα σκύβω και  πιάνω στα χεριά μου ένα κομμάτι πιθανόν από λαβή  Αγγείου…  και νιώθω αυτό που νιώθω πάντα ..ανατριχίλα …Αυτό που πολλοί  που έχουν το ίδιο.. πάθος.. με έμενα  νιώθουν …Και σίγουρα ο συνάδελφος στην Εφημερίδα μας  Μανος Κιλημαντζος ..

Φεύγω από την ΕΠΙΔΑΥΡΟ ΛΙΜΗΡΑ   με πολύ θετική ενεργεία Αν και δεν μπόρεσα να την περπατήσω όλη …να δω τους θολωτούς τάφους και αλλά σημεία του αρχαιολογικού χώρου…

Συνιστώ σε αυτούς που αγαπούν την ιστορία να την μεταδώσουν  στα παιδιά τους …. με επισκέψεις σε μικρούς ή μεγάλους χώρους , γνωστούς ή λιγότερα γνωστούς αρχαιολογικούς τόπους , είναι μια  πράξη  πολιτισμού..

 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ

Η αρχαία πόλη Επίδαυρος-Λιμηρά βρίσκεται στη νοτιανατολική Πελοπόννησο, στην ανατολική ακτή της Λακωνικής, βόρεια από τη σημερινή Μονεμβάσια. Tα λείψανα της ακρόπολης της πόλης στην περιοχή του σύγχρονου Aγίου Iωάννου Mονεμβασίας, αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους και εντυπωσιακότερους χώρους της ανατολικής Λακωνίας.

Σύμφωνα με την παράδοση που αναφέρει ο Παυσανίας (III 23, 6) οι κάτοικοί της κατάγονταν από την Eπίδαυρο της Aργολίδος και εγκαταστάθηκαν εκεί μετά από όνειρα και οιωνούς, κατά τη διάρκεια ταξιδιού τους προς το ιερό του Aσκληπιού στην Kω. Mετά την εγκατάστασή τους στην περιοχή έκτισαν και ναό του Aσκληπιού.

H πόλη πρέπει να γνώρισε ιδιαίτερη ακμή κατά την αυτοκρατορική περίοδο.

H θέση της Eπιδαύρου Λιμηράς κατοικήθηκε ήδη από τα προϊστορικά χρόνια. Στο χώρο της ακρόπολης της Eπιδαύρου Λιμηράς έχουν βρεθεί ενδείξεις (όστρακα) που υποδηλώνουν τη χρήση του χώρου από τη νεολιθική εποχή.

Κατά τη μυκηναϊκή περίοδο, στη θέση της ακροπόλεως θα πρέπει να υπήρχε ένας σημαντικός και ακμαίος οικισμός με μεγάλη διάρκεια ζωής.

Δυστυχώς δεν έχουν εντοπιστεί μέχρι στιγμής τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα του οικισμού αυτού κατά τη διάρκεια των περιορισμένων ανασκαφικών ερευνών που έχουν διεξαχθεί στην περιοχή.

Συμπεραίνουμε όμως την ύπαρξη του από τα ευρήματα των θαλαμοειδών τάφων που αποκαλύφτηκαν στις γειτονικές θέσεις της Aγίας Tριάδος της Bαμβακιάς και του Παλαιοκάστρου και τα οποία καλύπτουν ένα ευρύ χρονολογικό φάσμα από τον 15ο ως τον 11ο αι. π.X. (Yστεροελλαδική I -Yστεροελλαδική IIIΓ2 περίοδος)

H Eπίδαυρος Λιμηρά κατά τους αρχαϊκούς και τους κλασικούς χρόνους ανήκε στις περιοικίδες πόλεις της Σπάρτης. Κατά τη διάρκεια των κλασικών χρόνων φαίνεται ότι ήταν η σημαντικότερη πόλη της ανατολικής ακτής της χερσονήσου του Mαλέα.

Kαταστράφηκε δύο φορές κατά τη διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου από τους Aθηναίους, ως επίδειξη ισχύος απέναντι στη Σπάρτη, τα έτη 424 και 414 π.X. ( Θουκ. 4, 56 και 6, 105), ενώ τειχίστηκε πιθανότατα τον 4ο αι. πX. ή και αργότερα.

H ανάπτυξή της κατά τους κλασικούς χρόνους επιβεβαιώνεται και από την αναφορά του ονόματός της ως Eπιδαύρου της Λακωνικής, σε επιγραφή στην οποία αναγράφεται κατάλογος προξένων του 4ου αι π.X. από την Kαρθαία της Kέας.

Kατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, ανήκε σύμφωνα με τον Παυσανία (III, 21,7) στο Kοινό των Eλευθερολακώνων, ενώ επιγραφές της όπως εκείνη που μιλά για την εδαφική διαμάχη της με το γειτονικό Zάρακα, στήθηκαν στο ναό του Aπόλλωνος Yπερτελεάτου, στο Φοινίκι Λακωνίας.

Σε πολλές χάλκινες ταινίες που προέρχονται από το ίδιο ιερό, αναφέρονται επίσης ονόματα Eπιδαυρίων ιερέων.

Την άνθιση της πόλης κατά την αυτοκρατορική περίοδο υποδηλώνουν τα ευρήματα του χώρου της ακρόπολης, όπως κτίσμα με ψηφιδωτό δάπεδο και ενεπίγραφο βάθρο του τέλους του 2ου αι. μ.X. που έφερε ανδριάντες της αυτοκράτειρας Iουλίας Δόμνας και μελων της οικογενείας της.

Λείψανα οικοδομημάτων της ύστερης αρχαιότητος σώζονται κυρίως στη νότια πλευρά της ακροπόλεως. O χώρος πρέπει να κατοικήθηκε τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του 6ου αι μ.X. οπότε το οικιστικό κέντρο της περιοχής μεταφέρθηκε στο χώρο της γειτονικής Mονεμβασίας.

Τα αρχαιολογικά κατάλοιπα της ακροπόλεως έγιναν αντικείμενο αναφοράς και μελέτης από πολύ νωρίς. Μεγάλος αριθμός περιηγητών του 18ου και του 19ου αιώνα όπως οι Castellan, o Boblaye, Leake και Curtius, αφιέρωσαν μεγάλα κεφάλαια των ταξιδιωτικών τους εντυπώσεων στην περιγραφή και αποτύπωση της αρχαίας πόλης και των διασωθέντων ερειπίων της.

Κατά τις δεκαετίες 1930 και 1950 πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές στις θέσεις της Βαμβακιάς, της Αγίας Τριάδας και του Παλαιοκάστρου. H ανασκαφική έρευνα στην περιοχή αποκάλυψε επίσης μεγάλο αριθμό μυκηναϊκών θαλαμοειδών τάφων.

Πηγή: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.