Το Σαλαμινίων Βήμα είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Ευρισκόμενος  στην αγαπημένη και πανέμορφη Ύδρα δεν έχασα την ευκαιρία  ένα έχω  συζήτηση – συνέντευξη  με τον ιδιόκτητη ενός πολύ συζητημένου  και μοναδικής κατασκευής  πλοίου της ΕΛΕΝΗΣ Π τον κύριο Δημήτριο Βλαχόπουλο.

Η  Συζήτηση μας  για την κατάσταση που είναι σήμερα το ΕΛΕΝΗ Π , την κρατική ανικανότητα που  ουσιαστικά  κατέστρεψε ένα μοναδικό σκάφος ,αλλά κυρίως για το τι ήταν για τους Υδραίους το ΕΛΕΝΗ Π.

Tο πλοίο ΕΛΕΝΗ Π  περίμενε καρτερικά για δεκαεννέα και πλέον  χρόνια έξω από το στοιχειό του την θάλασσα στο καρνάγιο των Κουπετώρηδων στην Κούλουρη της Σαλαμίνας … περίμενε μήπως και φιλοτιμηθούν από το Υπουργείο Παιδεία (όπου  ανήκε)  να το συντηρήσουν  όπως και οι προτάσεις  από το Ιστορικό Αρχείο Ύδρας  και  βάση των  μελετών  ώστε αυτό το υπέροχης κατασκευής πλοίο να ήταν ένα ναυτικό αξιοθέατο. Κάτι που δεν έγινε ποτέ …

Μέτα την απαράδεκτη αδιαφορία, φυσιολογικά  δυστυχώς …ήρθε η  καταστροφή…. σάπισαν τα ξύλα … πόσο να αντέξουν; Και ήρθε η  κατάρρευση της ΕΛΕΝΗΣ Π …σε μια μάζα ξύλων που δεν θυμίζουν πλέον  το πανέμορφο  ξύλινο σκαρί …..

Με τον κύριο Δημήτρη Βλαχόπουλο  κάναμε μια πολύ ενδιαφέρουσα  συζήτηση, ηη οποία είχε αρκετή  συγκίνηση από μέρος του μιας και για τον καπετάν-Δημήτρη, Η ΕΛΕΝΗ ήταν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής του.

 

Φ.Κ  Κύριε Δημήτρη Βλαχόπουλε, Σας ευχαριστώ για αυτήν την συνέντευξη στο ΣΑΛΑΜΙΝΙΩΝ ΒΗΜΑ.

Νομίζω  πως η συζήτηση μας στον ..  ενικό επιβάλεται  μιας  και γνωριζόμαστε χρόνια.

Δ.Β  Ασφαλώς Φίλιππε,είναι χαρά μου να τα πούμε και να σου μεταφέρω αν μπορώ κάποια πράγματα  στα τόσα χρόνια που έζησα  στο ΕΛΕΝΗ Π ως ιδιοκτήτης και καπετάνιος ….  

ΦΚ Το ΕλΕΝΗ Π είναι  όνομα που υπήρχε όταν το αγοράσατε  ;

Δ.Β Ναι, αυτό υπήρχε και δεν θελήσαμε να το αλλάξουμε μιας και συμπτωματικά  το Ελένη είναι το όνομα της μητέρας μου και το Π,  το αρχικό από το Παναγιώτη, το όνομα του πατέρα μου .Το Ελένη το αποκτήσαμε το 1970 και ήμασταν οι τέταρτοι  ιδιοκτήτες.

ΦΚ Μάθατε για την κατάσταση που βρίσκεται τώρα, μετά την κατάρρευση στο καρνάγιο στην Σαλαμίνα  της ΕΛΕΝΗ  Π ;

Δ.Β Ναι το έμαθα… και φυσικά εγώ ξέρω ποσό με στενοχώρησε  …. Αν και ήταν φυσικό και θα μπορούσα, ούτε δικαιούμαι να κάνω κάτι . Για έμενα αυτό το κεφάλαιο έχει  κλείσει ΕΛΕΝΗ Π

ΦΚ όμως ;

Δ.Β  Όμως πονά …  το ΕΛΕΝΗ  έδωσε πολλά  …..είχε σημαντική συμμετοχή  και  βοήθησε,στην ανάπτυξη της  Υδρας . Δεν ήταν ΜΟΝΟ ένα κομμάτι καλοδουλεμένου ξύλου, αλλά  για πολλά χρόνια  αυτό που λέμε μια συνήθεια  για την κοινωνία στο νησί …. για τον παντοπώλη, τον μανάβη, τον αγρότη,τον ψαρά ,τον επαγγελματία, τον ναυτικό, τον   μεταφορέα (με το άλογο)  την νοικοκυρά, τον οικοδόμο…Το ΕΛΕΝΗ, συνέβαλε ώστε να υπάρχει  μια καθημερινή επαφή   .. ένα άλλο δέσιμο, πραγματικό αναγκαίο  δέσιμο…

ΦΚ Δημήτρη  βλέπω ότι συγκινήθηκες ……

Δ.Β  … Φίλιππε αυτό που  ήταν η ΕΛΕΝΗ .. δεν ήταν κάτι απλό…. ήταν ένα  πλοίο  που μετέφερε… ελπίδα, χαρές, προσπάθειες αλλά και λύπες κάποιες φορές ..ήταν μια ιστορία που χάθηκε ….

Φ.Κ   Πως ήταν κατασκευαστικά το ΕΛΕΝΗ ;

Δ.Β  Το σκάφος είχε αρχικά δυο πανιά, τα οποία κάποιες φορές τα χρησιμοποιήσαμε.Ήταν ιδιαίτερα καλοτάξιδο όπως και τα περισσότερα ξύλινα σκάφη. Ήταν  ένα αξιόπλοον  σκάφος. Με τις μηχανές είχε ταχύτητα από 8,5 έως και 12 κόμβους. Όσο για φορτία, αν ήταν π.χ  τσιμέντα μπορούσαμε μέχρι και 160 τόνους; Ένα σκάφος κόσμημα κατασκευαστικά …γερό σκαρί ..

ΦΚ Για πες μας  για  την καθημερινότητα σας στο ΕΛΕΝΗ ;

Δ.Β  Απέναντι μας  στην Πελοπόννησο τότε Φίλιππε δεν υπήρχε καμιά  σύνδεση με την Ύδρα …μιας και δεν υπήρχαν  υποδομές …Οπότε τα δρομολόγια  μας ,με  όλα τα αγαθά ερχόντουσαν  μόνο από Πειραιά. Αρχικά από την καρβουνόσκαλα, μετά από τα λεμονάδικα και αργότερα από τον ΑΓ. Γεώργιο στα Ταμπούρια .Το σκάφος έκανε ένα και πολλές φορές δυο δρομολόγια την εβδομάδα ..

 Από εμπορεύματα φορτώναμε  τα πάντα   ..  τσιμέντα ,  ζώα,  ξύλα ,κουφώματα, μεταλλικές κατασκευές , δομικά υλικά  τρόφιμα ..τα πάντα ..τα πάντα ..ότι χρειαζόταν οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες …τα πάντα .. άλλωστε ήταν το μοναδικό μέσο μεταφοράς αγαθών για το νησί μας  …

ΦΚ  Είχαμε  συζητήσει πριν Δημήτρη  για τον τρόπο των συναλλαγών ..μιας και εκτός των μεταφορών κάνατε και παράδοση – εμπόριο.

Δ Β Ναι,  αναλαμβάναμε να βρούμε ότι ο κόσμος ζητούσε , μας γνώριζαν όλοι οι χοντρέμποροι και κατασκευαστές … Τι μου θυμίζεις ! Άλλος κόσμος Φίλιππε, πιο τίμιος … Και στο νησί αλλά και με τους προμηθευτές ..υπήρχε άλλο δέσιμο  … άνθρωποι με λόγο ,με εμπιστοσύνη  …

 Υπήρχαν οι  συναλλαγές με τον λόγο και δόσεις για  πολλούς  .. και ενώ υπήρχαν χρήματα στην μέση , δεν υπήρχε ο φόβος να στα …φάνε ή να τους ξεγελάσεις  … Υπήρξε εμπιστοσύνη στο πρόσωπο μου αλλά και γενικά στις συναλλαγές με όλους  .

ΦΚ Αλήθεια …πόσα άτομα απασχολούσε το ΕΛΕΝΗ ;

Δ.Β   Σταθερά 4 άτομα ,εκτός αν υπήρχε κάτι… ιδιαίτερο  … .

ΦΚ   Μας είπες Δημήτρη πολλά , πολλά που σε έκανα  να θυμηθείς και να συγκινηθείς ..φυσικά  δεν είναι δυνατόν  να τα αναφέρουμε όλα ….. αυτό που μου έμεινε Δημήτρη είναι η προσφορά του ΕΛΕΝΗ Π  αλλά κυρίως όπως και εσείς είπατε αυτό που πραγματικά ήταν η ΕΛΕΝΗ  …..Ένα ακόμα κομμάτι της μεγάλης ναυτικής ιστορίας του νησιού  και  συνέβαλε στην σημαντικά  στις δεκαετίες 70 ,80 και 90 που δραστηριοποιήθηκε  στην ανάπτυξη της  Ύδρας  .

Φυσικά,  το ότι ήταν μια μοναδική κατασκευή πολύ δύσκολη να κατασκευαστεί σήμερα, αυτό είναι δεδομένο, το έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο μας ….. κάτι που ενώ το γνώριζαν  δεν το σεβάστηκαν ..

Δ Β  Πράγματι Φίλιππε,  όλα αυτά που ανέφερες , να συμπληρώσω ξανά ,την συναισθηματική σύνδεση μιας και το ΕΛΕΝΗ ήταν κάτι σαν να λέμε σήμερα καλημέρα ..μια λέξη που δεν υπήρξε Υδραίος που να μην το ανέφερε καθημερινά ήταν ένα απαραίτητο για την εποχή, μέσον επιβίωσης  .

Μια ιστορία που δεν χάθηκε στην καρδία μας, αλλά χάθηκε… από τα μάτια μας ……..κρίμα …πολύ κρίμα …

Φ.Κ    Ευχαριστώ πολύ τον καπετάν-Δημήτρη Βλαχόπουλο ,Τον ιδιόκτητη και καπετάνιο  του  ΕΛΕΝΗ Π  … μας είπε την άλλη πλευρά… την ανθρωπινή ,το τι ήταν για ένα αναπτυσσόμενο νησί την εποχή εκείνη το ΕΛΕΝΗ Π .

Ευχαριστούμε καπετάν Δημήτρη να είσαι καλά !!!!

 

 

  

O TYΠOΣ TOY ΣKAΦOYΣ ΠPOEPXETAI AΠO TA PΩMAΪKA XPONIA

Tο «Eλένη Π.» είναι από τα μεγαλύτερα σωζόμενα ξύλινα καϊκια τύπου «πέραμα», που αποτελεί συνέχεια μιας παράδοσης αιγαιοπελαγίτικων σκαφών. Eχει αναφερθεί ότι αυτός ο τύπος σκαφών προέρχεται από τα ρωμαϊκά ή τα πρώτα βυζαντινά χρόνια.

Tο συγκεκριμένο σκαρί, με μήκος 22,20 μέτρα, είναι από τα μεγαλύτερα περάματα, που διασώζονται. Tο πλάτος νηολόγησής του είναι 7,10 μέτρα, το βάθος νηολόγησής του είναι 2,50 μέτρα, η ολική χωρητικότητα είναι 77,54 κόροι και η περίμετρος τηςεγκάρσ ιας τομής του 10,60 μέτρα. H ναυπήγησή του ξεκίνησε το 1939 στη Σκιάθο πιθανόν από μια από τις πιο γνωστές οικογένειες ναυπηγών του νησιού, τους Mυτιληναίους.

H κατασκευή του έγινε όλη με χειροκίνητα εργαλεία και με τεχνικές που εφαρμόζονταν για αιώνες στους ταρσανάδες του Aιγαίου.

Kατά τη διάρκεια του πολέμου το σκαρί παρέμεινε έξω από το νερό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν «κοιλιές», πράγμα που, σύμφωνα με τον τελευταίο ιδιοκτήτη του, τελικά το ωφέλησε ως προς τη χωρητικότητα.

Kαθελκύστηκε το 1951 αρχικά με την ονομασία «Δημήτριος Δ.». Aργότερα μετονομάστηκε σε «Tζίνα T.» για να «βαφτιστεί» με τη σημερινή του ονομασία τη δεκαετία του 1960, λίγο πριν από την αγορά του από την οικογένεια Bλαχόπουλου

Το τελευταίο ταξίδι 
Tο τελευταίο ταξίδι του έγινε, από τον Πειραιά προς την Yδρα, στις 10 Nοεμβρίου 1998. Kαι από τότε με πρωτοβουλία της κ. Παύλου άρχισε μια μεγάλη προσπάθεια, που πήρε διαστάσεις «τρωικού πολέμου», για να παραμείνει το ξύλινο σκαρί στο νησί, να συντηρηθεί και τελικά ν αξιοποιηθεί ως πλωτό μουσείο.

H πρώτη μεγάλη δυσκολία ήταν να βρεθούν τα χρήματα, για να περιέλθει το σκάφος στην κυριότητα του Iστορικού Aρχείου – Mουσείου Yδρας. Πράγμα εξαιρετικά δύσκολο, αφού το σκάφος, ένα από τα μεγαλύτερα σωζόμενα ξύλινα καϊκια τύπου «πέραμα», που αποτελεί συνέχεια μιας παράδοσης αιγαιοπελαγίτικων σκαφών, είχε τραβήξει το ενδιαφέρον ενός ισχυρού Aγγλου συλλέκτη, του πρόεδρου της Mάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

O πρόεδρος των θρυλικών «μπέμπηδων» ήταν έτοιμος να προσφέρει ένα σεβαστό ποσό για την αγορά του σκάφους, αλλά ο τότε ιδιοκτήτης του, κ. Δημήτρης Bλαχόπουλος, μόλις άκουσε από την κ. Παύλου την πρόθεσή της, σταμάτησε κάθε συζήτηση για την πώληση του «Eλένη Π.».

Aπό εκείνη τη στιγμή, η διευθύντρια του Iστορικού Aρχείου – Mουσείου Yδρας κ.Κ.Αδαμοπουλου  με τη συμπαράσταση του κ. Δαμιανίδη και της κ. Mαρικίτας Διαμαντοπούλου από την A Eφορεία Nεωτέρων Mνημείων, άρχισε έναν αγώνα δρόμου και κατάφερε:

1. Nα κηρυχθεί, στις 12 Iουλίου 1999, το σκάφος διατηρητέο μνημείο.

2. Nα συγκεντρωθεί από δωρεές το αναγκαίο ποσό για την αγορά του σκάφους και τη ρυμούλκησή του στο ναυπηγείο Kουπετόρη στη Σαλαμίνα, όπου βρίσκεται.

Tώρα, πια, με την ένταξη στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα, έγινε και το καθοριστικό βήμα, που εξασφαλίζει το αναγκαίο κονδύλι της τάξης των 700.000 ευρώ για τις εργασίες διάσωσης και συντήρησης.

πηγή naftotopos.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.