Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.
…Ένας πραγματικά προικισμένος καλλιτέχνης,που ποτέ δεν είδε το έργο του με έπαρση και εγωισμό. Μα πάντα το βλέμμα του το είχε στραμμένο στη αρωγή, των άλλων δημιουργών. Ξέροντας κι από τον εαυτό του, την τρομερή δυσκολία του να στηρίξεις και να διαδόσεις το έργο σου Γι’ αυτό και τον χαρακτηρίζω οικουμενικό Πάνω σ’αυτό τον είχα ρωτήσει και σε μια εκπομπή που τον είχα καλέσει. Και η σεμνότητα με την οποία μου απάντησε, με είχε συγκλονίσει. Ευαίσθητος σαν καλλιτέχνες. Ζεστός, τρυφερός, ευγενής, δοτικός και απέραντα ανθρώπινος. 
…Με ένα έξυπνο και ευρηματικό χιούμορ. Μα και με έναν πολιτισμό τόσο ξεχωριστό. Τόσο μοναδικό. Τόσο μπροστά
Του άρεσε να βοηθάει..Η τέχνη γι’ αυτόν ήταν λειτούργημα
Γι αυτό και θεωρούσε τους καλλιτέχνες συλλειτουργούς του. Συνοδοιπόρους του, στο δύσκολο μα και τόσο γοητευτικό ταξίδι ..Και κει πραγματικά ανάλωσε τη ζωή του. Προσπαθώντας με όλες του τις δυνάμεις,να στηρίξει την αρχαιότερη των τεχνών. Την εικαστική.
Είχε την τύχη να έχει πλάι του,μια σύντροφο,με τόσο κοινά χαρακτηριστικά. Με την Αφροδίτη η συνεννόηση περιορίζονταν σε μία μοναχά ματιά τους. Πόσο πολύ τον στήριξε σε όλη αυτή την εικαστική περιπλάνηση. Και πόσο πολύ την αγάπησε..Όσο και κείνη εκείνον. Ώρες ολόκληρες σκυμμένοι ο ένας πλάι στον άλλο,οργάνωναν την κάθε έκθεση. Ταξινομούσαν κατά καλλιτέχνη τους πίνακες για την καλύτερη προβολή τους. Τα ζούσα αυτά, από τόσο κοντά. Δίπλα τα σπίτια μας..
Πόσο ο Γέρακας από την Αγία Παρασκευή;;
Πάντα με σπιτική μπουγάτσα που έφτιαχνε η Αφροδίτη.
Με τον Γιώργο χαμογελώντας καλόκαρδα, να παρεμβαίνει…
–Θα μου τον παχύνεις τον κουμπάρο μου..
…Ο Γιώργος γεννήθηκε το 1958 στον Πειραιά.Ο πατέρας του κατάγονταν από την Κίμωλο..Η μητέρα του από την Ύδρα. Με ρίζες, από την οικογένεια της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας
Το 1976 τελειώνει την βασική του εκπαίδευση και εν συνεχεία σπουδάζει οικονομικά. Παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα στην Σχολή Καλών Τεχνών, με δασκάλους τους Νίκο Κεσσανλή και Νίκο Κοκκινίδη…Και ειδικεύεται στο νυχτερινό γυμνό.. Οι νεανικές του ανησυχίες, τον φέρνουν παράλληλα, να εργάζεται και στον κινηματογράφο. Με την εικαστική αισθητική που ήδη είχε αναπτύξει..Συνεργάζεται στην παραγωγή του Νίκου Γραμματικού και άλλων δημιουργών..Και το 1991 στην ταινία του Παύλου Τάσιου, »Νοκ Άουτ».
…Ασχολείται ακόμα και με τον χώρο της μόδας σχεδιάζοντας υφάσματα και ζωγραφική σε ρούχα. Ενώ δίδεται με πάθος και στην ζωγραφική, με ένα δικό του τελείως καλλιτεχνικό ύφος Με μια καθαρά προσωπική του αισθητική.Κυρίως με κάρβουνο και μολύβι..Μα και με άλλα εικαστικά εργαλεία.
Το 1990 διοργανώνει στον ΟΛΠ μια έκθεση αφιερωμένη στον Νίκο Καββαδία..Η οποία θεωρείται εξαιρετικά επιτυχημένη. Και αυτή πια του δίνει δυνάμεις, να ανοίξει τα φτερά του, προς αυτή την κατεύθυνση. Αγωνίζεται..Οι διάφορες δυσκολίες δεν τον γονατίζουν..Αντίθετα τον πεισμώνουν.Τον δυναμώνουν. Τον φέρνουν πλάι σε άλλους καλλιτέχνες για ομαδικές πλέον προσπάθειες. Μακρά η διαδρομή.Συχνά και επώδυνη. Και φυσικά όχι με ροδοπέταλα στρωμένη..
Ο Γιώργος Σάρδης όμως, είναι από τους ανθρώπους αυτούς, που οι δυσκολίες, τους κάνουν και πιο άτρωτους.
Τους δίνουν δυνάμεις.. Και γερή σχεδία,για να περνάνε άβρεχτοι, ωκεανούς.
…Μαζεύει γύρω του μια δυνατή ομάδα εικαστικών.
Και προχωράει στην ίδρυση της »ART WAY» Όπου πια οργώνει την Ελλάδα με εκθέσεις. Καθιστώντας τον σίγουρο εγγυητή μιας καλής προβολής, τόσο του έργου, όσο και του δημιουργού που του το εμπιστεύεται. Μαζί με την σύντροφό του, την λατρεμένη του Αφροδίτη δημιούργησαν πλέον σχολή,πάνω στην ορθή οργάνωση εκθέσεων εικαστικών έργων.. Βοηθώντας έτσι χιλιάδες καλλιτέχνες και νέους και παλαιότερους, στο να μπορέσουν να κοινοποιήσουν την προσπάθειά τους Της ψυχής τους τα δημιουργήματα..Μόνος ολομόναχος ο Γιώργος,με μόνη την αρωγή της Αφροδίτης, βάδισε αυτή τη δύσκολη στράτα της τέχνης. Χωρίς ποτέ να έχει τη συνδρομή του Υπουργείου Πολιτισμού ή άλλου ανάλογου φορέα..
Εργάστηκε τίμια,στην διαφύλαξη των αρχών της τέχνης
…Γι’ αυτό και σήμερα η τέχνη πλάι στον χαιρετισμό της του αφήνει και ένα δάκρυ. Γιατί ξέρει, καλύτερα από όλους μας, πόσο πια ορφανή μένει. Πόσο στερημένη από το τρυφερό του χάδι. Κι από την συνέπειά του.. Από την απεραντοσύνη της ευαισθησίας του.. Όλοι οι εικαστικοί που συνεργάστηκαν μαζί του, νοιώθουν σίγουρα, αυτό που σημειώνω.
…Όλοι οι άνθρωποι που τον γνώρισαν νοιώθουν το τι λέω.
Είναι σημαντική η απώλεια, για όλους μας, που τον γνωρίσαμε και τον αγαπήσαμε. Είναι όμως, εξ’ ίσου σημαντική και για την τέχνη. Αξίες τέτοιες και στον χώρο αυτό είναι δυσεύρετες
Σε έναν χώρο τόσο προσοδοφόρο στην εκμετάλλευση, οι ελάχιστοι τίμιοι, όταν φεύγουν αγιάζουν..
…Γιώργο μου λατρεμένε..Θα συνεργαστώ με την Αφροδίτη, τον Κωστή, τα παιδιά σου και θα σου κάνω την περιπετειώδη ζωή σου βιβλίο..Για να σε έχουν παράδειγμα οι επερχόμενες γενιές των εικαστικών…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.